توپچیها خطر از دست رفتن قهرمانی را حس میکنندتیم آرتتا پس از دو نمایش ناامیدکننده در لیگ برتر، نیاز داشت دوباره خودش را ثابت کند ولی حتی با وجود پیروزی ۴ بر یک مقابل تاتنهام نمیتوان یک مشکل توپچیها را کتمان کرد. مشکلات ناشی از لغزشها و اشتباهات فصل، همچنان در عملکرد تیم قرمزپوش دیده میشود.
آرسنال باید هوشیار باشد
هومن جعفریآرسنال در دربی شمال لندن مقابل تاتنهام، هیچ نتیجهای جز پیروزی یا حداقل تساوی را نمیتوانست تحمل کند. تساوی غیرمنتظره چهار روز قبلترش برابر ولوز، رقابت قهرمانی لیگ برتر را عملاً بین آنها و منچسترسیتی تقسیم کرده بود؛ وضعیتی که در آن اگر هر کدام از دو تیم تمام بازیهای باقیمانده خود را ببرند (از جمله جدال حساس در ورزشگاه اتحاد در آوریل)، قهرمان خواهند شد.
شاگردان میکل آرتتا با پیروزی قاطع ۴–۱ از سد تاتنهام گذشتند؛ نتیجهای که در نگاه اول چشمگیر است، اما در واقع ادامه روند برتری آنها در دربیهای اخیر محسوب میشود. آرسنال اکنون در هشت دربی پیاپی شکستناپذیر بوده و هفت پیروزی کسب کرده است. تاتنهامِ این فصل نیز با توجه به شرایط نامساعدش ضعیفترین نسخه سالهای اخیر بود.
با این حال، این شاید آسانترین برد ممکن برای آرسنال بود، اما تیم آرتتا پس از دو نمایش ناامیدکننده در لیگ برتر، نیاز داشت دوباره خودش را ثابت کند. مشکلات ناشی از آن لغزشها و اشتباهات فصل، همچنان در عملکرد تیم دیده میشود.
لغزش دکلان رایس
اگر در شبکههای اجتماعی فعال باشید، احتمالاً صحنه اشتباه رایس را بارها دیدهاید. حتی خود او هم احتمالاً دهها بار این ویدیو را دریافت کرده، هرچند این اشتباه در نهایت به قیمت از دست رفتن امتیاز تمام نشد.
پس از گل ابرچی اِزه در نیمه اول، رایس همتیمیهایش را دور هم جمع کرد و هنگام بازگشت به زمین، با اشاره به سرش تأکید کرد که باید آرامش خود را حفظ کنند. تنها ۲۴ ثانیه بعد، او با تلاش برای دریبلزنی در محوطه ۱۸ قدم، توپ را از دست داد و راندال کولو موانی با اولین گلش در لیگ برتر بازی را مساوی کرد. رایس با لبخندی تلخ دستهایش را بالا برد و عذرخواهی کرد؛ صحنهای که فوراً تبدیل به سوژه ویدیوها و گیفها شد.
از نظر تاکتیکی، شاید رایس احساس کرده گزینه پاس مناسبی ندارد، مشابه اشتباه مارتین زوبیمندی مقابل منچستریونایتد در شکست ۳–۲ ژانویه. اما منتقدان آرسنال معتقدند این نوع رفتارهای نمایشی در سالهای اخیر فقط فشار را روی تیم بیشتر کرده است. این اشتباه جدید نیز خوراکی تازه برای شکاکان بود.
این احتمالاً بخشی از سبک رهبری رایس است. او پس از تساوی بدون گل مقابل ناتینگهام فارست، در حال فریاد زدن «هر بار همینطور» به خودش دیده شد. در دوران کاپیتانی وستهام نیز در لیگ اروپا به داور فریاد زد: «تمام شب افتضاح بودی، چطور میشود اینقدر بد باشی؟ احتمالاً پول گرفتهای.»
بهطور خلاصه، بزرگترین نقطه ضعف باقیمانده در بازی رایس همین انفجارهای احساسی و تصمیمگیریهای عجولانه است. برای بازیکنی که شانس کسب عنوان بهترین بازیکن سال دارد، چنین لحظاتی میتواند سرنوشتساز باشد، بهویژه اگر آرسنال در مسیر قهرمانی بماند.
گابریل؛ خوششانس اما زیر ذرهبین
دیگر مدعی جدی از آرسنال برای عنوان بهترین بازیکن سال، گابریل است. مدافع برزیلی در صحنهای که میتوانست به گل دوم تاتنهام منجر شود، خوششانس بود که داور خطا گرفت. تحت فشار اندک از سوی کولو موانی، گابریل نقش بر زمین شد و پیتر بنکس، داورمسابقه گل را مردود اعلام کرد.
این حرکت برای گابریل تازگی ندارد. در پیروزی ۲–۱ مقابل نیوکاسل در سپتامبر، او در صحنهای مشابه تلاش کرد خطا بگیرد اما داور تماس را کافی ندانست. با توجه به اینکه گابریل یکی از خطرناکترین مدافعان لیگ در ضربات کرنر است و فصل گذشته در همین دربی با استفاده از فشار فیزیکی بر کریستیان رومرو گل زد، انتظار میرفت در محوطه جریمه خود نیز با درگیریهای فیزیکی مشکلی نداشته باشد. اما اکنون که این رفتار زیر نظر است، ممکن است دفعه بعد شانس با او یار نباشد.
در نیمه اول نیز در یک صحنه تکبهتک، گابریل هنگام تعقیب توپ، موانی را زد؛ بازبینیها نشان داد او فقط بازیکن را نگاه میکرد نه توپ. در لحظه، برخورد عادی به نظر میرسید، اما یک VAR سختگیر میتوانست تصمیم دیگری بگیرد. گابریل باید به بازی طبیعی و قدرتی خود تکیه کند، نه ترفندهایی که میتواند برای تیم دردسرساز باشد.
پس از تساوی ۲–۲ مقابل ولوز، انتقادها بیشتر متوجه داوید رایا شد که با گابریل هماهنگ نبود و در مهار آخرین سانتر اشتباه کرد؛ توپ از دستش افتاد و تام ادوُزی با کمک ریکاردو کالافیوری گل زد.
رایا؛ نقطه قوت بزرگ، نقطه ضعف کوچک
این اولین اشتباه منجر به گل رایا در فصل بود و جای نگرانی زیادی ندارد. او در محوطه ششقدم یکی از بهترین دروازهبانهای جهان است و با آمار فوقالعادهای کرنرها را در شلوغترین شرایط مهار میکند.
اما گل اول ولوز نگرانکنندهتر بود. شوت هوگو بوئنو دقیقاً به گوشه بالا نرفت، اما همچنان از دسترس رایا خارج بود. رایا معمولاً شوتهای از راه دور را دفع میکند، اما تعداد کمی از آنها به گل تبدیل شدهاند. با قد ۱۸۳ سانتیمتر، او یکی از کوتاهترین دروازهبانهای سطح اول اروپاست و طول بازوهایش در مهار شوتهای دوربرد به اندازه رقبایش نیست.
این یعنی حتی با وجود بهترین خط دفاعی لیگ، تیمها میتوانند بدون ورود به محوطه ۱۸ قدم، آرسنال را تهدید کنند. شکست ۳–۲ مقابل منچستریونایتد در ژانویه—با گلهای پاتریک دورگو و ماتئوس کونیا از بیرون محوطه—نمونهای دیگر است. این تنها لکه منفی روی عملکرد درخشان رایا در این فصل است.
مطالب پیشنهادی
