کیانوش به خاطر المپیک دست از خودمحوری بردارد

به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، کاروان وزنه‌برداری ایران در مسابقات جهانی که به میزبانی تایلند برگزار شد یک طلا، دو نقره و سه برنز کسب کرد و در جدول رده بندی عنوان چهارمی را به خود اختصاص داد. در این مسابقات چین، بلاروس و کره‌جنوبی عناوین اول تا سوم را به دست آوردند. برای بررسی عملکرد تیم ملی در تایلند سراغ سرمربی سابق این تیم رفتیم. گفت‌وگوی «فرهیختگان» با سجاد انوشیروانی را در ادامه می‌خوانید.

نتایج ایران را در مسابقات جهانی چطور دیدید؟

باید قبول کنیم به دلیل عدم پشتوانه‌سازی در سال‌های اخیر، نتایج خوب نبوده است. بعد از اتفاقات تلخ سال ۲۰۰۷، مدیریت جدیدی روی کار آمد که استعدادیابی شد و ثمره آن را از سال ۲۰۱۰ دیدید. قهرمانان خوبی معرفی شدند، این نسل طلایی بود و آخرین نسل سال ۲۰۱۸ بود که شاید یکی دو نفر باقی ماندند. ما از پشتوانه‌سازی غافل شدیم. جوانان خوبی داریم اما فاصله آنها بسیار زیاد است. زمانی که عضو کادر تیم ملی بودم بارها این موضوع را گوشزد کردم اما دوستان به خاطر مسائل مالی نتوانستند کارها را انجام دهند و ما نوجوانان و جوانانی را که افتخارآفرینی داشتند از دست دادیم. رضا سلیمانی، فضلی، دهقان و طاهریان ازجمله نوجوانان و جوانانی بودند که مدال گرفتند و رها شدند. نباید این استعدادها را از دست بدهیم، باید نخبه‌ها را حفظ کنیم و نباید به ورزشکار به صورت ابزار نگاه کنیم.

در اوزان المپیکی در وزنه‌برداری موفق نبودیم

بله، باید واقعیت را بگویم، من نظرم را به صورت کلی می‌گویم باید قبول کنیم سال قبل و امسال در اوزان غیرالمپیکی بهتر بودیم و مدال‌های ما در این دو سه سال اخیر در اوزان غیرالمپیکی بوده است. عدم جابه‌جایی وزنی ورزشکاران نیز یکی دیگر از مشکلات ما بوده است. هاشمی جوان جنگنده و خوبی است. او از دو سال پیش باید تغییر وزن می‌داد. اگرچه در وزنی که هست مدال‌های طلا دارد اما اگر مستقیم به وزن اول المپیکی می‌آمد امسال هم می‌توانست خوب وزنه بزند، مدال بگیرد و هم از حریفان زهرچشم می‌گرفت اما می‌بینیم علی هاشمی با وجود آسیب‌دیدگی برای ادای دین به خاطر جمع کردن امتیاز وزنه می‌زند. وقتی بدن آماده نیست نباید برای او وزنه سنگین در نظر بگیرند. بیرانوند هم آسیب دیده بود اما پای دین خود ایستاد وزنه‌هایی که برای او درنظر گرفته شد به سمت مدال بود اما نتوانست وزن را بالا ببرد. در ۵۵ کیلو که وزن غیرالمپیکی است قشقایی مدال باارزشی گرفت. ما از سه چهار سال پیش می‌گفتیم چنین ورزشکارانی باید در اردو باشند اما به خاطر مسائل مالی این امکان فراهم نشد. امسال دیدیم که این ورزشکاران دست ما را گرفتند.

در فوق‌سنگین هم نتایج خوب نبود!

اعتقاد دارم نباید علی حسینی را رها کنیم. اگر می‌خواهیم نتایج خوبی داشته باشیم و حداقل از دو سهمیه نهایت استفاده را ببریم نباید این ورزشکار را رها کنیم. فکر می‌کنم حالا زنگ خطر برای ما به صدا درآمده است. اگر روی این ورزشکارانی که داریم سرمایه‌گذاری نشود بعد از المپیک ۲۰۲۰ دچار خلأ می‌شویم که جمع و جور کردن آن سخت خواهد بود. متاسفانه به جای سرمایه‌گذاری، سرمایه‌سوزی شده است. ما جوانان خوبی داریم اما شرایط تمرینی‌شان حرفه‌ای نیست. من دیده‌ام که فدراسیون طبق برنامه کادر فنی نمی‌تواند شرایط را فراهم کند. وزنه‌برداری شانس مدال در المپیک است اما هیچ‌وقت برنامه ریکاوری بعد از مسابقات نداشتیم و ورزشکاران را رها می‌کنیم. با توجه به آسیب‌های ارتوپدی باید شرایط کلینیکال داشته باشیم و از ویزیت یک پزشک هم غافل نشویم. انتظار از ایران بسیار بالاست باید برنامه‌ریزی خوبی داشته باشیم تا به صورت حرفه‌ای تا المپیک حواشی را جمع کنیم.

شرایط کیانوش رستمی را چطور دیدید؟

از زمانی که در کادر فنی بودم احساس کردم روند کیانوش روند یک اسطوره نیست. کیانوش دو سه سال بعد از المپیک می‌توانست کلکسیون مدال‌هایش را متنوع کند. با وزنه او می‌توانستیم به‌عنوان تیمی بهتری دست پیدا کنیم. کیانوش باید دست از خودمحوری بردارد و در قالب تیم باشد. زمانی که زیرنظر کادر بود و ما خودمان هم وزنه می‌زدیم او مدال می‌گرفت. وقتی از وزن ۷۷ به ۸۵ کیلو آمد باز هم قهرمان شد. خودش می‌داند وقتی با کادر تمرین کرده نتایج بهتری داشته است. توصیه می‌کنم به خاطر المپیک و برای کسب مدال دست از این شرایط بر دارد چون این شرایط منجر به شکست شده است و این شیوه تمرینی مناسب او نیست.

تالاخادزه هم رکورد رضازاده را جابه‌جا کرد

بله، ببینید چقدر او تابع کادر فنی و فدراسیون کشورش است و با برنامه روی سن آمد و چه کار بزرگی کرد و به جای توجه به حواشی، تابع کشورش بود و رکورد‌شکنی داشت.

حرف پایانی؟

مردم ایران بدانند چه زمانی که وزنه می‌زدم، چه زمانی که سرمربی بودم  واقعیت‌ها پشت پرده ماند. عاشق وزنه‌برداری بودم. الان هم مطمئن باشید مشکلاتی که بین من و کیانوش پیش آمد که من اعتقاد دارم مشکلی نبود با رفاقتی که با کیانوش داشتم از اتفاقاتی که برای او افتاد ناراحت شدم. می‌دانم دوستان چقدر زحمت می‌کشند تا در دنیا رقابت کنند. دلمان برای جوانان می‌سوزد آنها را رها نکنیم و از پتانسیل نسل جوان استفاده کنیم.

 

* نویسنده: بهاره محمدی  روزنامه‌نگار