فرهیختگان: پرسپولیس در نیم فصل دوم مسیر خود در نتیجهگیری را گم کرد و با وجود چند خرید گران قیمت در زمستان در نیم فصل دوم سیر نزولی در پیش گرفت.
شاید اوسمار باید خوشحال باشد که رقبایش هم مثل آنها بیثبات هستند در غیر اینصورت پرسپولیس بعد از چهار باخت در ۶ هفته اخیر به طور کل از کورس قهرمانی خارج شده بود. اما قطعا اگر پرسپولیس به خودش نیاید این فصل را هم به مانند فصل قبل بدون کسب جام و سهمیه به پایان خواهد رساند.
شاید بهتر باشد مدیریت باشگاه پرسپولیس به جای جلسات پی در پی با بازیکنان بزرگتر تیم و علتیابی شکستها از آنها، روش دیگری را برای شوک دادن به تیم در نظر بگیرند. اکثر بزرگترهای پرسپولیس خودشان یکی از مقصران عدم نتیجهگیری تیم هستند. از این جهت که نه عملکرد فنی خوبی داشتهاند و نه نقش لیدر را به خوبی در رختکن تیمشان اجرا کردهاند.
آنها اکثرا به فکر این هستند که پرداختیشان از سوی بانک شهر به تعویق نیفتد تا مبادا با تورم، ضرر مالی کنند. یا بازیکنی که به تازگی بازوبند کاپیتانی را میبندد برای تمدید قرارداد خواهان دستمزد دلاری شده است.
واقعیت امر این است که بزرگترهای پرسپولیس در شرایط فعلی کمترین کارایی را برای این تیم دارند و نمیخواهند بپذیرند که دورهشان تمام شده است. در چنین شرایطی برگزاری جلسات مداوم با آنها از سوی پیمان حدادی و محسن خلیلی نتیجه معکوس میدهد. همین طور که تا الان به این شکل بوده است.