طی دو ماه اخیر نرخ ارز در ایران جهشهای عجیبوغریبی را تجربه کرده و از کانال زیر 110 هزار تومان حتی وارد کانال 160 هزار تومان نیز شد. این جهش همزمان با ایجاد چالشهایی در فرایند واردات کالا و تأمین ارز وارداتی بوده است. گرچه انتظارات تورمی و سیل اخبار منفی در بخشی از این جهش، نقش مخرب داشته، اما شروع جهش ارزی با ایجاد چالش در بازگشت ارز حاصل از صادرات از سوی صادرکنندگان خُرد و مهمتر از آن، از سوی شرکتهای تراستی بود. چالشهایی که در فرایند بازگشت ارز حاصل از صادرات غیرنفتی و نفتیها ایجاد شد و یکبار دیگر این سؤال را برای بسیاری از پژوهشگران و کارشناسان حوزه تجارت خارجی و بسیاری از اقتصاددانان ایجاد کرد که چرا در همه این سالها که ایران درگیر تحریمها بود، سیاستگذار ارزی به جای ایجاد ساختار پرداخت رسمی، فرایند بازگشت منابع ارزی کشور را به مسیرهای غیررسمی سپرد.
«فرهیختگان» در گزارش پیشرو با 3 صاحبنظر حوزه تجارت خارجی و تسویه تجاری به بررسی و آسیبشناسی سازوکارهای فعلی سیستم تسویه ارزی کشور پرداخته و به این سؤال پاسخ میدهد که چگونه میتوان یک سازوکار رسمی برای این موضوع ایجاد و پیادهسازی کرد.