ندا اظهری، خبرنگار گروه دانشگاه: این روزها ناملایمات مختلفی بر فعالیت نخبگان تاثیر میگذارد. پای درددل آنها که بنشینید، متوجه میشوید تمایلشان به رفتن از کشور به چه دلیل است. وقتی محققان تمام انرژی خود را به جای تحقیق و اختراع، باید صرف کاغذبازی از این اداره به آن اداره صرف کنند، دیگر انرژی و انگیزهای برای تحقیق و توسعه باقی نمیماند. امین شیرعلیزاده دانش آموخته دکتری نانوشیمی از دانشگاه تهران است که از سال 97 در قالب شرکت دانشبنیان «روناش تکنولوژی پارس» فعالیت خود را در زمینه سنتز محصولات نانو آغاز کرد و در حال حاضر در پارک دانشگاه تهران مستقر است. او ازجمله کسانی است که درددلهای زیادی دارد. گزیده صحبتهای او با «فرهیختگان» را میخوانید:
* هیدروژن جاذب رطوبت حاوی نانوذرات گرافنی، کیتهای استخراج نوکلئیک اسید بر مبنای نانوذرات مغناطیسی، انواع نانوذرات فلزی، نانوسیمهای نقره، نانومواد نقره، جوهرهای رسانا بر مبنای نقره و گرافن از جمله محصولات این شرکت محسوب میشوند که بعضی از آنها تنها در حد آزمایشگاهی بوده و به مرحله تجاریسازی نرسیدهاند.
* تنها اجازه تامین 5 درصد نیاز کشور را به ما دادهاند.
* پیگیری 3 ساله برای مجوزی که قرار بود 3 روزه باشد.
*پارک دانشگاه تهران 700 درصد به اجارهبها اضافه کرد.
*درست است که بند قانونی وجود دارد که بتوان جلوی واردات محصولات مشابه را گرفت اما ترجیح میدهیم برای حفظ جانمان، سکوت کنیم و آرامآرام باکیفیت در بازار نفوذ کنیم.
برای خواندن متن کامل گفتوگو اینجا را بخوانید.