شکست شیوخ اماراتی روی سکوهاخاندانهای متمول اماراتی از هیچ هزینهای برای سرمایهگذاری و فراهم کردن بهترین امکانات مضایقه نداشتند ولی بهرغم همه این دلارهای نفتی، بازهم در جذب تماشاگر و علاقهمند کردن مردم ناکام ماندند.
قـــــــحطالتـــــماشاگر
کچلی در 8 ورزشگاه
همانقدر که نمایش دور از انتظار و ناامیدکننده برخی از تیمهای بزرگ باعث تعجب شد و پیشرفت تیمهای نهچندان باسابقه چشمها را به خود خیره کرد؛ استقبال ضعیف صورت گرفته توسط هواداران و صندلیهای خالی استادیومها بهشدت توی ذوق میزند. اتفاقی که انتظار رخ دادنش را داشتیم اما نه در این حد که در بازی افتتاحیه، یک وزشگاه 50 هزار نفری نتواند پر شود یا ورزشگاههای نقلی و کوچک هم بیش از دوسوم خود را خالی ببینند و بعضی مسابقات در حضور قریب به 1000 نفر برگزار شود. اما این اتفاق تا به اینجا رخ داده است. مهمترین فستیوال فوتبالی قارهکهن با یک فاجعه روی سکوها مواجه شده و امکانات سختافزاری و نرمافزاری 5ستاره، تبلیغات همهجانبه و بلیتهای تقریبا ارزانقیمت هم نتوانسته کاری کند تا جمعیت بیشتری به سمت ورزشگاهها سرازیر شوند. کمجمعیت بودن کشور امارات، به سطح و درجه حساسیت بالا نرسیدن مسابقات، کیفیت پایین برخی از رقابتها و عدم وجود ستارههای بزرگ میتواند دلایل اقناع کنندهای برای عدم استقبال فوقالعاده از جام ملتها باشد اما بازهم این حجم از کچلی روی سکوهای 8 ورزشگاه میزبان توجیه نشدنی است.
امارات در رویای 2 رقمی شدن
تا به اینجا و بعد از انجام 12 بازی از این دوره از رقابتها، میانگین حضور تماشاگران کمتر از هشت هزار نفر بوده که در تاریخ 63 ساله بینظیر است. اولین دوره سال 1956 در هنگکنگ با حضور چهار تیم به انجام رسید اما میانگین تماشاگران 22 هزار نفر بود. حتی 23 سال پیش که مسابقات برای اولین بار در امارات میزبانی شد هم میانگین حاضران در ورزشگاهها با این دوره غیرقابل قیاس بود و تقریبا دو برابر به ثبت رسید.
چینِ رکورددار
حال باهم نگاهی به میانگین تماشاگران مسابقات جام ملتها در قرن جدید میاندازیم. در سال 2000 و در لبنان میانگین 10 هزار نفر به ثبت رسید. چهار سال بعد چینیها رکورد 29هزار نفر را برجای گذاشتند. در سال 2007 و در حالی که برای اولین بار چهار کشور میزبان مسابقات بودند میانگین 22هزار نفر ثبت شد. حتی قطر هم توانست میانگین 12هزار نفر را بر جای بگذارد و دوره قبل با میزبانی استرالیا متوسط 22هزار نفر به بار نشست اما حالا تا دورقمی شدن فاصله زیادی باقی است.
ایران در رده سوم پرتماشاگرها
دیدار افتتاحیه جام تا به اینجا و احتمالا تا فرا رسیدن فینال، با حضور 33هزار نفر رکورد بیشترین حضور را در ورزشگاه بنزاید اسپورت سیتی به ثبت رسانده است. بعد از این مسابقه جدال سوریه و فلسطین با حضور 8471 نفر دومین بازی پرجمعیت جام نام گرفته و پس از آن مسابقه ایران و یمن با حضور 5301 نفر در ورزشگاه 43هزار نفری محمد بنزاید عنوان سومین بازی برتر جام از لحاظ تعداد تماشاگر را به خود اختصاص داده است.
وقتی رئال روی سکوها معجزه میکند
اماراتیها در آخرین روزهای سال 2018 میزبان مسابقات جام باشگاههای جهان هم بودند. رقابتهایی که با حضور هفت تیم برگزار شد و نهایتا رئال مادرید موفق شد برای چهارمین بار جام قهرمانی را بالای سر ببرد. 152هزار و 675 نفر، هشت بازی انجام شده را از نزدیک تماشا کردند و میانگین 19هزار نفر را بر جای گذاشتند تا مشخص شود ستارههای بزرگ فوتبال اروپا و جهان میتوانند تا حدی اماراتیها را از خانه بیرون بکشانند. بازی افتتاحیه بین العین و ولینگتون نیوزیلند تنها 15هزار نفر را به ورزشگاه هزاع بنزاید کشاند اما به محض ورود رئال مادرید داستان فرق کرد. جدال رئال و کاشیما در نیمهنهایی 30هزار تماشاگر داشت و رکورد زد و این رکورد در مسابقه فینال و در جدال العین و رئال، 10هزار نفر افزایش داشت و به 40 هزار نفر رسید. بیشک اگر رئال در این رقابتها حضور نداشت میانگین حاضران در استادیوم به طرز قابل توجهی کم میشد؛ یعنی بهطور دقیق از میانگین 19هزار نفر به 13هزار نفر کاهش پیدا میکرد.
شکست عجیب آسیا
جام ملتهای آسیا در مقایسه با جام ملتها در قارههای دیگر هم از لحاظ تماشاگر در وضعیت اضطراری قرار دارد. مسابقات یورو 2016 با میانگین 47هزار نفر به کار خود پایان داد. در مسابقات کوپا آمریکا که در سال 2016 در آمریکا برگزار شد متوسط 46هزار نفر به ثبت رسید و مسابقات جامملتهای آفریقا در سال 2017 که به میزبانی گابون به انجام رسید معدل 19هزار تماشاگر را بر جای گذاشت تا مشخص شود آسیا فارغ از بحث کیفیت و نحوه برگزاری، در تعداد تماشاگر هم نسبت به همتایان خود عقب است.
دلارهای نفتی کم آورد
اماراتیها برای گرفتن میزبانی مسابقات جام ملتها رایزنی و لابیهای زیادی انجام دادند و سرانجام تصاحبش کردند تا با ارائه یک میزبانی فوقالعاده درخور، به آرزوی دیرینهشان یعنی میزبانی جامجهانی برسند و تاییدیه فیفا را کسب کنند. خاندانهای متمول اماراتی از هیچ هزینهای برای سرمایهگذاری و فراهم کردن بهترین امکانات مضایقه نداشتند ولی بهرغم همه این دلارهای نفتی، بازهم در جذب تماشاگر و علاقهمند کردن مردم ناکام ماندند. همین تعداد تماشاگران حاضر در ورزشگاهها هم توسط علاقهمندان تیمهایی که درگیر مسابقه مربوطه بودند اشغال شد.نهایتا باید امیدوار ماند تا در ادامه رقابتها و رسیدن بازیهای حساستر و مراحل حذفی چه مقدار به استقبالکنندگان اضافه میشود و البته با بازی ضعیف امارات این نگرانی به وجود آمده که حذف زودهنگام میزبان، استقبال ضعیف کنونی را با یک افت بیشتر مواجه کند.
* نویسنده : نوید استاد رحیمی روزنامهنگار
مطالب پیشنهادی










