در دو سال حضور اسکوچیچ روی نیمکت تیمملی دو بازی سخت از نظر قدرت حریف بازی رفت و برگشت مقابل کرهجنوبی بود، در بازی رفت هنرنمایی مثلث طارمی، جهانبخش و آزمون باخت در تهران را منتفی کرد، البته سیو دقیقه آخری علیرضا بیرانوند هم ارزش کمتری از بازی سه عنصر تهاجمی ایران نداشت، در بازی تهران شکنندگی تیم اسکو مقابل تیمهای سرسخت معلوم شد و در بازی برگشت نتیجه و آمار نگران کننده و هشدار دهنده بود.
درباره نیمکت تیمملی و فدارسیون بدون ناخدا
فرهیختگان: باخت در اولین بازی قرن جدید شمسی برای فوتبال ملی ایران شاید برای خیلیها مهم نبود، چون تیم ملی قبلا جواز صعود به جامجهانی قطر را گرفته و بازی با کرهجنوبی در سئول از این جنبه تشریفاتی محسوب میشد.
اما نگاه دقیقتر به بازی عصر پنجشنبه ابهامهای زیادی را در خصوص آینده تیمملی ایجاد میکند:
۱- در دو سال حضور اسکوچیچ روی نیمکت تیمملی دو بازی سخت از نظر قدرت حریف بازی رفت و برگشت مقابل کرهجنوبی بود، در بازی رفت هنرنمایی مثلث طارمی، جهانبخش و آزمون باخت در تهران را منتفی کرد، البته سیو دقیقه آخری علیرضا بیرانوند هم ارزش کمتری از بازی سه عنصر تهاجمی ایران نداشت، در بازی تهران شکنندگی تیم اسکو مقابل تیمهای سرسخت معلوم شد و در بازی برگشت نتیجه و آمار نگران کننده و هشدار دهنده بود.
۲- در نگاه مثبت به کارنامه اسکوچیچ عبور از خان بحرین و صعود زودهنگام به قطر دو چراغ روشن است اما با گذشت دو سال موضوع مهمتر سبک بازی و ایده مبهم سرمربی برای تیم است، شاید فاجعه ویلموتس در قراردادی به غایت مشکوک باعث شد آرامش اسکوچیچ برای بازی روان ستارههای فعلی ایران کافی باشد، اما سوال اساسی این است که با آرامش سرمربی در بازیهای بزرگ چه کاری میشود کرد؟
۳- اسکوچیچ مربی دوران گذار بود، این البته وظیفه کوچکی نیست، ایران حالا مجوز بازیهایی را دارد که ایتالیای قهرمان اروپا در آن حضور نخواهد داشت.
اما نشانههای واضح و روشن درباره بنبست تاکتیکی اسکو روی نیمکت تیمملی وجود دارد و نباید با ریسکی بزرگ به قطر رفت.
۴- حالا اما با تغییرات مدیریتی در فدراسیون نیمکت تیمملی و صندلی قدرت تصمیمگیر در نهاد عالی فوتبال روی هواست. در فاصله کوتاه تا جام جهانی افق پیشروی نسل طلایی فوتبال ملی غبارآلود و مبهم است. چه کسی یا کسانی در حال فکر به نیمکت تیم ملی هستند؟ احتمالا هیچ کس!
همه طرفهای مدیریتی فوتبال درحال تلاش برای کسب قدرت در فدارسیون هستند، ما از نظر مدیریتی در وضعیت برزخ مجمع هستیم و این یعنی حتی همین آقای اسکوچیچ هم نمیتواند برنامهریزی خاصی داشته باشد.
۵- بازی با کرهجنوبی شاید تلخ و از نظر تاریخی بسیار بد بود، اما نشان داد دانش فنی نیمکت تیمملی برای حساسترین و مهمترین بازیهای ملی جهان کافی نباشد.
هرچند سوال بزرگتر این است که آیا مسئولان ورزش ایران میتوانند گزینهای بزرگ و در حد ستارههای داخل زمین روی نیمکت تیمملی بیاورند؟
مطالب پیشنهادی
