اسطوره فراموش نشدنی
یک شاعر در ۲۱ سالگی میمیرد. یک انقلابی یا ستاره راک در ۲۴سالگی، اما بعد از گذشتن آن سن، فکر میکنی همهچیز رو به راه است. فکر میکنی توانستهای از «منحنی مرگ انسان» بگذری و از تونل بیرون بیایی. حالا در یک بزرگراه ششبانده، مستقیم به سوی مقصد خود در حرکتی. چه بخواهی باشی چه نخواهی. موهایت را کوتاه میکنی. هر روز صورتت را اصلاح میکنی. دیگر یک شاعر نیستی یا یک انقلابی یا یک ستاره راک. چهار صبح بلند نمیشوی. در باجههای تلفن از مستی بیهوش نمیشوی یا صدای «دورز» را ۴ صبح بلند نمیکنی.
گزینه ایتالیایی روی میز مدیران استقلال
بِرَد کوپر و قمار بزرگ در خلیج فارس
چه وقتِ این ترکیب عجیب بود آقای ساپینتو؟!
ساپینتو: به اشتباهات خودمان باختیم
خداحافظی با آسیا و شاید خداحافظی با ساپینتو
ما عزاداری کردیم، شما کاسبی!
ساعت کار ادارات در ماه مبارک رمضان اعلام شد
از سلاحهای ناوکُش ایرانی چه میدانیم
جیب بارسا را زدند!
۴ روایت تراژیک از شهادت فرزندان ایران در وقایع دی ماه
خرابکارها مشغول کارند
سپاهان اجازه تکرار اشتباهاتش را ندارد
شاید شروع یک دوستی طولانی در استمفوردبریج
زمان اعلام نتایج انتخاب رشته بدون کنکور سراسری
رفتارشناسی مواجهۀ ایرانیها با کالابرگ
در شرایط بحران چطور خبر بخوانیم؟
کشورهای عربی ۲۴۴سریال برای ماه رمضان ساختهاند
تمرین ناوکُشی
نویدکیا: الاهلی خیلی بهتر از سپاهان بود
تروریسم ایراناینترنشنال چگونه شکل گرفت؟
در مسیر تبدیل شدن به ستون آیندهٔ منچستر
عکس: جشن تکلیف فرشتهها
فرصتسوزی مهاجمان سپاهان در شب اشتباه بزرگ دانشگر؛ خداحافظ آسیا!
یادداشت
