براساس گزارشهای مالی سال ۲۰۲۵، به دلیل شکستهای سنگین فیلمهای بلاکباستر، این سال سالی پرضرر برای هالیوود بوده است. این شکستها در حالی رخ داد که استودیوها همچنان اصرار دارند دستمزدهای سنگین به بازیگران بزرگ بپردازند، حتی اگر سابقه فروش اخیر آنها ضعیف باشد.
«سفید برفی» دیزنی با ضرر تخمینی ۲۰۰ میلیون دلار بزرگترین بازنده گیشه لقب گرفت. سایر فیلمهایی که متحمل ضررهای سنگین شدند عبارتند از: «ماموریت غیرممکن: روز شمار نهایی» با ضرر تخمینی ۱۵۰ میلیون دلار (با وجود فروش خوب، هزینههای تولید بیش از ۴۰۰ میلیون دلار برآورد شد) «ترون: آرس» با ضرر تقریبی ۱۳۲ میلیون دلار «الیو» (پیکسار) و «مرد دونده» هر دو با ضرری نزدیک به ۱۰۰ میلیون دلار.
در جریان تولید سینمایی «سفیدبرفی» عنوان شد چندین مرحله فیلمبرداری مجدد، بازنویسی فیلمنامه و تغییر رویکرد در نمایش هفت کوتوله، باعث شد بودجه فیلم بهمراتب فراتر از رقم اولیه ۱۸۰ میلیون دلار افزایش یابد.
تحلیل آمار فروش و بودجه تولید نشان میدهد: یکی از عوامل اصلی این شکستها، افزایش غیرمنطقی هزینه ساخت فیلمهاست؛ موضوعی که حتی در آثار کملوکیشن و دیالوگمحور نیز دیده میشود. نمونه بارز این وضعیت، فیلم بعد از شکار است که با وجود روایت عمدتاً داخلی، حدود ۸۰ میلیون دلار هزینه تولید داشت و تنها ۹ میلیون دلار فروش جهانی را ثبت کرد؛ رقمی که این پروژه را به یک فاجعه تجاری تبدیل کرد.
کارشناسان میگویند که استودیوها همچنان به این تصور پایبند هستند که حضور یک ستاره بزرگ روی پوستر میتواند تضمینکننده فروش باشد، در حالی که تجربه سال ۲۰۲۵ نشان داد این معادله دیگر کارایی گذشته را ندارد.
در میان آثار هنریتر، فیلمهایی چون ماشین خردکننده، شوالیههای آلتو و بوسه زن عنکبوتی نیز نتایج ناامیدکنندهای داشتند و حتی حضور چهرههایی مانند دواین جانسون، رابرت دنیرو و جنیفر لوپز هم نتوانست مانع سقوط تجاری آنها شود. به نظر میرسد دوران اتکای صرف به ستارهها و بودجههای سنگین رو به پایان است و بدون مدیریت هزینه، فیلمنامه جذاب و شناخت دقیق مخاطب، حتی بزرگترین پروژهها نیز میتوانند به شکستهای پرسر و صدا تبدیل شوند.