سمانه نائینی، شاعر: نامش را میگذارم شکوه بهمنیوار و درنهایت اندوه و استیصالی که به وجودم چنگ انداخته برای آیه مینویسم: «اندوهش جای خود، به نظرت همه چیز دچار یک شکوه بهمنیوار نیست؟»
آن یک هفتهای که دکتر همان شب اول و چند دقیقه بعد از جراحی گفت اگر قرار باشد اتفاقی بیفتد در آن یک هفته خواهد افتاد حالا تمام شده. یعنی امیدمان به معجزه هم از قبل کمتر شده. با دکتر جوادیان، جراح مغز که حرف میزنم حالش دگرگون است. یاد اولین مواجههمان میافتم. چند دقیقه بعد از عمل سراسیمه پرسیدم: «دکتر چی میشه؟» گفت: «عجب انسان بزرگیه.»
بغضم را میخورم و از صمیم قلب از او قدردانی میکنم بابت همه مهرش. دیشب قلبم آرام نمیگرفت. با مهدی و حنا و امین رفتیم بیمارستان. دیدم خیلی از بچهها هستند. به دکتر هاشمیان که اعتراض کردم پاسخش میخکوبم کرد. گفت امید زیادی نداریم. خیلیها عاشقانه این مرد را دوست دارند. بهتر است این لحظات صرف خداحافظیهای عاشقانه شود و اصرار و تاکید داشت که در تمام سالهایی که پزشک آیسییو بوده هرگز چنین لحظاتی را با این کیفیت به چشم ندیده. از صمیم قلب بابت دانش و مهر و درک و تعلق خاطرش قدردانی میکنم.
رفقای استاد دورش بودند و شعر زمزمه میکردند و برای من تداعیکننده تمام لحظاتی بود که مثل این عکس حول محور استاد لحظههایمان معنا گرفته و فکر میکردم چطور در این لحظات سخت هم محور صلح و مهربانی و شعر و عشق شده!
آرام رفتم بالای سرش، ابروهایش را شانه و کوتاه کردم، موهایش را مرتب کردم، دستش را بوسیدم و خواستم اگر مجالش هست یک فرصت دیگر به ما بدهد و اگر نیست با همان لبخند همیشگی و همان قلب بزرگ برود به جهانی که لابد خیلی تمیزتر و شایستهتر است از این دنیای عجیب و غریبی که لابد بدون او خیلی کمعیارتر خواهد شد! دکتر هاشمیان با تعجب عمیق چشمهایش میگوید این وضعیت نهایتا یکی دو ساعت دوام دارد و حالا بیش از نصف روز از آن یکی دو ساعت گذشته و فکر میکنم به شکوه بهمنیوار رفتنش!
نرم و آرام ایستاده بر آستانه در تا همه آنها که عاشقش هستند، آنها که از او آموختهاند، آنها که با مرام و مسلکش زیستهاند، آنها که او را رنجاندهاند یا از او رنجیدهاند بیایند و خداحافظی کنند با دنیایی که بعد از او بیرحمتر و دوستنداشتنیتر خواهد بود. به قول حنا، این فرصت باشکوه خداحافظی است برای تمام و کمال زیستن با مرد بزرگی که به قول مهدی فرجی «آخرین غزلسرای قرن شگفتی» است.
فرصتی برای وداع، فرصتی برای قدردانی، فرصتی برای مرور کردن و این همان شکوه بهمنیواری است که همهمان دچارش شدهایم.
دسترسی سریع
ارسال نظر
اخبار این صفحه
آغاز شکوه بهمنی
![](https://farhikhtegandaily.com/static/themes/images/users.png)