خون شد
فیلم «خون شد» نسخه دیگری از «قیصر» است. این بار به جای «قیصر» اما نوبت «فضلی» است که در تاریکی بیاید و شمایل یک مرد در سایه با پالتو را برای ما ترسیم کند. ترکیب مرد و سایه را پیش از این بارها در آثار قبلی کیمیایی دیده‌ایم و این بار هم چیز تازه‌ای به آن اضافه نمی‌شود.
اگر بازگشایی سینماها را همان ۲۱ اردیبهشت در نظر بگیریم به این نتیجه می‌رسیم که سینماهای کشور در بهار ۱۴۰۰، ۳۷ روز تعطیل بودند و تنها با ۵۶ روز فعالیت توانستند آمار خوبی به نسبت فصول قبلی خود کسب کنند.
در روز ششم «تماشاخانه فرهیختگان» فیلم «خون شد» ساخته مسعود کیمیایی با یادداشت‌هایی از میکائیل دیانی، روزنامه‌نگار و شاهین شجری‌کهن، منتقد سینما مورد نقد قرار گرفته و طی گزارشی مفصل، فیلم ‌سازی کیمیایی و «خون شد» بررسی شده است.
«خون شد» ساخته مسعود کیمیایی در جشنواره فجر سی و هشتم یک پیام بیشتر ندارد: کارگردان باسابقه ایران به پایان خط رسیده است.
قیصر دو سال پیاپی روی پرده‌ سینماها ماند و از خاکی‌ترین بچه‌های جنوب شهر گرفته تا روشنفکری مثل شریعتی، همه آن را ستودند. «رضا موتوری» و «گوزن‌ها» هم فروشی افسانه‌ای داشتند و در این میان حتی فیلم‌های متوسط کیمیایی (متوسط به لحاظ جذب مخاطب)، فروش‌هایشان اصلا بد نبود.
قطعا ما از دیدن «قیصر» که محصول ۴۰ سال پیش است لذت بیشتری می‌بریم تا فیلم «خون شد.»؛ چراکه نه‌تنها آن ساخت را رشد نداده بلکه با همان ساختار دهه ۵۰ روند پسرفتی را اعلام کرده است.
خون شد، تجدید خاطره‌ای‌ست با جهان آشنای «قیصر» و «رضا موتوری»، و جابه‌جا در مسیر شکل‌گیری و تکامل داستان، به آن فیلم‌ها ارجاع می‌دهد و تصویرهای قدیمی را بازمی‌سازد.
آقای کیمیایی! مردم این تناقض‌‌ها را می‌‌بینند و باورت نمی‌‌کنند. مردم صرفا چند خبرنگار دست به سینه‌‌ای که مقابل شما لبخند خجول می‌‌زنند یا چند سینمایی‌‌نویس در مجلات تخصصی سیاه و سفید نیستند.
تهیه‌کننده فیلم سینمایی خون شد درباره نحوه نمایش این فیلم در جشنواره فیلم فجر و همچنین صحبت‌های اخیر مسعود کیمیایی توضیح داد.
یادداشت