کرسیهای آزاداندیشی فضایی است که باید در محیطهای علمی به ویژه دانشگاهها برای ارائه دیدگاهها و اندیشههای مختلف بر پایه استدلالهای علمی و عقلی، به دور از سیاهنمایی و جنجال برگزار شود تا از این طریق علاوهبر رشد قدرت استدلال منطقی دانشگاهیان به ویژه دانشجویان موجب پویایی دانشگاه و در مرحله بعد جامعه شود. گسترش تولید علم و اندیشه، ایجاد فضای اظهارنظر آزاد، آشکار شدن حقیقت و سالم ماندن محیط اجتماعی از آسیبها از جمله اهدافی است که با توجه به ظرفیتهای کرسیهای آزاداندیشی میتوان به آن دست یافت. جامعه دانشگاهی جایی است که افراد اهل دانش و پژوهش در آن هستند. این افراد میتوانند درباره مسائل مهم کشور و بحرانهای موجود صحبت کنند. اینجاست که اگر دانشجویان شبهات یا سوالاتی دارند، میتوان برای آنها پاسخی ارائه داد. از همه مهمتر اینکه چنین پاسخی میتواند در فضای گفتوگوی آزاد شکل گیرد.
ایجاد چنین فضایی در دانشگاهها و پاسخ گرفتن دانشجویان از دانشگاه به مراتب بهتر از آن است که آنها مجبور شوند جواب سوالاتشان را از کسانی بگیرند که نه تخصصی دارند و نه دل در گرو پیشرفت دانشگاه و جامعه دارند. موضوعی که باعث خواهد شد سوالات و شبهات دانشجویان به درستی پاسخ داده نشود و جوانان به ویژه قشر دانشجو دچار نگرانی و ناامیدی شوند. به همین دلیل است که به نظر میرسد برگزاری کرسیهای آزاداندیشی در دانشگاهها بسیار مهم و اجتنابناپذیر است. با این حال بدونشک برای برگزاری چنین کرسیهایی باید شرایطی فراهم شود که متاسفانه این شرایط نه در مدیریت گذشته و در طول یک سال مدیریت جدید ایجاد نشده است. نبود چنین شرایطی باعث شده است که تاکنون هیچ کرسی آزاداندیشی در واحد تهرانغرب برگزار نشود که البته ما امیدواریم در آینده نزدیک بتوانیم از ظرفیت این مهم در این واحد بهره بگیریم. نباید فراموش کنیم که رشد فکری بخشی از آموزش و پرورش دانشجویان به عهده ماست و بخشی از آن میتواند از طریق گفتوگو و مناظره حاصل شود. چه آنکه در این میان میتوان با یک تیر دو نشان زد و علاوه بر رشد فکری دانشجویان به ارتقای مهارتهای گفتوگو در آنها نیز کمک کرد.
موضوع دیگری که به اعتقاد بنده در حال حاضر وجود دارد این است که امروز در جامعه ما به ویژه جامعه جوانمان، کنجکاویهای بسیاری وجود دارد که باعث ایجاد نقد و سوال میشود. با این حال در بسیاری از موارد میبینیم بسیاری از این جوانان فقط به دنبال نقد و سوال هستند و دغدغهای برای گرفتن پاسخ ندارند. گفتوگو و ابراز عقیده در این کرسیها میتواند به محلی تبدیل شود که چنین دغدغهای را در میان جوانان و دانشجویان ایجاد کند؛ موضوعی که باعث میشود در مواردی آنها متوجه شوند نقدی که داشتهاند اصلا درست نبوده است و متوجه مسیر درست و منطقی موضوع مورد نظر شوند. شاید نگاه دیگری که به این ماجرا میتوان داشت این است که با این کار دانشجویان توانایی شنیدن نظرات مخالف خود را تمرین میکنند.
با این حال آنچه به نظر میرسد میتواند باعث رشد این نوع کرسیها در دانشگاه شود این است که شرایط لازم برای برگزاری آنها فراهم شود؛ شرایطی که شاید مهمترین آنها داشتن امنیتی است که هر کسی که صحبت میکند انگی به او زده نشود؛ چرا که در مواردی ترس از همین انگها دانشجویان را برای شرکت در این کرسیها دلسرد میکند. از طرفی دانشگاهها باید در مورد صحبتهایی که در کرسیها گفته میشود، امانتدار باشند و تا زمانی که موضوع به طور کامل حل و حلاجی نشده و به نتیجه منطقی نرسیده است آن را به جامعه منتقل نکنند. امید است در آیندهای نزدیک کرسیهای آزاداندیشی رشد بیشتری داشته باشد و بتواند مهارتهای دانشجویان را افزایش دهد.