پنج تیم به یک طناب آویزانندشاید سالها بعد، وقتی به این فصل نگاه کنند، نگویند چه کسی قهرمان شد؛ بگویند لیگی بود که همه مدعی بودند و هیچکس مطمئن. لیگی که اسمهای بزرگ را پایین کشید و جسارت را بالا آورد. لیگی که فوتبال را از حفظخوانی نجات داد و دوباره «هیجان» را به جدول برگرداند.
استقلال، سپاهان، تراکتور؛ لیگ را چه کسی به هم ریخت؟
فرهیختگان: شاید هیچکس تصور نمیکرد شمسآذر بتواند استقلال را اینطور آزار بدهد؛ هرچند استقلال از مهلکه گریخت. همانقدر دور از ذهن بود که خیبر سپاهان را تا مرز زجرکشکردن ببرد و فقط با اختلاف یک گل ببازد. و از همه غیرقابلتصورتر، شبی که فجر سپاسی، تراکتور را شکست داد؛ نتیجهای که قبل از سوت آغاز، بیشتر شبیه شوخی بود تا سناریوی واقعی. اما زیبایی ماجرا دقیقاً همینجاست؛ جایی که «غیرمنتظره» دیگر استثنا نیست، قاعده است. لیگ، ناگهان از حالت قابل پیشبینی خارج شده و جدول، به جای صفکشی، به هم فشرده شده است.
صدرِ شلوغ، تعقیبِ نفسگیر
پنج تیم اول جدول، فقط با دو امتیاز اختلاف از صدر تا پنجم کنار هم ایستادهاند. فاصلهای که اگر پرسپولیس مساوی کند و گلگهر برنده شود، حتی به دو امتیاز هم نمیرسد؛ یک امتیاز برای پنج مدعی. عددی که اگر نگوییم بینظیر است، دستکم باید گفت کمنظیر؛ نه فقط در فوتبال ایران، که در فوتبال دنیا.
اسمهای بزرگ، بدون سپر دفاعی
اینجا دیگر نامها مصونیت نمیآورند. استقلالِ جانسخت، سپاهانِ پرستاره، تراکتورِ مدعی، پرسپولیسِ همیشه حاضر و گلگهرِ بیسروصدا، همه وارد زمینی شدهاند که حاشیهٔ امن ندارد. هر لغزش، سقوط است؛ هر برد، فقط مُسکنِ موقت. جدول، شبیه طنابی شده که پنج نفر همزمان از آن آویزاناند؛ هیچکس جرأت رهاکردن ندارد.
قهرمانی با نسخهٔ «زندهماندن»
لیگ امسال، لیگِ نجات است، نه لیگِ قهرمانی زودهنگام. تیمهای بزرگ فهمیدهاند برای بردن، اول باید دوام بیاورند. تیمهای کوچک هم فهمیدهاند برای باختن نیامدهاند. نتیجه؟ مسابقهای که قبل از شروع، برنده ندارد و تا سوت آخر، نفس را حبس میکند.
فصلی که اسم قهرمانش مهم نیست
شاید سالها بعد، وقتی به این فصل نگاه کنند، نگویند چه کسی قهرمان شد؛ بگویند لیگی بود که همه مدعی بودند و هیچکس مطمئن. لیگی که اسمهای بزرگ را پایین کشید و جسارت را بالا آورد. لیگی که فوتبال را از حفظخوانی نجات داد و دوباره «هیجان» را به جدول برگرداند.
مطالب پیشنهادی
