دهه هشتادیها
تاکنون کار برای غیرنوجوان تولید نکردم و طی ۱۱-۱۰ سالی که کار میکنم بالغ بر ۸۰-۷۰ اثر تولید کردم و بدون استثنا همه کار نوجوان بودند. برای فعالیت در این حوزه، با نوجوانها سروکله زدن، ارتباط گرفتن و مطالعه مسائل نوجوانها یک امر غیرقابل انکاری است و حتما باید این اتفاق بیفتد. باید این قشر را بشناسد، فضای این قشر را بشناسد، آرزوهایی را بفهمد.
زمانی فکر میکردیم اینکه نوجوانها برای خودشان شبکه تخصصی ندارند مشکل اصلی است. با تاسیس شبکه اختصاصی نوجوان نهتنها مشکل حل نشد بلکه تازه فهمیدیم چقدر با درک دقیق نسل جدید فاصله داریم.
نوجوان دهه ۶۰ با توجه به شرایطی که در آن زمان وجود داشت با آن محتوایی که در تلویزیون برایش تولید میشد، خودش را وفق میداد و بهراحتی از آن محتوا استفاده میکرد و راضی بود و حتی الان برایش آن برنامه یک خاطره ماندگار شده است، اما در شرایط فعلی و برای نوجوانانی که الان در این رده سنی قرار دارند، آن محتوا اصلا قابلپذیرش نیست و هیچجذابیتی برایشان ندارد.
فایده تاسیس شبکه امید، انگار پنهان شدن مدیران تلویزیون پشت آن بود. صداوسیما آشکارا برنامهای برای نوجوانان ندارد. تقلیل یک شبکه به یک فرهنگسرای بزرگ و دلخوش بودن به پیامکهای ۱۰هزارتایی یک برنامه چه چشماندازی خواهد داشت؟ آنچه در وضعیت فعلی با آن مواجهیم عدم توجه و برنامهریزی صحیح نسبت به نوجوانان است.
نوجوان امروز، به لطف فراگیری شبکههای مجازی، در تعاملیترین فضای ممکن زندگی میکند؛ خودش صاحب رسانه است و در قامت یک مصرفکننده محصولات رسانهای، کاملا فعال و کنشگر است؛ محصولات رسانهای را به سلیقه خود تغییر میدهد.
هرچه دنیا بهسمت کوچکتر شدن حرکت کرده، ویژگیهای نسلی تقریبا شبیه هم شده است. هر نسل غالبا ویژگیهای گفتمانی، هویتی و سبک زندگی متفاوتی نسبت به سایر نسلها دارد.
از میان تغییر و تحولات و فراز و نشیبهای رشد در دوران نوجوانی، فرد در تلاش است هویتی منسجم و یکپارچه برای خود خلق کند تا موجودی به نام «من» در اجتماع و در تعامل و مواجهه با دیگران به رسمیت شناخته شود و نقشها و انتظاراتی را در برابر دیگران بهعهده بگیرد.
به نظر میرسد متولدان دهه ۸۰ در ازای نادیده گرفتنشان توسط جامعه، در پی ثابت کردن اتحاد و تواناییهایشان هستند، فضای امن و ساکت حوصلهشان را سر میبرد و سر پرشورشان در پی اقدام و مطالبه است!
نسلی که رفتهرفته وارد کنشهای اجتماعی میشود و ظهور و بروز آنها در عرصههای تصمیمگیری بر شکلگیری نهادهای تصمیمساز اثرگذار است. امسال در انتخابات ریاستجمهوری بیش از یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفر رایاولی حضور دارند. جنس تعامل و شکل گفتوگو با نسل جدید متفاوت از نسلهای پیشین است و اگرچه حرفهای بسیاری برای گفتن دارند، اما دلخورند از اینکه جدیشان نمیگیرند و به علایق و خواستهای آنها توجه نمیشود.
رسانهها مهمترین عامل در شکلگیری تفکر فردی هستند و سهم شبکههای تلویزیونی و سینماها در این قضیه در بالاترین حد است.
گزینه ایتالیایی روی میز مدیران استقلال
بِرَد کوپر و قمار بزرگ در خلیج فارس
چه وقتِ این ترکیب عجیب بود آقای ساپینتو؟!
ساپینتو: به اشتباهات خودمان باختیم
خداحافظی با آسیا و شاید خداحافظی با ساپینتو
ساعت کار ادارات در ماه مبارک رمضان اعلام شد
از سلاحهای ناوکُش ایرانی چه میدانیم
ما عزاداری کردیم، شما کاسبی!
جیب بارسا را زدند!
۴ روایت تراژیک از شهادت فرزندان ایران در وقایع دی ماه
چرا با افزایش صادرات نفت، دلار جهش کرد؟
سپاهان اجازه تکرار اشتباهاتش را ندارد
سفیر آمریکا در اراضی اشغالی: همهچیز عادی بوده؛ تاکر بازداشت نشدهاست
بازداشت خبرنگار آمریکایی پس از مصاحبه با سفیر آمریکا
ادعای رویترز درباره پیشنهاد مکتوب ایران پس از مذاکرات ژنو
از ۲۸ اسفند تا ۱۵ فروردین ۱۴۰۵ طرح ترافیک در تهران اجرا نمیشود
ادعای رویترز: سفر وزیرخارجه آمریکا به اراضی اشغالی
ادعای والاستریت ژورنال: هزار سرباز آمریکایی از سوریه خارج میشوند
نماینده روسیه: تصمیمات غیرقانونی اسرائیل، منطقه را به خطرناکترین مرحله رساند
اسرائیل، آپارتمان اپستین را رصد میکرد
معاون دبیرکل سازمان ملل: با وجود آتش بس، غزه در صلح نیست
رایزنی تلفنی عراقچی و همتای سعودی درباره روند مذاکرات
دیکتاتوری به سبک ترامپ و گراهام
یادداشت
