فعالیتهای درون چرخه حیات سیستمهای هوش مصنوعی باید با تعهدات مربوط به حمایت از حقوق بشر و احترام به حاکمیت قانون سازگار باشد و برای تضعیف فرآیندهای دموکراتیک مورد استفاده قرار نگیرد. هفت اصل مشترک که توسط کنوانسیون در مورد چهارچوب هوش مصنوعی شرح دادهشده عبارتند از:
1- به کرامت انسانی و استقلال فردی احترام بگذارد.
2- اقدامات لازم برای اطمینان از وجود الزامات شفافیت و نظارت کافی متناسب با زمینهها و خطرات خاص را حفظ کند.
3- اقداماتی را برای اطمینان از پاسخگویی و مسئولیت در قبال تاثیرات نامطلوب بر حقوق بشر، دموکراسی و حاکمیت قانون اتخاذ و حفظ کند.
4- اطمینان حاصل شود که فعالیتهای درون چرخه حیات سیستمهای هوش مصنوعی به برابری، ازجمله برابری جنسیتی و ممنوعیت تبعیض طبق قوانین بینالمللی یا داخلی قابلاجرا احترام میگذارند.
5- اقداماتی را برای اطمینان از محافظت از حریم خصوصی افراد و دادههای شخصی آنها، ازجمله از طریق قوانین، استانداردها و چهارچوبهای بینالمللی اتخاذ و حفظ کند.
6- اقداماتی را برای ارتقای قابلیت اطمینان سیستمهای هوش مصنوعی و اعتماد به خروجیهای آنها انجام دهد که میتواند شامل الزامات مربوط به کیفیت و امنیت کافی باشد.
7- فضاهای کنترلشدهای را برای توسعه، آزمایش و تست سیستمهای هوش مصنوعی تحت نظارت مقامات ذیصلاح ایجاد کند.
رویکرد مبتنیبر ریسک در عمل
بهمنظور ارزیابی و کاهش آسیبهای واقعی و بالقوه سیستمهای هوش مصنوعی به حقوق بشر، دموکراسی و حاکمیت قانون، کنوانسیون چهارچوب در مورد هوش مصنوعی مجموعهای از الزامات کلی را معرفی میکند:
1- زمینه و استفاده موردنظر از یک سیستم هوش مصنوعی را در نظر بگیرید.
2- شدت و احتمال اثرات بالقوه را در نظر بگیرید.
3- درصورت لزوم، دیدگاه تمام ذینفعان بهویژه افرادی را در نظر بگیرید که حقوق آنها ممکن است تحتتاثیر قرار داشته باشد.
4- الزامات مدیریت ریسک را بهطور مکرر و درطول چرخه عمر سیستمهای هوش مصنوعی اعمال کنید.
5- نظارت بر خطرات و اثرات نامطلوب را به حساب بیاورید.
6- مستندات ریسکها، اثرات واقعی و بالقوه و رویکرد مدیریت ریسک را مدنظر قرار دهید.
7- نیاز به آزمایش سیستمهای هوش مصنوعی قبل از در دسترس قرار دادن آنها برای اولین استفاده و زمانی که بخواهید بهطور قابلتوجهی تغییر کنند.