تاریخ : ۱۰:۲۱ - ۱۴۰۴/۱۲/۰۵
کد خبر : 225376
سرویس خبری : ورزش

بارسا روی شانه‌های لرزان یک بچه هجده ساله!

لامین یامال زیر بار مسئولیت سنگین

بارسا روی شانه‌های لرزان یک بچه هجده ساله!

یامال ۱۸ ساله و بسیار جوان که هنوز در آغاز مسیر حرفه‌ای خود قرار دارد، دستاوردهایی فراتر از تصور بسیاری از فوتبالیست‌ها به دست آورده و اکنون به نماد امید و برتری بارسلونا برای بازسازی دوران طلایی در عرصه‌های داخلی و اروپایی تبدیل شده است.

هشدار معروف «با قدرت بزرگ، مسئولیت بزرگ می‌آید» که عمو بن خطاب به مرد عنکبوتی بیان کرد، امروز برازنده لامین یامال، استعداد درخشان هجده‌ساله بارسلونا نیز هست. این بازیکن جوان که هنوز در آغاز مسیر حرفه‌ای خود قرار دارد، دستاوردهایی فراتر از تصور بسیاری از فوتبالیست‌ها به دست آورده و اکنون به نماد امید و برتری بارسلونا برای بازسازی دوران طلایی در عرصه‌های داخلی و اروپایی تبدیل شده است.
مانند لیونل مسی در دوران اوج، یامال نیز هنگام حضور در زمین با انتظاری ویژه روبه‌رو می‌شود. کادر فنی و هم‌تیمی‌ها به او تکیه کرده‌اند تا با خلاقیت و مهارت فردی خود، گره بازی‌ها را باز کند و هرگاه توپ به پایش برسد، لحظه‌ای تعیین‌کننده رقم بزند.
یامال این بار سنگین را با شایستگی و متانت پذیرفته و در بسیاری از دیدارها بلوغی بسیار بالاتر از سن تقویمی‌اش به نمایش گذاشته است. با این حال، فوتبال یک ورزش تیمی است و هیچ بازیکنی، هر قدر هم استثنایی باشد، نمی‌تواند به تنهایی بار پیروزی را به دوش بکشد. اما آنچه در عملکرد بارسلونا مشاهده می‌شود، گاه دقیقاً چنین تصویری را نشان می‌دهد.

خطر خستگی جسمی و روانی یامال  

به ناچار روزهایی فرا می‌رسد که فرم یامال افت می‌کند یا شرایط جسمانی‌اش ایده‌آل نیست. در چنین لحظاتی، دیگر ستارگان تیم باید پا پیش بگذارند. اما در هفته‌های اخیر، این حمایت به شدت ناکافی بوده است. تیم تحت هدایت هانسی فلیک پس از یک دوره افت شدید، در معرض از دست دادن عنوان قهرمانی لیگ اسپانیا و جام حذفی قرار گرفته و شانس قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا نیز بدون اصلاح سریع روند فعلی، بسیار اندک به نظر می‌رسد.
اگرچه بخش مهمی از مشکلات به تاکتیک‌های پرریسک هانسی فلیک و آسیب‌پذیری خط دفاعی برمی‌گردد، فشار روانی و جسمانی وارد بر یامال نیز به یک مسئله بحرانی تبدیل شده است. این نوجوان بااستعداد اخیراً نشانه‌های آشکاری از خستگی ذهنی و جسمی از خود نشان داده که باید زنگ خطری جدی برای کادر فنی باشد.

آمار درخشان، اما نشانه‌های هشداردهنده  

یامال در فصل جاری در سی و دو بازی، بیست و هشت بار در گلزنی یا ساخت گل مشارکت داشته که هشت مورد آن پس از آغاز سال جدید میلادی بوده است. او در برخی دیدارهای حساس – از جمله بازی‌های تعیین‌کننده در لیگ قهرمانان، لیگ اسپانیا و جام حذفی – عملاً تیم را به جلو برده است.
با این حال، ادامه این سطح از عملکرد برای یک بازیکن هجده‌ساله بسیار دشوار است. پس از گلزنی در پیروزی قاطع مقابل مایورکا، یامال با نشانه‌های واضح خستگی درخواست تعویض کرد. هرچند سرمربی بر لزوم مدیریت دقایق بازی او تأکید ورزید، اما یامال در دو دیدار بعدی – از جمله بازی رفت نیمه‌نهایی جام حذفی مقابل اتلتیکو مادرید – تمام دقایق را در زمین بود.

شکست سنگین مقابل اتلتیکو و الگوبرداری خیرونا  

در دیدار مقابل اتلتیکو مادرید، یامال با وجود ثبت آمار قابل توجه (سه پاس کلیدی، پنج دریبل موفق، شش بازپس‌گیری توپ و پیروزی در سیزده دوئل)، نتوانست تأثیرگذار باشد؛ زیرا حریف با دقت او را از مناطق خطرناک دور نگه داشت. اتلتیکو با بهره‌برداری هوشمندانه از خط دفاعی بلند بارسلونا، چهار بر صفر پیروز شد و شانس بارسلونا برای صعود را به معجزه در بازی برگشت موکول کرد.
در دیدار بعدی (دربی کاتالان مقابل خیرونا)، سرمربی حریف صراحتاً اعلام کرد که استراتژی‌اش مهار جناح راست بارسلونا با تمرکز بر یامال خواهد بود. خیرونا اگرچه نتوانست یامال را کاملاً خاموش کند (هفت شوت و چهار موقعیت ساخته‌شده توسط او)، اما با پیروزی دو بر یک، بارسلونا را از صدر جدول لیگ اسپانیا پایین کشید. یامال در این بازی از استانداردهای همیشگی خود فاصله گرفت: از دست دادن بیست و چهار توپ، ضربه پنالتی به تیرک دروازه در حالی که نتیجه صفر-صفر بود و نشانه‌های آشکار افت تمرکز.

وابستگی بیش از حد به یک نوجوان  

هانسی فلیک به دلیل بازگشت تازه رافینیا از مصدومیت وغیبت طولانی پدری، یامال را تعویض نکرد؛ اما آمار نشان می‌دهد این تصمیم نادرست بوده است. بارسلونا در 9 دیداری که یامال نتوانسته گل بزند یا پاس گل بدهد، چهار بار شکست خورده است.
فران تورس تنها بازیکنی است که در تمام رقابت‌ها گل بیشتری از یامال به ثمر رسانده (شانزده در مقابل پانزده)، که خود نشان‌دهنده وابستگی بیش از حد تیم به یک بازیکن هجده‌ساله است. مشکلات جسمانی مداوم رافینیا، کاهش نقش روبرت لواندوفسکی به بازیکن تعویضی و ناهماهنگی در عملکرد بازیکنانی چون مارکوس رشفورد، دنی اولمو و فرمین لوپز، خلأ خلاقیت را تشدید کرده است.
بارسلونا برای حفظ شانس قهرمانی در رقابت‌های مختلف، نیازمند توزیع عادلانه‌تر مسئولیت میان بازیکنان است. نمی‌توان انتظار داشت یک نوجوان هجده‌ساله به تنهایی بار تیم را به دوش بکشد. هانسی فلیک باید هرچه سریع‌تر راهکارهایی برای کاهش فشار بر یامال بیابد و از ستارگان دیگر بهره بیشتری ببرد؛ در غیر این صورت، رویای تکرار دوران موفقیت‌های بزرگ، بیش از پیش دور خواهد شد.