آرون افشار
در سازهای زهی که ویولن هم یکی از آنهاست چوبش کاری نمی‌کند. آرشه روی آن سوار است و روی آن را کلیفون می‌کشند و آرشه می‌تواند یک صدای تداوم‌دار داشته باشد.
سطح آرزوهایمان انگار قرار است هر سال یا هر دوره پایین‌تر بیاید. اگر زمانی سقف آرزویمان حضور در کنسرت فلان‌خواننده مشهور بود، حالا آنهایی که کنسرت می‌روند دل‌شان می‌خواهد اجرای زنده ببینند و خواننده محترم به پول و وقتی که این تماشاگر گذاشته، کمی احترام بگذارد. پلی‌بک‌خوانی هم آفتی شده برای علاقه‌مندان به موسیقی.
‌‌مدیری در بخشی از برنامه از آرون افشار درباره بوچلی و پاوراتی سوال کرد و با عدم شناخت او روبرو شد.یعنی این خواننده جوان که یک شبه مشهور شده است، بزرگان حوزه خودش را نمی شناسد.
یادداشت