پیروز قربانی آرام‌آرام دارد جای خودش را میان مربیان جدی لیگ باز می‌کند. بردن پرسپولیس و تراکتور فقط دو نتیجه معمولی نبود؛ نشانه‌ای بود از اینکه تیم‌های بزرگ مقابل او نباید احساس امنیت ‌کنند. قربانی مربی‌ای است که در بازی‌های بزرگ عقب نمی‌نشیند، ریسک می‌کند، جسورانه می‌ایستد و یقه‌ حریف را می‌گیرد؛ همان چیزی که از یک مربی تازه‌نفس و جاه‌طلب انتظار می‌رود.

او حالا دارد سری در میان سرها درمی‌آورد. تیمش شاید پرستاره نباشد، شاید بودجه‌ سنگین نداشته باشد، اما امضای فنی و شجاعتش در بازی‌های بزرگ کاملاً دیده می‌شود. پیروز قربانی نشان داده که برای رقابت با مربیان باتجربه‌تر، نه ترسی دارد و نه تعارف. این مسیر اگر همین‌طور ادامه پیدا کند، می‌تواند او را به یکی از چهره‌های مهم نسل جدید مربیان فوتبال ایران تبدیل کند.