فرهیختگان: هفته گذشته 3 خبر در رسانهها منتشر شد که بیارتباط با یکدیگر نبودند؛ نخستین خبر، حال وخیم مریم رجوی سرکرده گروهک تروریستی منافقین بود. این خبر را که ایرنا به نقل از «یک منبع آگاه» منتشر کرد، حکایت از آن داشت که رجوی «حین بازگشت از پاریس به سمت مقر خود در «اور سورواز» دچار حمله عصبی شدید شده و بلافاصله به بیمارستان منتقل شده است.» این منبع خبری از «وخامت» وضعیت رجوی و «آمادهباش» تیم حفاظت رجوی برای جلوگیری از «نشت هرگونه خبر پیرامون او» خبر داده بود. با توجه به پنهانکاری منافقین درباره سرنوشت مسعود رجوی سرکرده پیشین این گروهک، این خبر کمی جدی به نظر میرسید. سالهاست که در تصاویر نشستها و دورهمیهای این سازمان تروریستی دیگر تصویری از حضور مسعود رجوی منتشر نمیشود. با وجود اینکه رسانهها از احتمال مرگ سرکرده این گروهک خبر میدهند اما منافقین هیچگونه واکنشی به این خبر حتی با تایید و یا تکذیب آن نشان نداده است. تا به امروز استراتژی رسانهای منافقین درباره اعلام خبر مرگ پدر معنوی این گروهک تروریستی نامشخص است. از این منظر خبر وخامت حال مریم رجوی، در ایران بازتاب قابلتوجهی داشت. با اخبار غیررسمی منتشرشده در فضای مجازی و رسانههای غیررسمی، برخی اعلام کردند که مریم رجوی براثر ابتلا به سرطان مرده است. چند روز پس از این اخبار، منافقین تصاویری از دیدار مریم رجوی با امیل بلسیگ رئیس نمایندگان پیشین مجلس ملی فرانسه را منتشر کردند تا اعلام کنند حال سرکرده این گروهک مساعد است.
خبر دوم که البته از خبر نخست بسیار پراهمیتتر به نظر میرسد، حمله پلیس فرانسه به مقر منافقین است. پلیس فرانسه روز چهارشنبه به ساختمانی در مقر منافقین حمله کرده که گفته میشود مقر سری ستاد اطلاعات منافقین، بخش جاسوسی تلفنی و یکی از استودیویهای تلویزیون این گروهک بوده است. شبکه تلویزیونی تیافوان فرانسه در گزارشی اعلام کرد نیروهای پلیس، ژاندارمری و سازمان مبارزه با کلاهبرداری فرانسه بعدازظهر چهارشنبه (به وقت محلی) با حمله به مقر گروهک تروریستی منافقین در منطقه سن اوئن لوآمون، اماکن متعلق به این گروهک تروریستی را تفتیش کردند.
براساس گزارش شبکه تلویزیونی تیافوان فرانسه، ساختمانهای تفتیششده گروهک تروریستی منافقین واقع در سن اوئن لوآمون بهویژه یک کانال تلویزیونی را در خود جای دادهاند که بهعنوان دستگاه تبلیغاتی این گروهک تروریستی در فرانسه محسوب میشود. در گزارش این شبکه تلویزیونی فرانسوی آمده است دلیل تفتیش اماکن گروهک تروریستی منافقین هنوز از سوی پلیس این کشور به تفصیل اعلام نشده است. در این حمله سه نفر از اعضای این گروهک دستگیر و تعدادی سلاح نیز کشف شده است.
در جریان این حمله و بازرسی کامل پلیس از مقر مذکور، تجهیزات فنی همچون دستگاههای ترمینیشن و مستندات آرشیوی مهمی کشف و ضبط شده است. این مستندات آرشیوی کشف شده مربوط به جاسوسی منافقین از ایران است. همچنین براساس اطلاعات موجود، پلیس فرانسه تمامی مدارک، مستندات و سیستمهای موجود در این مقر را ضبط و خارج کرده است. در این حمله ۳ نفر از اعضای این گروهک بازداشت و تعدادی اقلام ممنوعه نیز کشف شده است.
حمله پلیس فرانسه به مقر منافقین در حالی صورت گرفته است که سال گذشته حوالی همین ایام، پلیس آلبانی به مقرهای3 و 4 اشرف در آلبانی حمله کرد و ضمن ضرب و شتم عناصر این گروهک تروریستی، تجهیزات جاسوسی و عملیات سایبری آنها را توقیف کرد. پلیس در توضیح این حمله اعلام کرده بود: «عملیات جستوجو در راستای اجرای قانون ویژه پیگرد علیه فساد و جنایت سازمانیافته (GJKKO) انجام شده است.» پس از این عملیات پلیس آلبانی، «ادی راما» نخستوزیر آلبانی در مصاحبهای با «اشپیگل» آلمان گفت که گروهک منافقین نمیتوانند از آلبانی برای جنگ علیه ایران استفاده کنند. آلبانی حتی ورود مریم رجوی سرکرده گروهک منافقین به آلبانی را نیز به این کشور ممنوع کرد.
