فرهیختگان: در پی درگذشت عنایت بخشی، بازیگر پیشکسوت سینما و تئاتر، روایتی قدیمی از بهرام بیضایی درباره تجربۀ همکاری با او را بازخوانی می‌کنیم. بیضایی که در آثاری چون نمایش «پهلوان اکبر می‌میرد» و فیلم «سگ‌کشی» با زنده‌یاد بخشی همکاری داشت، پیش‌تر درباره ویژگی‌های حرفه‌ای او چنین نوشته بود:

اعتراف می‌کنم برای نقش «راننده نفتکش» از اول به عنایت بخشی فکر می‌کردم، اما چون نقش کوتاهی بود، نمی‌خواستم او را در رودربایستی قرار دهم. کاملاً تصادفی به ما سر زد و وقتی گفتم نقشی هست که در خور تو نیست و پیشنهادش نمی‌کنم، ندیده پذیرفت. این عاطفه سال‌های سال ما بود که گفتگو می‌کرد، نه خود ما.

ما زبان مشترک داشتیم؛ در «عروسک‌ها» نقش مرشد، در «ضیافت» شبان و در «سُلطان مار» صحنه‌گردان را برایم بازی کرده بود. همیشه به‌عنوان یک همکار از او خیلی خوشم می‌آمد؛ هم مسئول بود و هم فهمیده، و این هر دو در سرزمین باستانی ما ایران خیلی عجیب است.

در سینما فرصت نشده بود کار کنیم تا اینکه لطف کرد و آمد. جلوی دوربین دوباره به آن زندگی نمایشی سال‌ها پیش برگشتیم. عنایت مثل کسی بود که به خانه خودش برگشته باشد؛ لازم نبود حرف بزنم تا بفهمد، اشاره‌ها را گفته و نگفته می‌گرفت و در همان تمرین اول کار در می‌آمد.