ماجرای درخواست آمریکا از ایران چیست؟

سیدمهدی طالبی، خبرنگار گروه جهان‌شهر: اگر از لفاظی‌های صهیونیست‌ها چشم‌پوشی شود، به جز جنایات این رژیم در حملات هوایی علیه مردم غزه، عملا هیچ اتفاقی روی زمین نیفتاده است. چنگ و دندان نشان دادن‌های صهیونیست‌ها، حاکی از یک حمله طوفانی و برق‌آسا حداقل در شمال غزه بود اما اثری از تبدیل حرف‌ها به عمل به چشم نمی‌آید. برخلاف تمامی جنگ‌های پیشین رژیم، تحرکات نظامی جای خود را به تلاش های دیپلماتیک داده است. محوریت رایزنی‌ها با «آنتونی بلینکن» وزیر امور خارجه آمریکاست. او با توپی پر و حمایت قاطع از جنایات رژیم چند روز پیش به منطقه سفر کرد تا هماهنگی‌های لازم برای نجات رژیم از مهلکه‌ای که در آن گرفتار شده را ترتیب دهد. هنوز مشخص نیست این رایزنی‌ها به کجا رسیده اما خبرهای منتشر‌شده حکایت از موضع سرسخت کشورهای عربی علیه جنایات صهیونیست‌ها در غزه دارد. واشنگتن‌پست گزارش داده در سفر بلینکن به عربستان قرار بود دیدار با بن‌سلمان عصرِ همان روز برگزار شود اما ولی‌عهد سعودی وزیر خارجه آمریکا را معطل نگه‌داشته و دیدار این دو صبحِ روز بعد برگزار شده است. به نوشته این روزنامه بن سلمان در جلسه بر ضرورت «توقف اقدامات نظامی» در غزه «که به از دست رفتن جان انسان‌های بی‌گناه منجر شده» تاکید کرد. اگر این خبر صحت داشته باشد، یعنی بلینکن نتوانسته یک همسویی قابل تامل را با مواضع آمریکا در منطقه ایجاد کند و از همین رو نیز برای دومین بار وی روز گذشته به سرزمین‌های اشغالی سفر کرد. آن‌طور که رسانه‌ها گزارش داده‌اند، احتمالا در روزهای آینده ‌جو بایدن،‌ رئیس‌جمهور آمریکا به سرزمین‌های اشغالی سفر کند. آن‌گونه که مشخص است، دستورکار اصلی بایدن، کاهش سطح تنش‌ها است. او روز یکشنبه صراحتا رژیم‌صهیونیستی را از تهاجم به غزه بازداشت. بایدن در مصاحبه‌ای گفت که اشغال جدید غزه توسط اسرائیل «یک اشتباه بزرگ» خواهد بود. «فرهیختگان» به اطلاعاتی دست پیدا کرده که نشان می‌دهد دولت آمریکا پیامی مکتوب را به ‌امیرسعید ایروانی، نماینده دائم ایران در سازمان ملل داده است. این پیام در چهار بند تدوین شده است که سه بند آن به شکلی ملموس تقاضا برای مدیریت سطح تنش و تلاش برای کاستن آن بوده است. در بند چهارم این نامه، طرف آمریکایی اعلام کرده در صورت ورود ایران به جنگ، آمریکا نیز به جنگ ورود خواهد کرد. ایران در روزهای گذشته به صراحت اعلام کرده درصورت ادامه جنایات صهیوینست‌ها در غزه، دامنه جنگ گسترده خواهد شد و مسئولیت آن برعهده رژیم‌صهیونیستی خواهد بود. براساس اظهارات حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه، احتمالا نخستین جبهه‌ای که پس از ورود زمینی صهیونیست‌ها به غزه فعال خواهد شد، جبهه شمالی و توسط حزب‌الله لبنان فعال خواهد شد. البته این درگیری، احتمالا سایر جبهه‌ها را فعال خواهد کرد و حتی به یمن نیز تسری پیدا خواهد کرد. مجموع این نگرانی‌ها باعث شده آمریکا به صراحت به رژیم‌صهیونیستی درباره تداوم جنایاتش هشدار دهد. البته نگرانی اصلی آمریکایی‌ها ناتوانی صهیوینست‌ها در ورود زمینی به غزه است. آنها سال 2014 یک بار ورود زمینی به غزه را امتحان کردند و از آن ضربه سختی خوردند. این بار نیز اگر تهاجم زمینی به غزه به سرنوشت سال 2014‌ دچار شود، رژیم عملا دچار فروپاشی خواهد شد. بخشی از این فروپاشی، پس از حمله 7 اکتبر در ارتش صهیونیستی رخ داد و مانع از آن شد که صهیونیست‌ها بتوانند به جز جنایت، اقدام قابل‌توجهی روی زمین انجام دهند. بایدن البته کار سختی در پیش ندارد، فقط باید کمی واقعیت‌های روی زمین، و شکست تلخ روز شنبه را به آنها یادآور شود.
