بحث بر سر تفسیرهای ادبی و اسطوره‌شناسی چپ در دوره پهلوی از شخصیت‌هایی مانند ضحاک و کاوه، ناشی از نگاه سیاسی و ایدئولوژیک آن زمان است. در این نگاه، ضحاک نماد حاکم ستمگر و استثمارگر تفسیر می‌شد و کاوه به عنوان نماد توده‌هایی که در دام ملی‌گرایی یا نظام موجود فریب می‌خورند، بازنمایی می‌شد.