محسن اردشیر، نویسنده، کارگردان و داور بخش خیابانی این دوره از جشنواره گفت: «سابقه من در حوزه تئاتر خیابانی به سال‌ها فعالیت عملی و پژوهش در این عرصه بازمی‌گردد. در طول این سال‌ها، علاوه بر اجرای نمایش‌های خیابانی دانشجویی، بر خلق متن و طراحی صحنه آثاری با محوریت مسائل اجتماعی و فرهنگی تمرکز داشته‌ام. تجربه اجرای پروژه‌های خیابانی در فضا‌های غیرسالن، تعامل مستقیم با مخاطب و بهره‌گیری از محیط به‌عنوان بخشی از روایت، باعث شده بتوانم آثار ارائه‌شده در جشنواره را با دقت و نگاهی تحلیلی ارزیابی کنم. نمایش من با عنوان «خوشه برنج» موفق به دریافت چهار جایزه از جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر شده و علاوه‌برآن در اغلب جشنواره‌های ملی و بین‌المللی نیز جوایزی کسب کرده‌ام. این تجربیات، به شکل ملموسی بر رویکرد من نسبت به تئاتر خیابانی تأثیر گذاشته است.» 
او درباره جزئیات این دوره از جشنواره توضیح داد: «این دوره از جشنواره توجه ویژه‌ای به تئاتر خیابانی دانشجویی داشت و خوشبختانه این رویکرد، نویددهنده اجرا‌های خلاقانه و حرفه‌ای‌تر در دوره‌های آینده است. این جشنواره، دومین جشنواره سراسری دانشگاه آزاد اسلامی بود و هدف اصلی آن ارتقای خلاقیت، تقویت تجربه عملی دانشجویان و فراهم‌کردن زمینه برای حضور گسترده گروه‌های مختلف هنری به شمار می‌رفت.»
داور بخش خیابانی دومین جشنواره نمایش در ادامه افزود: «از نظر اجرایی، جشنواره توانست فضا‌های محیطی دانشگاه را به‌طور مؤثر در اختیار هنرمندان قرار دهد و با برنامه‌ریزی دقیق، امکان اجرای آثار با تنوع فرم و محتوا را فراهم کند. بااین‌حال باید صادقانه بگویم که بخش قابل‌توجهی از آثار ارائه‌شده هنوز شناخت کافی از ظرفیت‌های تئاتر خیابانی نداشتند؛ اما حضور استادان و کارشناسان در کنار دانشجویان، امیدبخش است و می‌تواند در سال‌های آینده به ارتقای سطح آموزشی و اجرایی این بخش کمک کند.» اردشیر در ادامه اظهار کرد: «کیفیت آثار، با وجود چالش‌هایی که همراه داشت، نشان داد که اضافه‌شدن این بخش به جشنواره چه ظرفیت و اهمیتی دارد. همین تجربه نشان می‌دهد که در آینده می‌توان انتظار اجرا‌های حرفه‌ای‌تر و جذاب‌تری داشت. از نکات مثبت آثار می‌توان به خلاقیت در انتخاب فرم و مکان اجرا، توجه به مسائل اجتماعی و فرهنگی روز و توانایی گروه‌ها در جلب توجه مخاطب خیابانی اشاره کرد. در کنار این دستاورد‌ها، برخی آثار هنوز نیازمند تقویت انسجام روایی، تمرکز بر صحنه‌آرایی، مدیریت زمان و هماهنگی میان بازیگر و فضا و تعامل با مخاطب هستند. توجه دقیق به این جنبه‌ها می‌تواند کیفیت آثار را به شکل قابل‌توجهی افزایش دهد و تجربه‌ای فراموش‌نشدنی برای مخاطبان رقم بزند.» داور بخش خیابانی این دوره از جشنواره در ادامه تصریح کرد: «در داوری آثار، اولویت اصلی من اصالت و خلاقیت است. پس از آن، انسجام روایی و توانایی اثر در برقراری ارتباط با مخاطب خیابانی اهمیت ویژه‌ای دارد. عناصر اجرایی مانند بازیگری، طراحی فضا و استفاده خلاقانه از محیط نیز در ارزیابی نقش پررنگی دارند. در نهایت، پیام و تأثیر اجتماعی اثر از معیار‌های کلیدی موردتوجه من است. هدف من این است که داوری فقط بر کیفیت فنی متمرکز نباشد؛ بلکه قدرت اثر در خلق تجربه‌ای مؤثر و تأمل‌برانگیز برای مخاطب نیز به‌عنوان شاخص اصلی ارزیابی در نظر گرفته شود.» اردشیر در پایان با بیان این که جشنواره فرصت منحصربه‌فردی برای دانشجویان فراهم می‌کند تا در محیطی رقابتی و حمایتی ایده‌های خود را تجربه و اجرا کنند، توضیح داد: «این تجربه باعث رشد خلاقیت توانایی کار گروهی و مهارت‌های اجرایی می‌شود و فرهنگ دانشگاهی را به سمت پذیرش هنر به‌عنوان ابزار نقد اجتماعی و بیان مسائل فرهنگی هدایت می‌کند. در نهایت چنین جشنواره‌هایی نسل جدید هنرمندان خیابانی را با اعتمادبه‌نفس و دیدگاه جامع‌تر برای ورود به عرصه حرفه‌ای تئاتر آماده می‌سازد.»