برای مایی که در سال نه یک مسابقه درست و حسابی تنیس را از روی سکوها میبینیم و نه شانس تماشای زنده گرانداسلمهای دنیا را داریم، بهتر است از همان دور نظاره گر باشیم و البته پز این را بدهیم که یک داور ایرانی در فینال تنیس ویمبلدون، بازی سراسر جذاب و تماشایی دو ابرستاره این ورزش شیک و گران را قضاوت کرده است. بله، همینطور است؛ علی نیلی داور نشان طلای کشورمان که جزء مطرحترین داوران دنیای تنیس به شمار میرود برای قضاوت در این دیدار روی صندلی نشست و اتفاقا در پایان این رقابت نمره خوبی را هم گرفت. جالب بود که دو تنیسور فینال هم در این رقابت زیاد به داور کشورمان اعتراضی نکردند تا مشخص شود اگر در دنیای بازیگری تنیس حرفی برای گفتن نداریم اما داوری چون نیلی را داریم که میتواند قدیمیترین رقابت تنیس در دنیا با قدمت 129 سال را قضاوت کند. اما به سراغ خود بازی برویم، جایی که نوواک جوکوویچ صرب رودرروی راجر فدرر سوئیسی قرار گرفت تا در رقابتی تمامعیار این قصاب صرب باشد تا برای دومین سال پیاپی فینال این رقابت را فتح کند و کمی هم از چمن ویمبلدون نوش جان کند! در این بازی نوواک جوکوویچ نفر شماره 1 دنیا با کوچینگ مربیاش بوریس بکر آلمانی با ارائه نمایشی کمنقص، فوقالعاده و شایسته تقدیر توانست راجر فدرر را با نتیجه 3-1 شکست دهد. نوواک پس از این پیروزی مانند دورههای قبلی قهرمانیاش کمی از چمن ویمبلدون را خورد و گفت: «بازی کردن مقابل فدرر آن هم روی زمین چمن سنتر کورت ویمبلدون یکی از سختترین چالشهایی است که من میتوانستم داشته باشم. فدرر شما را مجبور میکند با حداکثر توانتان بازی کنید و حتی یک امتیاز را هم از دست ندهید. در مورد چمن ویمبلدون هم باید بگویم که امسال بسیار خوشطعم بود. البته این یک رسم کوچک است. از کودکی من رویای قهرمانی در ویمبلدون را در سر داشتم و به این فکر میکردم که اگر قهرمان این رقابتها شدم یک کار دیوانهکننده انجام دهم.»