فرهیختگان: اندیشکده آمریکایی «مؤسسه کشورداری مسئولانه کوئینسی» در مقالهای بررسی کرده که نخستین سال دولتی که با وعده «واقعگرایی» و سیاستِ «اول آمریکا» روی کار آمده، کارنامهای عمیقاً متناقض ثبت کرده است. به نوشته این مقاله، سیاست خارجی ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ در کشاکش میان برخی پیشرفتهای محدود در مسیر کشورداری و تداوم ناکامیهایی قرار داشته که ریشه در «عادتهای مداخلهجویانه» واشنگتن دارد؛ عادتهایی که ترامپ وعده داده بود آنها را کنار بگذارد.
این مقاله تأکید میکند که در آمریکای لاتین و غرب آسیا، سیاست آمریکا همچنان گرفتار «مداخلهجوییهای نسنجیده» و «عدم انسجام راهبردی» باقی مانده است. نویسنده معتقد است همین تناقض، ویژگی اصلی سیاست خارجی دولت ترامپ را شکل میدهد: «دولتی که در گفتار از خویشتنداری سخن میگوید، اما در عمل بارها به اقدامات تهاجمی و بیثباتکننده بازمیگردد.»
این مقاله، ایران، سوریه و ونزوئلا را سه صحنه بزرگ از رقمخوردن شکستهای دولت ترامپ میداند. حمله به ایران به یک بحران بزرگ تعبیر شده و نویسنده هشدار میدهد که ازسرگیری فشارها از سوی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی برای جنگی دیگر با ایران -اینبار با محوریت برنامه موشکی- ترامپ را وارد آزمون سرنوشتسازی کرده است.
دومین ناکامی بزرگ ترامپ تشدید تنشها با ونزوئلا معرفی شده است. جایی که احتمالاً هدف اصلی، تغییر حکومت در کاراکاس است و به اعتقاد نویسنده، این به بیثباتی گسترده و «تکرار تجربههایی فاجعهبار» در این منطقه میانجامد. اندیشکده کوئینسی «تداوم حضور نظامی آمریکا در سوریه» را یک شکست مزمن دیگر میداند. نویسنده اشاره کرده است که کشتهشدن نیروهای آمریکایی در سوریه نتیجه «ناتوانی دولت ترامپ» در پایاندادن به پروژهای است که بعد از حذف داعش، دیگر توجیهی ندارد. در روزهای اخیر درگیری و تنش میان نیروهای جولانی و کردهای قسد به شکل فزایندهای تشدید شده و نویسنده نسبت به حضور بیدلیل و هزینهزای نیروهای آمریکایی در این منطقه هشدار میدهد.