نویسنده : مژگان سپاهمنصور،معاون دانشکده روانشناسی و علومتربیتی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی
کرونا پدیدهای جهانی و چالشی فردی بهحساب میآید و از آنجا که خانواده یک واحد اجتماعی محسوب میشود، لازم است چالشهایی که شیوع این بیماری بهخصوص در شرایط قرنطینگی در خانواده و روابط همسران ایجاد میکند، مورد بحث و بررسی و توجه بیشتری قرار بگیرد.به عبارت دیگر این دوره میتواند عاملی باشد برای رفع مشکلات و تنشهایی که حتی پیش از دوران شیوع این ویروس و پیش از دوران قرنطینگی میان همسران وجود داشته و ما میتوانیم به آن سمت برویم که از این فرصت برای تحکیم روابط همسران و افزایش صمیمیت زناشویی میان آنان استفاده کنیم.اگرچه قرنطینگی عامل اصلی ایجاد تنشها و اختلافات زناشویی به شمار نمیآید، اما مسلما و بهطور طبیعی وقتی همسران مدت زیادی در خانه میمانند ممکن است اختلافنظرها و تنشهایی بینشان ایجاد شود یا افزایش پیدا کند. بهترین نگاهی که ما میتوانیم در این مورد داشته باشیم -مانند سایر پیامدهایی که ناشی از شیوع این بیماری است- تبدیل تنشها به فرصتهاست، یعنی نگاه ما میتواند یک نگاه فرصتی باشد، فرصتی برای ارتقا و تحکیم روابط زناشویی و خانوادگی.هرچند روشهایی برای ایجاد روحیه آرامتر میان همسران و تحکیم روابط همسران بهویژه در این دوره وجود دارد، اما ابتدا باید گفته شود که نمیتوان به یک روش خاص و یکسان برای همه خانوادهها رو آورد یا روش خاصی را برای همه توصیه کرد، به این دلیل که هر خانواده نیازمند روشهای خلاقانه خود است که با کمی وقت گذاشتن و فکر کردن درباره این موارد میتوان به آن روشها دست پیدا کرد.مطابق آموزههای دینی ابتدا لازم است در شرایط سخت تحمل و تابآوری خودمان را افزایش بدهیم تا با افزایش این دو ویژگی مثبت یعنی افزایش تحمل و تابآوری و طاقت آوردن دربرابر مشکلات آرامش بیشتری را تجربه کنیم و وقتی آرامش بیشتری را تجربه کنیم مسلما میتوانیم در برخورد با دیگران ازجمله همسرمان موفقتر باشیم.با توجه به شناختی که همسران درباره اختلافنظرهای خود درباره امور مختلف دارند، میتوانند بهراحتی در تمامی موارد بهخصوص در موارد مورد اختلاف به مشورت با هم بپردازند و در همه امور سعی کنند نظر همسرشان را جویا شوند و کارها را مطابق با نظر و سلیقه و با مشورت و همفکری همدیگر انجام بدهند.بنابراین لازم است که روحیه فردگرایی و خودمحوری خودمان را کنار بگذاریم و به مشورت در تمامی امور بپردازیم و همچنین سعی کنیم سلیقه همسرمان را در ارجحیت قرار دهیم. این ارجحیت قائل شدن برای سلیقه همسرمان بهمعنای نادیده گرفتن روحیات و نظرات خودمان نیست، بلکه به آن معنی است که ما متوجه تفاوتهایی هستیم و برای رفع این تفاوتها لازم است با همدیگر به مشورت بپردازیم و گاهی اوقات نظر همسرمان را به نظر خودمان ترجیح دهیم و این ترجیح و اهمیت قائل شدن موجب میشود در شرایط دیگر همسرمان هم متقابلا همینکار را کند و در شرایط خاصی که نیاز هست اولویتهای ما را به اولویتهای خودش ترجیح دهد.داشتن یک برنامهریزی روزانه بهخصوص در شرایط قرنطینگی از عواملی است که باید حتما مدنظر قرار گیرد و مشارکت در امور خانه یکی از توصیههایی که در این برنامهریزی بهتر است گنجانده شود. مشارکت در کارهای خانه علاوهبر اینکه خستگی یک فرد در خانواده را از بین ببرد، میتواند در ایجاد همدلی و افزایش صمیمیت بین همسران کمک کند.پرهیز از جر و بحث یکی از عواملی است که میتواند در روابط همسران بسیار کمککننده باشد، چون با جر و بحث نهتنها مشکلی حل نمیشود، بلکه ممکن است به اختلافها و تنشها دامن زده شود و آنها را افزایش دهد. همچنین تشکر و قدردانی از عوامل مهم دیگری است که در روابط همسران حتما باید مورد تاکید قرار بگیرد و این نشاندهنده همدلی و توجه خاص به وظایف همسران است که برای همدیگر انجام میدهند.لبخند و گشادهرویی از عوامل دیگری است که رعایت آن بسیار ضروری است و به روابط همسران کمک میکند و در انتها هم باید به عامل بسیار مهم حفظ حریم و حرمتها در روابط زناشویی اشاره کرد.امید است که همسران بتوانند با رعایت حال یکدیگر این شرایط بحرانی را با آرامش بیشتری پشتسر بگذارند و با روابط خوب آرامش خود و همسرشان را و در نتیجه خانواده خود را افزایش دهند.