مراسم بدرقه پیکر محمدعلی اسلامی ندوشن از محل دانشکده ادبیات تا دانشکده حقوق دانشگاه تهران برگزار شد. پیکر او روز گذشته پس از ۱۸ ماه از کانادا به ایران منتقل شده است. علی لاریجانی، سیدمحمدرضا حسینی بهشتی، علی ربیعی، امید مجد، علیرضا حاجیان‌نژاد، مصطفی موسوی‌راد، روح‌الله هادی، عبدالرضا سیف، مصطفی ملکیان، محمدجواد حق‌شناس و ... به همراه جمعی دیکر از اهل فرهنگ، هنر و استادان دانشگاه و دانشجویان از جمله حاضرین مراسم وداع با این استاد ادبیات فارسی بودند.

«ایرانی حکم کسی را داشته که یک قدح چینی گرانبها زیر بغلش بوده و همهٔ سرمایه‌اش همان بوده. می‌ترسیده که اگر بیفتد این قدح بشکند. به هر قیمت خواسته است آن را نگاه دارد. از این‌رو دست‌به‌عصا راه می‌رفته. با خود نگفته یا زنگی زنگ یا رومی روم! با خود نگفته مرگ یک‌بار، شیون یک‌بار! این قدح عبارت بوده است از «موجودیت ایرانی» که او می‌خواسته است حفظ کند. برای حفظ این امانت خود را به هر آب‌وآتشی زده. به هر رنگی که لازم بوده درآمده و از همین روست که در تاریخ ایران بهترین انسانها دیده شده‌اند و بدترین نیز. می‌توان دریافت که راه چقدر ناهموار و پرخطر بوده است و ایرانی می‌بایست شخصیت دوگانه به خود بگیرد، هم در راه باشد و هم در بیراه؛ هم همراه باشد و هم حریف. تمام نیروی این ملت نگون‌بخت در طی تاریخ به این نحو مصرف شده است؛ اینکه هم خود باشد و هم آنچه به آن واداشته می‌شده است باشد. دینامیسم فرهنگی او نیز از همین خصوصیت سرچشمه می‌گیرد. فرهنگ ایران، فرهنگ ناشی از دوگانگی و مقاومت است و به همین سبب توانسته فرهنگی بسیار نیرومند از آب درآید» بخش کوتاهی از کتاب «ایران و تنهائیش» نوشته استاد محمدعلی اسلامی ندوشن

پیکر محمدعلی ندوشن استاد زبان فارسی بعد از ۱۸ ماه بنا به وصیتش به ایران بازگشت.

پیکردکتر محمدعلی اسلامی ندوشن که در کانادا درگذشته و در تورنتو به امانت دفن شده بود، به خاک ایران باز می گردد.

با پیروزی انقلاب مردم ایران، بخش اندیشمند جامعه، متأثر از فضای خیابان اقدام به تحلیل و تفسیر رویدادهای روز می‌کنند. با افزایش تیراژ روزنامه‌ها و شکل‌گیری نشریات تازه، نوشتن درباره انقلاب و پیامدهایش نیز رشد بسزایی پیدا می‌کند؛ اما در این بین کسانی هم بودند که یادآوری کنند پیش‌تر درباره رویدادها و رخدادها نوشته‌اند.