بلافاصله پس از عملیات پلیس آلبانی علیه منافقین، رئیس پلیس پاریس با برگزاری گردهمایی سالانه گروهک تروریستی منافقین که هرساله در اول جولای در پاریس برگزار میشد، مخالفت کرد. در بیانیه پلیس پاریس، علت ممنوعیت برگزاری گردهمایی منافقین «شرایط ژئوپلیتیکی که باعث ایجاد اختلال در نظم عمومی میشود» اعلام شده بود. البته درنهایت منافقین توانستند با مجوز دادگاه این میتینگ را برگزار کننند اما مخالفت با این نشست، نشان میداد بین ایران و فرانسه برای خشکاندن ریشه این گروهک تروریستی در پاریس، توافقاتی صورت گرفته است. در همان ایامی که پاریس با این نشست مخالفت کرده بود، دو شهروند فرانسوی متهم به جاسوسی در ایران، آزاد شده بودند. پس از آزادی این دو جاسوس، روسایجمهور ایران و فرانسه گفتوگویی 90 دقیقهای با یکدیگر داشتند. همین گفتوگوها و توافقات امنیتی باعث شد تا تلاش منافقین برای انتقال پایگاههایشان از آلبانی به فرانسه، با مخالفت دولت این کشور مواجه شود. منافقین البته از این موضوع آگاه بودند. آنها پس از لغو گردهماییشان مدعی «معامله دولت ایران و فرانسه» بر سر آنان شدند؛ اقدامی که حداقل یک بار دیگر رخ داده بود. در سال 1365 فرانسه برای آزادسازی گروگانهایش در لبنان، به تهران متوسل شد. یکی از شروط ایران برای کمک به آزادی گروگانهای فرانسوی، اخراج منافقین از فرانسه بود که مورد پذیرش این کشور نیز قرار گرفت تا منافقین مجبور شوند برای ادامه حیات به صدام حسین پناه ببرند.
اما سومین خبر که آن را میتوان در چهارچوب خبر پراهمیت دوم ارزیابی کرد، آزادی لویی آرنو یکی از جاسوسهای فرانسوی در ایران است. امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس خبر از آزادی آرنو در ایران داد. آزادسازی این جاسوس فرانسوی تقریبا همزمان با حمله پلیس فرانسه به مقر منافقین در این کشور بود و همین امر احتمال تبادلات و توافقات امنیتی میان ایران و فرانسه را تشدید میکند. توافق امنیتی میان ایران و فرانسه بر سر منافقین، این گزاره را که غرب وقتی پای میز مذاکره با ایران مینشیند به راحتی حاضر به معامله بر سر گروهکهای تروریستی و اپوزیسیون است، یک بار دیگر به اثبات رساند. این معامله این بار سر گروهکی انجام گرفته که از نگاه غربیه تنها گروه ظرفیتدار در میان مخالفان ایران است.
از اینرو نیز بیشترین حمایتها از این گروه صورت میگیرد. این رویکرد غرب البته بیارتباط به ناآرامیهای سال 1401 نیست؛ در آن سال غرب با تمام توان و استفاده از همه ابزارهای موجود از قبیل مقامات سیاسی، رسانهها و حتی گروهکهای تروریستی سعی در سرنگونی حکومت در ایران داشتند اما ایران با کمک مردم توانست این ناآرامیها را کنترل کند. پس از پایان این آشوبها سرویسهای امنیتی ایران مقابله با این گروهکها را در دستورکار خود قرار داد و به کشورهای میزبان تروریستها هشدارهای لازم درباره تداوم پشتیبانی از این گروهکها را داد. در منطقه هم ایران به طور جدی به دولت عراق و اقلیم کردستان درباره فعالیتهای تروریستی گروهکهای کردی هشدار داد و برای عقبنشینی آنان از مرزهای ایران، اولتیماتوم تعیین کرد. تحرکات نظامی در غرب کشور نشان میداد تهدید ایران لفاظی نیست و تهران آماده عملیات پاکسازی در داخل خاک عراق است. همین امر نیز باعث شد تروریستها از مرزهای ایران به منطقهای دیگر جابهجا شوند. به نظر میرسد منافقین در فرانسه نیز نتوانند به حیات تروریستیشان ادامه بدهند. شاید آنها برای مدتی بتوانند در کانادا بمانند اما معلوم نیست این مدت کی به اتمام برسد و چه بر سرشان بیاید.