ویتالیک بوترین، همبنیانگذار اتریوم، میگوید نهادهایی که بهدنبال کنترل مستقیم بر عملیات خود هستند، در نهایت به تقویت تمرکززدایی کمک میکنند، نه تضعیف آن.بوترین در نوشتهای در پلتفرم «فارکستر» توضیح داد که تقاضای شرکتها و دولتها برای کیفپولهای خودنگهدار و سهامگذاری مستقل، نهتنها قدرت را متمرکز نمیکند، بلکه ساختار اتریوم را پراکندهتر و مقاومتر خواهد کرد.
او نوشت:«نهادها میخواهند کنترل کیفپولهای خود را در دست داشته باشند و حتی اگر اتریوم سهامگذاری کنند، سهامگذاری را نیز خودشان انجام دهند. این موضوع در واقع برای تمرکززدایی سهامگذاری اتریوم مفید است.»این پیشبینی، تصور رایجی را به چالش میکشد که میگوید ورود نهادهای بزرگ الزاماً به تمرکز قدرت منجر میشود.کاهش وابستگی بیرونی با خودنگهداری نهادیبوترین رفتار نهادها را با منطق نظریهٔ بازیها تحلیل کرد و گفت استراتژی بهینه برای آنها این است که کنترل عملیات داخلی را در دست بگیرند و در برابر نفوذ بیرونی مقاومت کنند.او نوشت:«نهادها معمولاً توسط افراد بسیار آگاه و متخصص اداره میشوند؛ افرادی که درک عمیقتری از این مسائل دارند و ارادهٔ بیشتری برای اقدام نسبت به افراد عادی نشان میدهند.»
به گفتهٔ او، روند کاهش وابستگی به نهادهای بیرونی با افزایش نیاز شرکتها و دولتها به تضمینهای بیشتر دربارهٔ عملیات خود، سرعت خواهد گرفت.با این حال، بوترین تفاوت مهمی را یادآور شد: کاهش وابستگی نهادها به بیرون با کاهش حاکمیت کاربران یکی نیست. او تأکید کرد:«این همان چیزی است که ما بهعنوان جامعهٔ اتریوم باید بر آن پافشاری کنیم و ابزارهایی بسازیم که به مردم کمک کند آن را به دست آورند.»نمونههای متناقض از رفتار نهادیبوترین برای توضیح پیچیدگی رفتار نهادها، مثالهایی متضاد آورد:اتحادیهٔ اروپا از یکسو بهشدت از نرمافزارهای متنباز حمایت میکند، اما از سوی دیگر طرح «کنترل گفتگو» را پیش میبرد که خواستار ایجاد درِ پشتی در رمزنگاری است.دولت ایالات متحده از پیامرسان رمزنگاریشدهٔ «سیگنال» برای ارتباطات امن استفاده میکند، در حالی که «قانون میهندوستی» همچنان پابرجاست.
تنوعبخشی به حاکمیت در صادرکنندگان استیبلکوینبوترین پیشبینی کرد صادرکنندگان داراییهای دیجیتال در اتحادیهٔ اروپا بهسمت زنجیرههایی خواهند رفت که کمترین نفوذ حاکمیتی ایالات متحده را داشته باشند.در مقابل، صادرکنندگان آمریکایی نیز بهدنبال زنجیرههایی خواهند بود که از نفوذ اروپا مستقل باشند.او گفت دولتها فشار بیشتری برای اجرای قوانین «شناخت مشتری» اعمال خواهند کرد، اما همزمان ابزارهای حریم خصوصی نیز با تلاشهای جامعهٔ سایفرپانک پیشرفت خواهند کرد.
بوترین نوشت:«تعادل واقعبینانه این است که داراییهای بدون شناخت مشتری همچنان وجود خواهند داشت و توانایی استفاده از آنها با حفظ حریم خصوصی قویتر خواهد شد.»او همچنین پیشبینی کرد طی دههٔ آینده علاقهٔ بیشتری به «اثباتهای دانایی صفر» برای منبع وجوه ایجاد خواهد شد و این موضوع بحثهای ایدئولوژیک تازهای را رقم میزند.همزیستی با نهادها، نه دشمنی کاملبوترین در پایان نوشت:«من باور ندارم که تفکر سایفرپانک به معنای دشمنی کامل با نهادها وساختارهای متمرکز باشد. من از رویکردی حمایت میکنم که خود نهادها سالهاست در برابر یکدیگر به کار میگیرند: همکاری برد-برد، اما ایستادگی قاطعانه برای منافع خودمان.»