سلبریتیسم
موضوعیت فرهنگ سلبریتیسم همچنان در جامعه پررنگ است و مهم‌تر از آن تاثیرپذیری نسل جدید از این موضوع است.
از سوژه‌های پرسروصدا و جنجالی چند روز اخیر رسانه‌ها موضوع شرکت کلاهبرداری است که با تبلیغات گسترده برخی چهره‌ها و سلبریتی‌ها توانست خود را به‌سرعت در فضای تجاری مطرح کند. این امر در کشورهای مختلف دنیا کاملا مرسوم است و اتفاقا یکی از مهم‌ترین شریان‌های کسب درآمد برای افراد مشهور همین تبلیغات است.
۲۳ آذر ماه بود که گزارشی با عنوان «گزارش یک تخلف در بازار موبایل» از صفحه نقد روز منتشر شد. در آن روزها از تخلف و شیوه عجیب خریدوفروش آیفون توسط شرکتی گفتیم که در بازار موبایل آنقدرها خوش‌نام نبود و هم‌صنفی‌هایش مردم را از پیش خرید گوشی برحذر می‌داشتند. این شرکت با وعده فروش آیفون۱۳ تنها با ۲۰ میلیون تومان، افراد بسیاری را برای پیش‌خرید آیفون جذب کرده بود.
روز گذشته بالاخره پس از حواشی بسیار امیرحسین مقصودلو یا همان امیرتتلو از طریق مرز بازرگان، به ایران بازگردانده شد. برخی می‌گویند انتقال تتلو از مرز بازرگان نشان داد که مساله استرداد تتلو مطرح نبود.
حواشی سینما و به‌طور کلی‌تر صنعت فیلمسازی در ایران بسیار پررنگ‌تر از متن کار شده است و زیست در حاشیه به صرفه‌تر از آرام ماندن و تمرکز روی فعالیت هنری به نظر می‌رسد.
امسال جشنواره‌ای داشتیم که بیشتر از اینستاگرامی بودن، سینمایی بود. در دهه ۹۰ که سلبریتیسم وارد فضای فرهنگی و اجتماعی ایران شد، چیزی که در محاق رفت خود سینما بود.
علی دایی احتمالا درمورد این دختر اردبیلی اشتباه کرده است، بدموقعی هم اشتباه کرده است، مثل هوس آن قیچی برگردان جلوی کره در جام ملت‌های ۲۰۰۰ در محوطه خودمان، که هزینه‌ گزافی داشت .
تفاوت سلبریتی اندیشه‌ای و اندیشمند واقعی آن است که اندیشمند، از قبل دارای چهارچوب فکری بوده و این چهارچوب از طریق آثار وی قابل‌شناسایی بوده است، درحالی که سلبریتی بیشتر به واسطه حضور در رسانه و ایجاد ارتباطی میان خود و اندیشه به هر نحو به شهرت رسیده و معمولا هم به‌واسطه اقتضای رسانه، از تفکر و اندیشه اصیل برخوردار نیست.
هشت سال پیش وقتی دولت روحانی سر کار می‌آمد، راجع به عملکرد آن در حوزه فرهنگ تصویر دقیقی وجود نداشت و وضعیت امروز قابل‌پیش‌بینی نبود، اما حالا تکلیف تمام سینماگران ایران، علاقه‌مندان سینما و مردم عادی، با بعضی شعارها و ادعاها روشن است.
برای چاوشی که مقهور بازار مبتذل موسیقی نشده، نسل جدید را با مولانا آشتی داده آهنگ انتقادی خوانده اما با وطن‌فروش‌ها مرزبندی داشته، آلبوم قمارباز دارد اما سایت قماربازی نه و بی‌سر و صدا به امر اجتماعی هم مشغول است.
در دوره‌ای به‌سر می‌بریم که حوزه عمومی جامعه، سلبریتی‌ها را به‌شدت نقد می‌کند اما سیاستگذاری کلان در مدیریت فرهنگی، با هر دوپینگی سعی دارد آنها را سرپا نگه دارد و نگذارد از تعدادی هوادار که هنوز برای آنها باقی مانده، سلب اعتمادبه‌نفس شود. واقعا عجیب نیست؟
ما باید با فرهنگ روبه‌رو شویم. باید آموزش دهیم. باید برنامه داشته باشیم. متاسفانه ما برنامه نداریم و به سلبریتی‌ها می‌گوییم چرا این کار را می‌کنید؟ همان سلبریتی اگر این کار را نکند یک سلبریتی دیگر این کار را می‌کند. اتفاقا به شما بگویم چون سلبریتی‌ها افراد کم‌سوادی هستند، عمدتا آسیب‌زننده هستند.
یادداشت