علم در خدمت تجارت کثیف

به گزارش فرهیختگان آنلاین، از آن روزگار که علوم هسته‌ای مورد استفاده برای صنعت ساخت کلاهک‌های هسته‌ای و بمب‌هایی قرار گرفت که جان صدها هزار نفر را قبضه می‌کرد، سوالی که مطرح بود این بود که آیا علم در حال ایفای نقش مخرب خود است. حالا صحبت از این می‌شود که آیا این مساله درخصوص حوزه بهداشت و درمان در سطح بین‌المللی نیز تکرار شده است. زمانی که بحث به نتایج یافته‌ها و تحقیقات پزشکان و دانشمندان می‌رسد، اغلب فرض را بر این می‌گذاریم که گفته‌های‌شان صحت دارد، به‌ویژه هنگامی‌که در مورد گرمایش جهانی، گیاهان اصلاح‌شده ژنتیکی، آفت‌کش‌ها، مواد شیمیایی و ناسالم بودن برخی مواد غذایی و عادات نادرست‌مان صحبت می‌کنند.

تصورمان درخصوص شرکت‌های دارویی، این است که براساس یافته‌های علمی در حال ساخت داروهایی برای نجات بشر از بیماری‌های بعضا صعب العلاجی هستند که بدون آن داروها امکان نجات وجود ندارد.

گزارش‌های رسیده از نچرال نیوز (وب‌سایت فروش دارو و مکمل‌های غذایی با مدیریت مایک آدامز) حاکی از آن است که بیش از 20 هزار پزشک، کشیدن سیگار را برای بهبود هضم غذا توصیه کرده‌اند. در دهه 1940 میلادی شرکت تولید سیگار کَمِل در تبلیغاتش مدعی شد که «اکثر پزشکان سیگار کَمِل می‌کشند.» آنها پا را از این هم فراتر گذاشتند و طی قراردادهای دارویی‌ای که با پزشکان امضا کرده بودند بسته‌های سیگار مارک کَمِل را برایشان ارسال می‌کردند، بعد هم برای تبلیغ بیشتر سر راه پزشکان سبز می‌شدند و از آنها می‌پرسیدند که سیگار محبوب‌شان چیست یا در حال حاضر چه نوع سیگاری با خود همراه دارند.

اینکه پزشکان و دانشمندان در ازای مناصب جدید یا حتی پول نوع خاصی از دارو و درمان را تجویز و تبلیغ می‌کنند، مساله‌ای بسیار هشدارآمیز است. حال این را در کنار موضوع چاپ مقالات علمی در مجلات علمی یا دارویی قرار دهید. این بیماری بزرگ جهانی سبب شده تا وب‌سایت «نچرال نیوز» بیان کند 90 درصد اطلاعاتی که پزشکان به آن متکی هستند، صحت ندارند.

برخی حتی برآنند که در دهه 1960 دانشمندان زیادی این ایده را ترویج می‌دادند که خوردن شیرینی‌جات عامل برطرف کردن گلودرد است، چون رشوه زیادی از کمپانی‌ها دریافت کرده بودند.

اسناد به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که یک گروه تجاری به نام بنیاد تحقیقاتی قند که امروزه به نام انجمن قند شناخته می‌شود به سه تن از دانشمندان دانشگاه هاروارد معادل 50‌هزار دلار(به ارزش امروزی دلار)، رشوه پرداخت کرده بود تا در مورد اثر قند و چربی بر بیماری قلبی مقاله‌ای بنویسند. در پژوهش‌هایی که نتایج آنها در این مقاله چاپ شد، ارتباط بین افزایش قند خون و بیماری قلبی را ناچیز نشان داد. در عوض این چربی اشباع‌شده بود که در مظان اتهام قرار گرفت. این مقاله در مجله معتبر دارویی نیوانگلندز به چاپ رسید.

در مجله «ریزن» چنین آمده است: «جفری کابات، متخصص بیماری‌های واگیر از دانشکده علوم دارویی آلبرت انیشتین می‌گوید هنگام تفکیک پژوهش‌ها از همدیگر فقط دو نوع پژوهش داریم یا سطح متوسط هستند یا بد.»

 وی که یکی از گنجینه‌های ملی به شمار می‌رود در ادامه می‌گوید: «اکثر یافته‌های پژوهش‌ها یا نادرست هستند یا در آنها اغراق‌شده است و هر چه نتایج به‌دست‌آمده پرطمطراق‌تر باشند، احتمال این که نادرست باشند بیشتر است.» کابات در کتاب جدیدش با نام «شناخت به هنگام خطر» این موضوع را به‌تفصیل توضیح می‌دهد. وی در این کتاب از چگونگی «تبدیل‌شدن یک دوز دارویی به سمی مهلک» صحبت می‌کند، اینکه برخی می‌گویند که فلان کار ریسک بیماری را دوچندان می‌کند و... از نظر آماری صحت ندارد.

سود و ایده سود حداکثری سبب می‌شود تا شرکت‌های داروسازی به برخی از پزشکان پول پرداخت کنند تا یک دارو را بیشتر تجویز کنند. یک متخصص علوم زیستی و گیاهان دارویی در این باره می‌گوید: «هدف یک شرکت دارویی، درمان بیماری نیست، اگر همه در دنیا سالم باشند، دیگر شرکت‌های دارویی، کاری و سودی نخواهند داشت؛ این شرکت‌ها فقط به‌دنبال فروش بیشتر داروهای خود هستند.» صنعت داروسازی میلیاردها دلار به دانشگاه‌های پزشکی می‌دهد، چرا؟ به این دلیل که داروهای‌شان در کتاب‌های درسی جای بگیرد و از این طریق به پزشکان آموزش داده می‌شود. بنابراین فروش این داروها توسط شرکت‌های داروسازی تضمین می‌شود؛ به پزشکان در دانشکده پزشکی دو چیز آموزش داده می‌شود: تجویز این داروها و جرّاحی کردن.  وقتی یک پزشک از دانشکده پزشکی بیرون می‌آید، اکثریت مردم نمی‌دانند که صنعت داروسازی به برخی از این پزشکان پول پرداخت کرده تا داروهای مشخصی را تجویز کنند؛ اغلب، این کار از طریق «تشویق» انجام می‌گیرد. به‌طور مثال اگر پزشکی داروی مشخصی را برای بسیاری از بیمارها تجویز کند از طرف برخی از شرکت‌های داروسازی، مبالغی به‌صورت نقدی دریافت می‌کند.