اپوزیسیون
پهلوی‌چی موجودی شبیه فرقه رجوی است که حتی اگر عنوان فعال حقوق بشری داشته باشد، می‌تواند همینقدر پلید و خشن باشد؛ تا جایی که در یک برنامه زنده تهدید می‌کند که دست‌مان به شما برسد تکه تکه تان می‌کنیم که بزرگترین تکه سر انگشتان باشد! امثال همین تروریست ها در کف خیابان مردم ایران را سلاخی کردند.
مشاور شاهزاده مفلوک که در آرزوی رسیدن به سلطنت از هیچ جنایتی دریغ نکرده اخیرا گفته: با توجه به جایگاهی که رضا پهلوی دارد، آن دریای خون بین ما و رژیم را کامل نگفتند اما اجازه بدهید من می‌گویم؛ دریای خون بین ما و تمام کسانی است که به بقای رژیم کمک می‌کنند وجود دارد!
یکی از اعضای اپوزیسیون در صفحۀ شخصی خود نوشت: با شخصی { رضا پهلوی} ناتوان، بی‌برنامه، وابسته، بدون ایده و کاملا گیج طرفیم.
کاربران مختلف در واکنش‌هایی نسبت به اظهارات پهلوی در شبکه CBS بیان کردند: این جنگ است و جنگ تلفات دارد؛ فقط هیچ‌کدام از تلفات با نام خانوادگی پهلوی نیستند.
در فضای انتقادات جلب توجه می‌کند این است که برخی منتقدان فارغ از درست و غلط بودن اظهاراتشان، مرزی بین نقد شرافتمندانه و نقد ریاکارانه غائلند و سعی می‌کنند آن را در چهارچوبی که واقعاً به آن معتقدند بیان کنند.
یکی از بارزترین نشانه‌های پروژه بودن این تجمعات، واکنش سریع و گسترده شبکه‌های شبه‌رسانه‌ای خارج از کشور بود که صفحات مجازی خود را به طور کامل به روابط عمومی این رویداد تبدیل کردند.
شراب نیکا اولین کاسبی اپوزیسیون برای عیش و نوششان نیست و احتمالاً آخرینش هم نخواهد بود. فرامرز دادرس، افسر نظامی دوره پهلوی چندی پیش در ویدئویی گفته بود «رضا پهلوی متاسفانه هر جا میره چشمش دنبال پوله و نمیدونم کی سیر میشه» او اشاره کرده بود که پهلوی آدم فقیری هم نیست.
وضعیتی که این روزها سلبریتی‌های به‌کارگرفته‌شده در پروژه موساد به آن اعتراف می‌کنند را مدیر شبکه شکست‌خورده منوتو که مجریانش هر روز برای زنده ماندن آن از مخاطبان درخواست کمک نقدی می‌کنند به‌خوبی ریشه‌یابی کرده و اعتراف می‌کند که اپوزیسیون خارج‌نشین مخاطبی حتی در بین ایرانیان خارج از کشور ندارد.
یکی از نقاط ضعف اصلی اپوزیسیون خارج‌نشین، عدم برخورداری از حمایت مردمی در داخل ایران است. روزنامه لوموند فرانسه در مطلبی مفصل که روز یکشنبه هفته گذشته منتشر کرده، به طور دقیق به این مسئله پرداخته و تأکید کرده که بر خلاف تبلیغات سیاسی، داده خاصی وجود ندارد که سلطنت‌طلبان در ایران حامیان قابل توجهی داشته باشند.
در یک مناظره جنجالی، شهرام همایون، مجری سلطنت‌طلب گفت: «مگر شماها صدبار فراخوان ندادید آیا یک پشه حضور پیدا کرد، رضا پهلوی هم مثل شما، پنج هزار بار فراخوان داد کسی نیامد.» قاسم شعله سعدی، اپوزیسیون خارج‌نشین در جواب گفت: «در کل دنیا هرکس از حمله بیگانه به کشورش حمایت کند، خائن است!»
در ۲۴ اکتبر، سایت پروژه «ایران را پس می‌گیریم» بدون هشدار قبلی غیرفعال شد و گزینه امضا حذف گردید. این اقدام پس از اولتیماتوم ۵ روزه‌ای از سوی افشاگران صورت گرفت که خواستار توضیح یا عذرخواهی بودند. بااین‌حال، رضا پهلوی و تیمش هیچ واکنشی نشان ندادند.
جایزه صلح نوبل در زمینه «حقوق بشر» فقط به کسانی می رسد که در ایجاد آشوب در کشورهای مخالف غرب نقش داشته‌اند.
 سفارت ایران در کاراکاس به اعطای جایزه صلح نوبل به مطالبه‌کننده تجاوز نظامی بیگانه به کشور ونزوئلا واکنش نشان داد.
مثال‌های متعددی را می‌توان از علل چرخش برخی افراد و چهره‌ها از مبانی انقلاب و بازی در زمین دشمن ذکر کرد. این موضوع در تاریخ اسلام نیز کم‌سابقه نیست. گاهی سهم‌خواهی، هیجان‌زدگی‌ها و سطحی‌نگری‌ها موجب می‌شد در نگرش‌های انقلابی آن‌ها انحراف ایجاد شود.
یک موسسه تحقیقاتی کانادایی، از یک کارزار دیجیتال اسرائیل برای نفوذ در شبکه‌های اجتماعی فارسی زبان و تولید محتواهای جعلی برای تبلیغ رضا پهلوی و ایجاد شورش در ایران در زمان جنگ ۱۲ روزه پرده برداشت.
1 2 3 4... 13
یادداشت