حسین دهلوی، شاعر: عصر پاییزی خیابان انقلاب بود که هجدهسالگیام تشنهتر از همیشه دنبال مجموعه غزل عاشقانه میگشت. ویترینها را سیر میکردم که کتابی نظرم را جلب کرد. اولین مواجهه من با بهمنی، مجموعهغزلی بود با عنوان «من زندهام هنوز و غزل فکر میکنم». وارد کتابفروشی شدم و کتاب را با دقت ورق زدم. احساس مواج کلماتش دلم را تکان داد. پیادهرو را قدم میزدم و اشعارش را میخواندم. غزلی با این مطلع توجهم را جلب کرده بود:
باورکنید حال و هوایم مساعد است
این شایعات، شیوه برخی جراید است
یک صبح تیتر میشوم: این شخص... [بگذریم]
یک عصر: خواندهاید، و تکرار زاید است
خوشحال شدم که جراید دروغ گفتهاند و حالوهوای بهمنی مساعد است. بیت بیت خواندم تا مترو. بعدها بیشتر دنبالش کردم. شعرخوانیهایش بیفروغ نبود و صدای گرمش آدم را تا شرجی جنوب میبرد. او برادر آرام دریا بود. سیسالگیام اخبار را دنبال میکرد. خبر پرکشیدن بهمنی دلم را بهدرد آورد. جراید تیتر کرده بودند: «محمدعلی بهمنی دار فانی را وداع گفت.» حالا دریای جنوب از داغ برادرش مواج است و بیتاب. یاد اولین مواجههام با شعر او افتادم و با خودم گفتم ای کاش شایعه باشد. اما دریغ که مرگ حقیقتی تلخ است.
دسترسی سریع
ارسال نظر
اخبار این صفحه
جراید تلخ میگویند
![](https://farhikhtegandaily.com/static/themes/images/users.png)