‌حماس‌ باید شمشیر برنده مقاومت اسلامی در فلسطین می‌شد. این خروجی یک جلسه سطح بالای امنیتی مقاومت در یکی از کشورهای منطقه بود. در آن جلسه تصمیم گرفته می‌شود برای تمرکز بیشتر، مسئولیت‌های حماس به ‌جهاد اسلامی‌ تفویض شود تا این گروه به صورت ویژه‌تر خود را برای نبرد تهاجمی علیه رژیم‌صهیونیستی آماده کند. دستورالعمل باعث شد تا در دو درگیری پیش از جنگ 7 اکتبر (15 مهرماه) جنبش حماس دخالت مستقیمی نداشته باشد و متمرکز بر عملیاتی باشد که در ساعت صفر به اجرا در‌خواهد آمد. در این مدت سرویس‌های جاسوسی رژیم، مصر و آمریکا به طور مرتب تمرین‌های نظامی حماس را زیرنظر داشتند. در آن سو، چنین تصور می‌شد که حماس تمایلی به درگیری نظامی ندارد و این تمرین‌ها، به نوعی نمایش مقاومت برای ایجاد بازدارندگی در برابر صهیونیست‌ها است.
چند هفته قبل، خبری به کلی سری، به مقاومت می‌رسد. خبر این است که صهیونیست‌ها خود را برای یک عملیات نظامی در غزه آماده می‌کنند. هدف عملیات، پاکسازی شمال غزه برای جلوگیری از پرتاب موشک و راکت به سمت شهرک‌های صهیونیستی در نزدیکی غزه است. این موضوع در جلسه حماس با بالاترین سطح حفاظتی مورد بررسی قرار می‌گیرد و در نهایت محمد ضیف، فرمانده نامرئی گردان‌های قسام، مامور اجرای عملیات پیش‌دستانه علیه رژیم‌صهیونیستی می‌شود. او و گردان‌های تحت فرمانش از مدت‌ها قبل، با استفاده از شبکه جاسوسانی که در درون رژیم‌صهیونیستی داشتند، نقشه عملیات 7 اکتبر را طراحی کرده بودند. گردان‌های قسام همه آنچه را که باید انجام می دادند، از قبل آموزش دیده بودند. علی برکه، یکی از رهبران حماس، دوشنبه گذشته در مصاحبه تلویزیونی گفت حماس اسرائیلی‌ها را به این فکر انداخت که «مشغول اداره غزه است» اما در تمام مدت زیر میز، حماس برای این حمله بزرگ آماده می شد. عملیات به همان اندازه‌ای که می‌بایست در «آفند» توجیه‌پذیر می‌بود، در «پدافند» نیز باید خلل‌ناپذیر انجام می‌شد.
صبح روز هفتم اکتبر، عملیات براساس نقشه قبلی به اجرا در‌آمد. در روزهای گذشته رسانه‌های مختلف با استفاده از تصاویر و ویدئوهای منتشر‌شده و اظهارات فرماندهان مقاومت، تصویری از این عملیات را ترسیم کرده‌اند اما چند روز پیش روزنامه نیویورک‌‌تایمز مدعی شد برای بازسازی وقایع آن روز، با بیش از 20 نفر اعم از بازماندگان، سربازان، مقامات نظامی و اطلاعاتی مصاحبه کرده و اسناد برنامه‌ریزی حماس و فیلم‌های این حملات را بررسی کرده است. این روزنامه آمریکایی عملیات مذکور را «بسیار سازماندهی‌شده» و با «برنامه‌ریزی دقیق» خوانده و نوشته عملیات «حاکی از درک عمیق نقاط‌ضعف اسرائیل بود.»‌ نیویورک‌تایمز تمرکز خود را بر عبور مقاومت از دیوار مرزی کرده و از همین رو به اولین گام که شلیک بیش از 5 هزار راکت به سمت شهرک‌های صهیونیست بود، اشاره‌ای نکرده است. حماس با استفاده از کوادکوپتر‌های مجهز به بمبلت (بمب کوچک)، برج‌های نظارتی و ارتباطی کلیدی را در امتداد مرز با غزه منهدم و نقاط کور گسترده‌ای را بر ارتش اسرائیل تحمیل کرد. احتمالا پس از این مرحله، ورود آغاز می‌شود. آن‌طور که نیویورک‌تایمز نوشته، 10 مرد مسلحی که سوار بر پنج موتورسیکلت از دیوار مرزی عبور کردند، دقیقا می‌دانستند چگونه مرکز اطلاعاتی اسرائیل را پیدا کنند و چگونه به داخل آن بروند. آنها پس از عبور از دیوار مرزی، به سمت شرق حرکت کردند و به سمت خودروهای غیرنظامی در حال عبور تیراندازی کردند. 