محسن رضایی، فرمانده سپاه پاسداران در زمان جنگ تحمیلی در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «پیشرفت اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی از مسیر خنثیسازی تحریمها، در کنار موشکهای ناوکُش برای فراری دادن دشمن، دو بازوی توانمند دولت و ملت ایران به شمار میروند.»
گفتنی است، ایران سابقه شلیک موشکهای میانبرد به سمت دریا را دارد اما پس از آن، اطلاعات دقیقی از اهداف و برد اعلام نشد. ازاینرو داده قابل اتکایی وجود ندارد. آنچه در این میان قابلپیشبینی است، امکان رسیدن ایران به برد بالای هزار کیلومتر در موشکهای بالستیک ضد کشتی است؛ چنین پیشبینیای با در نظر گرفتن تولید موشک جدید قاسم بصیر امکانپذیر شده است. این موشک در پیامد درسهای گرفته شده از عملیات وعده صادق-۲ طراحی شد.
در وعده صادق-۲ با استفاده از موشکهای پیشرفتهتر، حمله موشکی به رادارها، هک و جنگال روی سامانههای پدافندی موشکهای بیشتری اصابت کردند اما دو مشکل وجود داشت؛ گرچه سامانههای پدافند موشکی مختل شدند اما سامانههای جنگ الکترونیک رژیم صهیونیستی بر سیستم هدایت و هدفگیری نهایی کلاهکها اختلال کردند. ازسویدیگر دقت اصابتها مطلوب نبود. برای فائق آمدن بر این دو مشکل، ایران تجهیزات اپتیکی بر کلاهک موشکهای خود نصب کرد؛ این دوربین باعث میشد فریب و اختلال در مرحله شیرجه و در نزدیکی هدف بیاثر گردد، زیرا دوربین با تطبیق عکسی که از هدف داشت به سمت آن حرکت میکرد و جنگ الکترونیک رژیم باعث اختلال در موقعیتیابی نمیشد؛ اپتیک مزبور همچنین قابلیت هدفیابی بهتری را در اختیار میگذاشت تا دقت به میزان مطلوبی برسد.
گزارش مرتبط «از سلاحهای ناوکُش ایرانی چه میدانیم» را در روزنامه فرهیختگان بخوانید.