مشکل عمده پرسپولیس برای خروج از پرس

فرهیختگان: پرسپولیس در شرایطی از ساعت 14 امروز در ورزشگاه دستگردی تهران به مصاف سپاهان رفته است که در نیمه اول این بازی شاگردان نویدکیا بودند که در مالکیت توپ و ایجاد موقعیت موفق‌تر و با برنامه‌تر عمل کرد. همان اتفاقی که در نیمه اول بازی تراکتور  و پرسپولیس در مرحله یک شانزدهم جام حذفی از سوی تیم تبریزی هم رخ داد. 

این برتری تاکتیکی حریفان پرسپولیس عمده‌ترین دلیلش پرس از جلو و توپ ربایی از بازیکنان دفاعی و میانی این تیم بوده است. هم تراکتور و هم سپاهان مقابل پرسپولیس پرس از یک سوم دفاعی این تیم را در دستور کار قرار داده و با این تاکتیک خیلی خوب توانستند بازیکنان این تیم را وادار به اشتباه و ایجاد موقعیت کنند. به نظر حریفان پرسپولیس خیلی خوب متوجه شده‌اند که ضعف در بازیسازی از عقب در این تیم کاملا مشهود است. مدافعان و هافبک‌های دفاعی پرسپولیس هر موقع با پرس بازیکنان حریف مواجه می‌شوند راحت‌ترین کار ممکن را انجام داده و توپ را به نیازمند بر می‌گردانند و او هم با یک ضربه بلند توپ را در اختیاز حریف قرار می‌دهد. این صحنه در بازی‌های اخیر پرسپولیس بارها تکرار شده و اوسمار هنوز نتوانسته یک راهکار مناسب برای بیرون آمدن تیمش از پرس از جلوی حریفان پیدا کند.

البته که این ضعف فصل گذشته هم در پرسپولیس مشهود بود و خوان گاریدو و در ادامه اسماعیل کارتال از مدافعان تیم‌شان می‌خواستند با توپ‌های بلند وینگرها را صاحب توپ کنند. اما اوسمار مخالف ارسال توپ‌های بلند از سوی مدافعان تیمش است و آنها را وادار به بازیسازی از عقب می‌کند، با اینحال فقط محمدحسین کنعانی زادگان است که نسبت به بازیکنان کناری‌اش در حفظ توپ و به گردش درآوردن آن موفق است اما بقیه نفرات در موقع پرس حریفان دستپاچه عمل کرده و نمی‌توانند توپ را به خوبی به گردش در بیاورند.

به طور قطع تا زمانی که پرسپولیس این مشکل بزرگ خود را حل نکند نمی‌تواند مقابل حریفان خود مخصوصا تیم‌های قدری تسلط پیدا کرده و حاکم توپ و میدان باشد. در واقع تیم‌هایی در این زمینه موفق هستند که از خط دروازه گرفته تا جلو از بازیکنان کارآمدی در حفظ توپ و دقت بالا در ارسال پاس برخوردار باشند.