جدا از پنالتی که «سروش رفیعی» در دقایق ابتدایی بازی پرسپولیس و ملوان روی بی‌احتیاطی داد، با پاس‌های اشتباه ریتم تیمش را هم انداخت. در جنگ وسط زمین هم خیلی زورش به هافبک‌های باانگیزه تیم مازیار زارع نرسید و خلاقیت خاصی به خط هافبک تیمش تزریق نکرد، البته واکنش‌های جالبی به اشتباهاتش داشت. یکبار خواست پاس بدش را گردن زمین انزلی بیاندازد که یادش افتاد کیفیت چمن آنقدرها هم بد نیست! بار دیگر با خطا قصد داشت این کار را تکرار کند و آخرین‌ دفعه هم داشت با حسین کنعانی درگیر می‌شد که اعتراض هم‌تیمی‌اش به جای‌گیری او جلوی خط دفاعی تیم در نهایت ختم به خیر شد.

کاپیتان پرسپولیس پس از بازگشت دوباره اوسمار با سه گل و یک پاس‌گل نقش مهمی در رسیدن تیمش به کورس قهرمانی داشته اما در انزلی پراشتباه ظاهر شد و یکی از علل اصلی ناکامی تیمش بود. پرسپولیس وسط زمین را به ملوان داد چون زوج باکیچ و رفیعی توان پرکردن فضای بین وینگر‌ها و مدافعانش را نداشتند، خبری از تخریب و حفظ توپ نبود و سومین شکست تیم اوسمار در نیم‌فصل دوم به ثبت رسید. پرسپولیس برای قهرمانی هم باید نوسان کمتری در نتیجه‌گیری داشته باشند و هم بازیکنانی به تجربه سروش ثبات فنی و تاکتیکی بیشتری ظاهر شوند. هرچند درباره سروش مسئله فقط فنی نیست و علاوه‌بر این معضلات، ردپایش در برخی حواشی تیم و رختکن هم دیده می‌شود و این برای بازیکنی که بازوبند کاپیتانی می‌بندد، خوب نیست.