سفیر اسبق ایران در رومانی و مجارستان در گفتوگو با «فرهیختگان»:فرازی با اشاره به اقدامات میدانی ایران نظیر توقیف نفتکش انگلیسی، برداشتن گامهای کاهش تعهدات هستهای، سرنگونی پهپاد آمریکایی و... تصریح کرد: دیپلماسی وقتی موفق است که عامل قدرت سخت و نرم هم پشت آن باشد. از اینرو باید گفت اگر ایران آن واکنش بهموقع را انجام نمیداد و رفتار عزتمندانه نمیداشت، شاید قضیه اینگونه عزتمندانه خاتمه پیدا نمیکرد.
اگر قدرتنمایی ایران نبود «گریس-۱» اینگونه عزتمندانه آزاد نمیشد
به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، علیاکبر فرازی، سفیر اسبق ایران در رومانی و مجارستان با اشاره به آزادی نفتکش ایرانی «گریس-1» به «فرهیختگان» گفت: «از زمانی که نفتکش «گریس-1» توسط نیروهای انگلیسی به گروگان گرفته شده بود، تحولات مختلفی در صحنه دریایی رخ داد که قابل بررسی است.»
وی افزود: «یکی از این تحولات آن بود که ایران به این نتیجه رسید برای استمرار امنیت حملونقل دریایی از حقوقی که خودش سالها استفاده نکرده بود، استفاده کند. بنابراین ایران یکسری ضوابطی را که توسط سازمانهای بینالمللی در امور دریایی به رسمیت شناخته شده، به اجرا در آورد و کشورهایی را که به حملونقل دریایی در تنگه هرمز مبادرت میکنند ملزم کرد این ضوابط را رعایت کنند، در غیر این صورت طبق قواعد بینالمللی با آنها برخورد خواهد کرد.»
این تحلیلگر مسائل بینالملل ادامه داد: «اقدام ایران در توقیف نفتکش متخلف انگلیسی سر و صدای زیادی را بهخصوص از سوی دولت این کشور بههمراه داشت و آنها تلاش کردند این کار را مخالف قوانین مربوطه نشان دهند اما واقعیت آن است که آنها نتوانستند کشورهای زیادی را با خود هماهنگ کنند.»
فرازی اضافه کرد: «انگلیسیها علاوهبر آن سعی کردند امنیت دریایی حملونقل را به حضور نیروهای ائتلاف در منطقه گره بزنند که این موضوع واکنشهای متفاوتی را بههمراه داشت؛ اما جمعبندی این مواضع آن بود که بهدلیل عدم اطمینان نسبت به طرح انگلیس و آمریکا، استقبال زیادی از آن به عمل نیامد.»
وی در پاسخ به این سوال که درصورت توقیفنشدن نفتکش انگلیسی آیا میشد نسبت به آزادی «گریس-1» امیدوار بود، توضیح داد: «از منظر بسیاری از تحلیلگران مقابلهبهمثل ایران بجا و بهموقع بود و این هشدار را به انگلیسیها داد که نمیتوانند تکروی کرده و نفتکش کشوری را توقیف کنند و خود از این مساله در امان بمانند.»
این دیپلمات سابق کشورمان اضافه کرد: «نگاه دیگری نیز وجود دارد که براساس آن، اقدام ایران کاملا براساس قوانین بینالمللی بوده است، قوانینی که ایران مدتها با اغماض نسبت به آنها برخورد میکرد. لذا قدر مسلم آن است که این عمل متقابل ایران، زمینه را برای اینکه هر دو طرف با موقعیت مساوی به مذاکره بنشینند، مهیا کرد.»
