«شب تفاسیر عرفانی قرآن مجید» برگزار شدفرهیختگان| «شب تفاسیر عرفانی قرآن مجید» اولین نشست از سلسلهنشستهای «شبهای قرآن مجید» بود که در کانون زبان فارسی برگزار شد. نشستی که در آن سیدمصطفی محققداماد، نصرالله پورجوادی، محمدرضا موحدی، محمد سوری و اکبر راشدینیا سخنرانی کردند. این نشستها قرار است به مدت چهار هفته و هر هفته چهارشنبهها برگزار شود. آنچه در ادامه خواهید خواند بخشی از سخنرانی محققداماد و پورجوادی در این نشست است.
حقیقت صدای خداوند
انس روح با قرآن
سیدمصطفی محققداماد | محیالدین بن عربی توجه بسیاری به آیات در آثارش کرده است. آیه «وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ: و هيچ بشرى را نرسد كه خدا با او سخن گويد جز [از راه] وحى يا از فراسوى حجابى يا فرستادهاى بفرستد و به اذن او هر چه بخواهد وحى کند؛ آرى اوست بلندمرتبه سنجيده كار.» (شوری: ۵۱) به این معناست که هیچ کس با خدا حرف نمیزند مگر با یکی از سه راه «وحی» مانند آنچه برای مادر موسی اتفاق افتاد، راه دوم «وراء الحجاب» مانند آنچه در وادی مقدس برای خود موسی روی داد و راه سوم «یرسل رسولا». یک نماینده میفرستند که او بیاید با بشر حرف بزند. جبرئیل، رسول را میفرستد که بیاید با مردم حرف بزند. محیالدین عربی در تفسیر فتوحات مکیه تفسیر عجیبی دارد و نظرش درباره وحی و وراء الحجاب یکسان است، اما در مورد سومی تاکید میکند که جبرئیل نیست و این سومی خود رسول اکرم(ص) است. وقتی قرآن میخوانید و روحتان با قرآن انس میگیرد صدایی که از درونتان میآید در حقیقت صدای خداوند است.
چیستی تفسیر عرفانی
نصرالله پورجوادی | همواره این سوال وجود دارد که تفسیر عرفانی چیست؟ تفسیر عرفانی خوانش خاصی است و این خوانش در واقع شکلگیری معنای قرآن در ذهن ماست که یک وضعیت و شکلی دارد و مانند یک لیوان آب است. ذهنیت ما همان ظرف است و آن ظرف آیات قرآن است که وارد ذهن ما میشود. چنین ظرفی از سه مفهوم اساسی و کلیدی خدا، انسان و عالم تشکیل میشود. این سه مفهوم اساسی کم و بیش با توحید، نبوت و معاد ارتباط دارند. این ظرف ذهنی ما در طول تاریخ تغییر میکند.
تغییر بر اساس سه مفهوم خدا، انسان و جهان است. برداشت از توحید و نبوت در قرون اول و دوم متفاوت از برداشتی است که در قرن سوم مطرح بوده یا برداشت و تصوری که در طول تاریخ از پیغمبر(ص) شده در طول تاریخ از طریق انسان متحول شده است. بنابراین، این تحولات بدون تاثیر در تحولاتی که در معانی دیگر ایجاد میشود به وجود نمیآید و در نتیجه برداشت ما تغییر میکند. اوایل آیاتی را که در مورد بهشت است به صورت ظاهری میفهمیدند و آنها واقعا همین موارد را درک میکردند. اینکه بعدا گفته میشود اینها چیزهای روحانی و معنوی و میوههای بهشتی معرفت و شناخت است، در قرون بعدی رخ میدهد.
مطالب پیشنهادی
.gif?v=0)
