• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۴۰۲-۰۳-۲۱ - ۰۶:۰۷
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0
سریال «آکتور» هم خوش‌ساخت بود هم حرف جدی داشت و باز هم یک حرف تکراری: چرا صداوسیما چنین سریال‌هایی ندارد؟

بازیگران مشغول کارند

از همان سکانس افتتاحیه سریال متوجه می‌شویم که با یک روایت خاص طرف هستیم.

بازیگران مشغول کارند

میلاد جلیل زاده، خبرنگار گروه فرهنگ:

 چند جوان در یک جاده دورافتاده با دو خودرو توقف کرده‌اند و درحالی‌که یکی‌شان مشغول عوض کردن لاستیک ماشین عقبی است و بقیه می‌رقصند، پسری که در ماشین جلویی نشسته به دوستانش زنگ می‌زند و می‌گوید این جاده پر از خفت‌گیر است، اینجا نمانید، زود باشید... بعد دو نفر با موتورسیکلت کنار آنها می‌آیند و با قمه زورگیری می‌کنند. این دو نفر علی همتی و دوستش مرتضی هستند که به ترتیب نوید محمدزاده و احمد مهرانفر نقش‌شان را بازی می‌کنند. این اما یک خفت‌گیری واقعی نبود. علی و مرتضی بازیگر هستند و به سفارش همان کسی که بقیه را از خفت‌گیری می‌ترساند، آمده‌اند تا دوستان او را غافلگیر کنند. او این غافلگیری را ترتیب داده تا از خانمی که کنارش بود خواستگاری کند. خیلی زود می‌فهمیم که علی و مرتضی شخصیت‌های اصلی قصه هستند و شغل‌شان بی‌اندازه عجیب است. آنها هر بار گریم می‌کنند تا در قالب یک تیپ جدید فرو بروند و کسانی را که می‌خواهند دوستان یا عزیزان‌شان را به نوعی غافلگیر کنند، به هدف‌شان برسانند.

کل مجموعه تلاش دارد این جمله را جا بیندازد که «زندگی یک صحنه نمایش است» و نه‌فقط علی و مرتضی، بلکه باقی آدم‌ها هم برای راه انداختن کارشان به نوعی صحنه‌هایی نمایشی می‌چینند.

 با یک اثر فرمالیستی مواجه هستیم که هنگام طراحی آن بین داستان و پیرنگ تفکیک قائل شده‌اند.

 دو مرد جوان داریم که هر دو از بی‌وفایی صدمه خورده‌اند. یکی به این نتیجه می‌رسد که باید پول‌دار باشد تا بتواند در به چنگ آوردن زن‌ها موفق شود.دیگری نگاه مثبتی به زن‌ها ندارد و دنبال سوءاستفاده است. پول برای مرتضی هدف می‌شود و برای علی وسیله.

 جور کردن یک منطق روایی برای اکثر این اتفاقات کار سختی نبود اما این چیزها دغدغه راوی نبوده است. بازی بازیگران هم کاملا پر از گل و نشانه‌های واضح است. اکثر بازی‌ها درشت هستند و بیشتر تکنیکی‌اند تا حسی. اینها همگی کار را از سبک و سیاق سینمای اجتماعی ایران که طی سال‌های اخیر بسیار پربسامد شده بود، دور می‌کنند و باعث شباهتش به تئاتر می‌شوند.

نیما جاویدی در دو فیلم سینمایی که پیش از این ساخته؛ «ملبورن» و «سرخ‌پوست»، نشان داده که به درام در فضای بسته علاقه دارد. ایده آکتور بر ساختن یک فیلمفارسی در قالب سریال نبود.ایده نیما جاویدی پرداختن به خود ایده نمایش بود. با طبقه متوسط و طبقه مرفه‌ای طرفیم که روانشناسان آنها را گاهی جامعه نمایشی لقب داده‌اند. 

متن کامل را اینجا بخوانید.