10 مایل بعد، آنها از جاده منحرف شده و در یک پایگاه نظامی پیاده شدند. آنها با انفجار کوچکی دیوار را باز کردند، وارد پایگاه شدند و برای گرفتن سلفی دسته‌جمعی لحظه‌ای مکث کردند. نیویورک‌تایمز مدعی شده که مهاجمان برای لحظه‌ای مطمئن نبودند که کجا بروند. سپس یکی از آنها چیزی از جیبش بیرون آورد؛ «نقشه رنگی مجتمع». نیویورک‌تایمز بخشی از گزارشش را بر پایه دوربینی روایت کرده که روی سر یکی از نیروهای حماس بسته شده بود. این روزنامه این فیلم را بررسی کرد و سپس با مقامات اسرائیلی نیز آن را بررسی کرده است.
مقامات صهیونیست می‌گویند که حماس با مواد منفجره و بولدوزر، شکاف‌های باز را در دیوارهای مرزی ایجاد کرد تا در موج اول 200 مهاجم و در موج دوم 1800 مهاجم دیگر از آن عبور کنند. مهاجمان با موتورسیکلت و وانت به سمت اسرائیل هجوم می‌برند و حداقل هشت پایگاه نظامی را تسخیر می‌کنند و در 15 روستا و شهرک عملیات می‌کنند. نیویورک‌تامیز می‌نویسد اسناد برنامه‌ریزی حماس، ویدئوهای حمله و مصاحبه با مقامات امنیتی نشان می‌دهد که «این گروه به طرز شگفت‌انگیزی درک پیچیده‌ای از نحوه عملیات ارتش اسرائیل، محل استقرار واحدهای خاص و حتی زمان لازم برای رسیدن نیروهای کمکی داشت.»‌ مقام‌های اسرائیلی از جزئیات این عملیات که توانست قدرتمندترین ارتش خاورمیانه را در شنبه گذشته غافلگیر کند و علاوه بر تصرف بیش از 30 مایل مربع، بیش از 150 اسیر بگیرد و بیش از 1300 نفر را به هلاکت برساند تا مرگبارترین روز برای اسرائیل در تاریخ 75 ساله آن رقم بخورد، می‌گویند. حماس و متحدانش با برنامه‌ریزی دقیق و آگاهی فوق‌العاده از اسرار و ضعف‌های اسرائیل، اندکی پس از طلوع فجر، طول جبهه اسرائیل با غزه را تحت تأثیر قرار دادند و ملتی را که مدت‌ها برتری ارتش خود را به عنوان یک اصل اعتقادی در نظر گرفته بود، شوکه کردند. ارتش اسرائیل می‌گوید که پس از پایان جنگ، بررسی خواهد کرد که چگونه حماس توانسته است به راحتی نفوذ کند.
مجموع این داده‌ها ثابت می‌کند مقاومت جدا از شهرک‌های صهیونیست، اطلاعات دقیق و جزئی‌ای از پایگاه‌های نظامی رژیم داشته است. امکان ندارد این دسترسی به این اطلاعات بدون همکاری جاسوسانی از درون ارتش رژیم‌صهیونیستی‌ به دست آمده باشد. پیش از این گزارش‌هایی در رسانه‌های غربی منتشر می‌شد که بخشی از تسلیحات موجود در کرانه باختری، از نظامیان صهیونیستی خریداری شده است. نیویورک‌تایمز با کمی ملاحظه درباره این موضوع نوشته است: «اما چه نیروهای مسلح نسبت به اسرار خود بی احتیاط بوده باشند و چه توسط جاسوسان نفوذ کرده باشند، این افشاگری‌ها قبلا مقامات و تحلیلگرانی را که این سوال را مطرح کرده‌اند که چگونه ارتش اسرائیل -که به جمع‌آوری اطلاعات خود مشهور است- می‌تواند ناخواسته این همه اطلاعات درمورد عملیات خود افشا کند، عصبانی کرده است.»

برای خواندن متن کامل گزارش، اینجا را بخوانید.