در گفت‌وگو با احمدرضا یزدانی‌مقدم، دانشیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی ضمن بررسی تقدم و تاخر آثار فارابی درباره هدف و پروژه فارابی در فلسفه سیاسی به گفت‌وگو نشستیم. وی معتقد است فارابی از عملگرا‌ترین فیلسوفانی است که می‌شناسیم. یزدانی‌مقدم با نقد تلقی هانری کربن از مدینه فاضله فارابی آن را نادرست خواند و تاکید کرد فارابی می‌خواهد مدینه فاضله را تحقق ببخشد و این‌طور نیست که مدینه فاضله وی شهری در آسمان‌ها باشد. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید.

بی‌شک ظرفیت‌هایی در فلسفه فارابی وجود دارد که از آن می‌توان در مواجهه با علوم انسانی مدرن بهره گرفت،

مرحوم علی ابوالحسنی‌منذر ازجمله مورخانی است که تلاش زیادی در حوزه تاریخ‌نگاری به‌خصوص تاریخ‌نگاری دوره مشروطه داشت.

متفکری که نه‌تنها نمی‌خواهد جهان اسلام در تمدن غرب هضم شود، بلکه به دنبال تاسیس یک مدرنیته اسلامی است

یکی از مهم‌ترین مطالبی که درباره فارابی مطرح می‌شود، شأن تاسیسی او در فلسفه دوره اسلامی است، درحالی‌که پیش از او کسان دیگری از مسلمانان تاملات فلسفی داشته و پیش‌تر از او به سراغ فلسفه یونان رفته‌اند. از این جهت اگرچه امروز بر همگان مسلم است که فارابی موسس فلسفه اسلامی است، اما کمتر درباره چرایی آن بحث می‌شود. در این رابطه با مهدی ناظمی‌قره‌باغ، مدیر مدرسه علوم انسانی پگاه روزگار نو و پژوهشگر فلسفه گفت‌وگو کردیم و از او درباره معنای فیلسوف موسس پرسیدیم. ناظمی قره‌باغ معتقد است باید پاسخ این پرسش را در وجود‌شناسی فلسفه فارابی جست‌وجو کنیم. به زعم او نخستین‌بار فارابی بود که وجود و ماهیت را تفکیک کرد و این تفکیک سرآغاز فلسفه‌ای تازه در عالم اسلامی شد؛ چیزی که پیش‌تر و در فلسفه آبای یونان سابقه نداشت. متن پیش‌رو مشروح گفت‌وگو ما با مهدی ناظمی است

نسبتی که جشنواره فارابی با اصحاب علوم انسانی و نخبگان برقرار می‌کند، چیست؟

یکی از کارویژه‌های جشنواره‌هایی ازقبیل جشنواره فارابی را می‌توان جهت‌دهی به دانش در حل مسائل کشور و کمک به حوزه حکمرانی دانست.

عماد افروغ ازجمله متفکرانی است که در حوزه‌های مختلفی ازجمله رئالیسم انتقادی، فلسفه سیاسی، توسعه و... تلاش‌های فکری و معرفتی داشته است.

فارابی یکی از پرمراجعه‌ترین فیلسوفان دوره اسلامی نزد پژوهشگران و فیلسوفان غربی است

ارابی را بنیانگذار فلسفه سیاسی در عالم اسلام دانسته‌اند، از آن ‌جهت که بحث از سیاست و مسائل مربوط به جامعه و زندگی هر روزی در فلسفه پیش از او در جهان اسلام سابقه نداشت.