خوب، بد، زشت!ساپینتو فصل را با از دست دادن سوپرجام و سپس سنگینترین شکست آسیایی تاریخ استقلال آغاز کرد، اما همان مربی تیمش را در کورس نگه داشته، به مرحله بعد آسیا رسانده و از جام حذفی حذف نشده است.
ساپینتو دوگانهسوز است؟
فرهیختگان: ریکاردو ساپینتو در استقلال این فصل، چهرهای متناقض ساخته؛ نه آنقدر بد که کنار گذاشته شود و نه آنقدر خوب که بیچونوچرا پذیرفته شود. تیم او همزمان تحسینبرانگیز و سوالبرانگیز است.
خوب؛ استقلالِ مدعی برابر بزرگان
استقلالِ ساپینتو مقابل تیمهای بالانشین عملکرد قابل قبولی داشته است. شکست تراکتور و برد مهم برابر سپاهان در اصفهان، درست زمانی که بحث برکناری او جدی شده بود، نشان داد این تیم ظرفیت رقابت دارد. آبیها ۲۳ گل زدهاند، در رده دوم جدول هستند، هنوز در جام حذفی حضور دارند و در سطح دوم لیگ قهرمانان آسیا به مرحله بعد رسیدهاند؛ آماری که نشان میدهد ساپینتو کاملاً ناموفق نبوده است.
بد؛ امتیازسوزی مقابل تیمهای پایین جدول
مشکل اصلی جایی دیگر است؛ استقلال برابر ذوبآهن، استقلال خوزستان، پیکان (رفت و برگشت) و شمسآذر (رفت)، ۱۴ امتیاز در ۷ بازی از دست داده است. تیمی که مدعیان را متوقف میکند، مقابل پایینجدولیها قفل میشود و آخرین نمایش برابر پیکان نمونه روشن این ضعف بود.
زشت؛ لجبازی و نبود پلن جایگزین
استقلالِ ساپینتو اغلب برنامه دوم ندارد. وقتی طرح اصلی جواب نمیدهد، تیم سردرگم میشود. لجولجبازی با برخی بازیکنان و مدیران ادامه دارد و پس از هر شکست، داور، زمین یا بدشانسی مقصر است و بعد از بردها، نوبت انتقاد از مدیران میرسد. این رفتار، فضای تیم را ناپایدار کرده است.
تناقض همیشگی
ساپینتو فصل را با از دست دادن سوپرجام و سپس سنگینترین شکست آسیایی تاریخ استقلال آغاز کرد، اما همان مربی تیمش را در کورس نگه داشته، به مرحله بعد آسیا رسانده و از جام حذفی حذف نشده است. او نه قهرمان مطلق است و نه مقصر همهچیز. او مربی «اگر»هاست؛ اگر لج نکند، اگر پلن دوم داشته باشد و اگر امتیازهای ساده را از دست ندهد. در غیر این صورت، خوبیهایش هم زیر سایه بدیها گم میشود.