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰

یادداشتهای روزنامه فرهیختگانیادداشت

 ایمان عظیمی، خبرنگار گروه فرهنگ؛

اینجا جای بازی نیست آقای ضیاء

خودت را بشناس طبقه‌ات را بشناس؛

«یادگار جنوب» و سینمایی که دغدغه ندارد

ضابطه‌مند کردن فضای ترجمه باید اولویت اول معاونت فرهنگی وزیر جدید ارشاد باشد؛

بیایید پینوکیو شویم آقای وزیر!

درباره وسترن «افق: یک حماسه آمریکایی» ساخته کوین کاستنر؛

در مغز سفیدها چه می‌گذرد؟

سجاد نوروزی- مدیر پردیس آزادی:

جلوی عقب‌ماندگی و رکود سینما را بگیرید

سهم طبقۀ متوسط از صنعت سریال‌سازی؛

«افعی تهران» از چه کسی انتقام گرفت؟

فرصتی برای تجدید ظهور «خوبی مردم ایران»؛

مفهوم ملت را زنده کردند

فیلم پرحاشیه «بیبدن» با قصه‌‌ای به‌اندازه از ایده‌ای مهم دفاع کرد؛

سینمای اجتماعی زنده است

درباره فیلم «بی‌بدن»؛

قصه‌گویی شرافتمندانه درباره قصاص

مصطفی قاسمیان، خبرنگار:

یک درامدی خوب و تماشاگرپسند

اهل ملت عشق باش؛

عشق و دیگر هیچ...

آقای کارگردان! چه داری می‌کنی با خودت؟!

آنتی ‌کانسپچوآل آرت ترک و کُرک و پَر ریخته حسن فتحی

مریم فضائلی، خبرنگار:

چشم‌هایمان گناه داشتند!

میلاد جلیل‌زاده، خبرنگار گروه فرهنگ:

رویاهای شخصی‌ات را نفروش!

سریال پرطرفدار «حشاشین» چه می‌گوید؛

علیه شیعه یا علیه اخوان؟

راضیه مهرابی‌کوشکی، عضو هیات‌‌علمی پژوهشکده مطالعات فناوری:

فیلم «اوپنهایمر» به مثابه یک متن سیاستی

میلاد جلیل‌زاده، خبرنگار گروه فرهنگ:

از شما بعید بود آقای جیرانی

ایمان‌ عظیمی، خبرنگار:

دیکته نانوشته غلط ندارد

درباره هزینه‌ای که می‌شد صرف «هفت سر اژدها» نشود؛

چرخ را از نو اختراع نکنیم

فرزاد حسنی بعد از سال‌ها، به قاب تلویزیون آمد؛

بازگشت امیدوارکننده

در نقد بهره کشی «علی ضیا» از شهرت؛

از موج ابتذال پیاده شو

محمد زعیم‌زاده، سردبیر فرهیختگان:

در عصر پساواقعیت به احمد خطر حرجی نیست اما...

سیامک خاجی، دبیر گروه ورزش:

برای خداحافظی زود بود آقای جملات قصار!

محمدرضا ولی‌زاده، فرهیختگان آنلاین:

عجایب آماری دیدم در این دشت!

محمدامین نوروزی، مستندساز:

از این طرف که منم راه کاروان باز است...

فاطمه دیندار، خبرنگار:

برای درخشش سیمرغ‌های بلورین

محمد زعیم‌زاده، سردبیر؛

کدام سینما؟کدام نقد؟

حامد عسکری، شاعر و نویسنده:

فیلم دیدن با چشم‌های تار...

چهل و دومین جشنواره فیلم فجر؛

چند نقد بر فیلم سینمایی «آپاراتچی»

«صبحانه با زرافه‌ها»؛

یک وس اندرسون ایرانی تمام‌عیار

ویژه‌نامه جشنواره فیلم فجر؛

«صبحانه با زرافه‌ها»؛ معنازدایی از جهان

«صبحانه با زرافه‌‌ها»؛

تهش هیچی نیست، پس لذت ببر!

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار