رضا درمیشیان
پرواضح است که «مجبوریم» یک توصیف از جامعه پر از بزه امروزاست؛ برخلاف آنچه فیلم را به سیاهنمایی متهم میکنند، اتفاقا یک پارادایم حرفهای برای خطکشی میان سیاهنمایی و تصویرگری صرف نمایش داده میشود.
اگر اعدام و اسیدپاشی، تمام آن چیزی بود که عصبانی نیستم و لانتوری را ساخته بود، اینجا هم عقیمسازی زنان کارتنخواب، تمام آن چیزی است که مجبوریم را ساخته است.
درمیشیان سراغ موضوعاتی میرود که بهدلیل عدم شناختش نسبت به آنها، برایش دغدغه شدهاند؛ نه موضوعاتی که هم دغدغه او هستند هم آنها را میشناسد و به همین دلیل، نگاهش توریستیشده و درنتیجه اگزوتیک هم میشود.
جامعه میان دو لبه یک قیچی شوم قرار گرفته؛ توقیفیون و کاسبان توقیف. دو گروه لجوج و در عین حال منفعتطلب. یکی آنهایی که تنگنظری دارند و یکی دیگر، بیهنرانی که از سیاستبازیهای غیرصادقانه نان میخورند.
گزینه ایتالیایی روی میز مدیران استقلال
حربه اردنیها برای پر کردن ورزشگاه مقابل استقلال
بِرَد کوپر و قمار بزرگ در خلیج فارس
ساپینتو: به اشتباهات خودمان باختیم
چالش بزرگ ربیعی در تبریز
خداحافظی با آسیا و شاید خداحافظی با ساپینتو
چه وقتِ این ترکیب عجیب بود آقای ساپینتو؟!
چرا سخنرانی امروز رهبر انقلاب از حیث تاریخی عمیق، مهم و شاید منحصر به فرد بود؟
قراردادهای دردسرساز پرسپولیس در تابستان
ساعت کار ادارات در ماه مبارک رمضان اعلام شد
از سلاحهای ناوکُش ایرانی چه میدانیم
عراقچی: پیشرفت خوبی در مسیر مذاکرات شکل گرفت
از ۲۸ اسفند تا ۱۵ فروردین ۱۴۰۵ طرح ترافیک در تهران اجرا نمیشود
ادعای رویترز: سفر وزیرخارجه آمریکا به اراضی اشغالی
ادعای والاستریت ژورنال: هزار سرباز آمریکایی از سوریه خارج میشوند
نماینده روسیه: تصمیمات غیرقانونی اسرائیل، منطقه را به خطرناکترین مرحله رساند
اسرائیل، آپارتمان اپستین را رصد میکرد
معاون دبیرکل سازمان ملل: با وجود آتش بس، غزه در صلح نیست
رایزنی تلفنی عراقچی و همتای سعودی درباره روند مذاکرات
دیکتاتوری به سبک ترامپ و گراهام
ماجرای فرود هواپیماهای روسی در ایران چیست؟
جلالی: پروژه رشت–آستارا تا پایان سال تکمیل میشود
تحریمهای جدید آمریکا علیه ایران
یادداشت