فرازی با اشاره به پیشدستی انگلیس در آزادسازی نفتکش ایرانی بهرغم خط و نشانهای قبلی و تاکید بر لزوم آزادی نفتکش توقیف شده بریتانیایی از سوی ایران از یکسو و اینکه ایران هیچگونه تعهدی دراینباره نداده از سوی دیگر گفت: «چیزی که در این قضیه روشن شد آن بود که آمریکا با ورود به ماجرا تلاش کرد از بحرانی که انگلیسیها درست کرده بودند بهنفع خودشان بهره ببرند؛ اما درنهایت انگلیسیها هوشیارانه با موضوع برخورد کردند و در دام تیم بیحاضر در هیات حاکمه آمریکا نیفتادند و مستقلانه عمل کردند که این موضوع جای امیدواری دارد. اما درباره اینکه ایران با کشتی انگلیسی چه خواهد کرد، باید گفت دنیا قطعا خواهد دید ایران اقدامی در چارچوبی غیر از چارچوب مقررات بینالملل و حقوق دریاها انجام نمیدهد.»
وی پیشبینی کرد این ماجرا در یک پروسه آرام بهنحوی مطلوب حل میشود. او تصریح کرد: «از آنجاکه انگلیسیها آغازکننده ماجرا بودند، طبیعتا خودشان نیز باید ابتدا پا پیش میگذاشتند و اول کشتی ایرانی را آزاد میکردند. لذا پافشاری ایران برای این موضوع منطقی بوده و ایران نیز درنهایت خواستار ایجاد آرامش در منطقه است.»
سفیر اسبق ایران در رومانی و مجارستان در توضیح چرایی عدم تمکین دولت جبلالطارق به درخواست آمریکا برای توقیف نفتکش «گریس-1» گفت: «این اتفاق نشان داد کشورهای اروپایی و آمریکا بهرغم آنکه در بسیاری از مسال همسو هستند اما وقتی پای منافع ملیشان در میان باشد لزومی نمیبینند چشمبسته دنبالهرو دستورات آمریکا باشند؛ خصوصا اینکه در شرایطی که این دستورات از سوی جناح تندروی دولت آمریکا صادر شده باشد. بنابراین بهنظر میرسد دولت انگلیس منافع خود را در آن دید که به بحران دامن نزند.»
فرازی توقیف نفتکش انگلیسی توسط ایران را یکی از عوامل اصلی تصمیم دولت انگلیسی جبلالطارق دانست و تصریح کرد: «انگلیسیها نمیخواستند وارد بحرانی شوند که نمیتوانند آن را حل کنند. بهویژه در شرایطی که آنها با بحران داخلی و برگزیت مواجه هستند و همین موضوع دولت این کشور را در موقعیت لرزانی قرار داده. بنابر این آنها سعی کردند به این بحران حاشیهای خاتمه دهند تا هرچه سریعتر به سامان دادن بحرانهای داخلی خود بپردازند.»
این کارشناس مسائل سیاست خارجی یادآور شد: «در این موقعیت حساس اگر هنوز نفتکش این کشور در دست ایران باشد، قطعا دولت انگلیس در داخل و از سوی احزاب مخالف و افکارعمومی مورد سوال قرار خواهد گرفت و موقعیتش را از این هم که هست متزلزلتر خواهد کرد؛ لذا مقامات این کشور سعی کردند بهجای تامین خواسته آمریکا در چارچوب منافع ملی خود عمل کنند.»
وی با اشاره به اقدامات میدانی ایران نظیر توقیف نفتکش انگلیسی، برداشتن گامهای کاهش تعهدات هستهای، سرنگونی پهپاد آمریکایی و... در چارچوب قدرتنمایی در عرصه بینالمللی و نقش آنها در اتفاقاتی چون آزادی نفتکش توقیفشده از سوی انگلیس تصریح کرد: «قطعا المان اصلی در هر داد و ستد و در هر کنش و واکنش بینالمللی، المان قدرت است. اما استفاده بجا و مناسب از این المان هنر مسئولان یک کشور است. لذا دیپلماسی وقتی موفق است که عامل قدرت سخت و نرم هم پشت آن باشد. از اینرو باید گفت اگر ایران آن واکنش بهموقع را انجام نمیداد و رفتار عزتمندانه نمیداشت، شاید قضیه اینگونه عزتمندانه خاتمه پیدا نمیکرد.»
مطالب پیشنهادی
.gif?v=0)
