
سرمقاله* کمتر از ۲۴ ساعت تا زمان تصمیمگیری شهروندان ایرانی برای فردای این مرز پرگهر باقی است. در هفتههای اخیر نامزدهای دوازدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری ایران و ستادهای تبلیغاتی آنها به شیوههای گوناگون تلاش کردهاند نظر ایرانیان را جلب کرده و رای آنها را بهسوی سبد خود متمایل کنند.
خیز که امروز جهان آن ماست
در این دوره در کنار ابزارهای سنتی رسانهای مانند روزنامهها و شبکههای تلویزیونی، شبکههای اجتماعی نیز مورد توجه ستادهای انتخاباتی قرار گرفتهاند و شاهدیم برای نخستینبار به کمک امکانات رایگان برخی از اپلیکیشنهای تلفنهای همراه، سخنرانیها و برنامههای اکثر نامزدهای این انتخابات به صورت زنده پوشش داده شده و شهروندان با لمس صفحه گوشی همراه خود بدون واسطه میتوانستند از نظرات نامزدها و حال و هوای کمپین آنها اطلاع کسب کنند. با این توضیحات میتوان گفت که شهروندان ایرانی در انتخابات 29 اردیبهشت میتوانند یکی از آگاهانهترین انتخابهای خود را داشته باشند.
قاعدتا تا امروز بخش قریب به اتفاق شهروندانی که قصد حضور در انتخابات را دارند تصمیم خود را گرفتهاند و منتظرند که فردا در فرصتی مناسب با حضور پای صندوقهای رای نام نامزد مورد علاقه خود را روی برگههای رای بنویسند. در این فضا مانند همیشه بخشی از شهروندان این کهندیار به دلایل مختلف تصمیمی برای بهرهگیری از این حق خود ندارند؛ در محاجه با این عزیزان برای ترغیب آنها به حضور در انتخابات بسیاری از دلسوزان این کشور سخن گفتهاند و بعید به نظر میرسد که بتوان نظر بسیاری از آنان را تغییر داد.
با این حال در این مجال تنها به نکتهای کوتاه اشاره میکنیم؛ در چند هفته اخیر عکسی تاملبرانگیز در شبکههای اجتماعی از انتخاباتی در کانادا منتشر شده است. در این تصویر شهروندی پلاکاردی بهدست گرفته است که روی آن نوشته شده «سیاستمداران بد را شهروندان خوبی که رای نمیدهند انتخاب میکنند.» این جمله کوتاه بدونشک معانی بزرگی در خود مستتر دارد و بهتنهایی میتواند برهانی قاطع برای بسیاری از شهروندانی باشد که به هر دلیل نمیخواهند از حق خود بهره ببرند.
خدا را شکر در جمهوری اسلامی با حضور شورای نگهبان سیاستمدار ناصالح امکان حضور در رقابت ورود به عمارت ریاستجمهوری را نمییابد، با این همه با نگاهی به شعارها و برنامههای هریک از نامزدها میتوان تاکید کرد که بعضی از برنامههای نامزدها اگرچه با نیت خیر مطرح میشوند، اما ممکن است متناسب با وضعیت امروز این کهندیار نباشد و در نتیجه اجرای آن آسیبهای جبرانناپذیری را برای مردم و کشور به همراه داشته باشد. با این نگاه میتوان به بسیاری از عزیزانی که به هر دلیل در روز جمعه حق تعیین سرنوشت را از خود سلب میکنند، در صورتی که در آینده برنامهای غیرمتناسب با وضعیت کشور اجرا شد، خرده گرفت که آنها نیز در ترسیم تصویر آن روز این کهندیار مسئولند.
در پایان این نوشتار باید تاکید کرد همه شهروندان این مرز پرگهر از حامیان حسن روحانی و سیدابراهیم رئیسی گرفته تا سیدمصطفی هاشمیطبا و سیدمصطفی میرسلیم همه دل در گرو فردایی بهتر برای ایران اسلامی دارند. هدفها یکی است هرچند شاید در برخی موارد مسیرها متفاوت باشد. مسیرهایی که اتفاقا هنگامی که در کوره واقعیت و اجرا قرار میگیرند، لاجرم تا اندازهای بههم نزدیک میشوند. 29 اردیبهشت امسال را میتوان شب قدر چهار سال آینده ایران دانست؛ امید که همه شهروندان ایرانی به قدرت رای خود ایمان بیاورند و فرصت را مغتنم شمارند و برای ایرانی آباد، آزاد و سربلند بهپای صندوقهای رای بروند.
به قول حضرت مولانا:
خیز که امروز جهان آن ماست/ جان و جهان ساقی و میهمان ماست
رستم دستان و هزاران چو او / بنده و بازیچه دستان ماست
مطالب پیشنهادی










