بدترین مدافعان قهرمانی تاریخ لیگ برتر

فرهیختگان: اگر بخواهیم یک لیست از تیم‌های ناامیدکننده نیم فصل نخست لیگ برتر تهیه کنیم بدون شک تیم تراکتور باید در جایگاه‌های بالا این فهرست قرار بگیرد. البته شاگردان اسکوچیچ مثل فولاد به جایگاهی میانه جدول تکیه نزده‌اند اما توقعات از مدافع عنوان قهرمانی بسیار زیاد است و کسب 5 برد، 8 تساوی، 2 شکست و 23 امتیاز و تفاوت فاحش میان نتایج تورنمنت نخبگان آسیا با لیگ کاملا قلب و روح هواداران قرمزهای تبریز را آزار می‌دهد و در ذوق فوتبال دوستان می‌زند. تی‌تی‌ها با وجود حفظ نسبی بازیکنان تاثیرگذار و شاکله زهردار خود و جذب بازیکنان خارجی گره‌گشا در نقل و انتقالات تابستانی، مجموعا در 15 هفته گذشته 9 امتیاز کمتر از نیم فصل دوره گذشته مسابقات به‌دست آورده‌اند و این روزها امیدوار هستند با ایجاد یکسری تغییرات فنی و تقویت در نیم فصل دوم در جایگاهی بهتر نسبت به رتبه پنجم فعلی بایستند. بدون یک لحظه درنگ می‌توان گفت وقتی در جدول 4 تیم بالاتر از مدافع عنوان قهرمانی بایستد به کارنامه آن تیم نمی‌شود نمره بالا و مثبتی داد و شاید در سال‌های اخیر مدافعین عنوان قهرمانی معمولا بلافاصله بعد از موفقیت درگیر نوسان، نزول و فاصله گرفتن از بالای جدول نشده باشند ولی این موضوع در دهه هشتاد و حتی میانه دهه نود بارها دیده شده است.

تراکتور در مسیر سپاهان و چند قهرمان دیگر؟

تا پیش از نتایج تراکتور در لیگ بیست‌وپنجم، آخرین مدافع ضعیف عنوان قهرمانی باشگاه استقلال خوزستان بود که در دوره پانزدهم مسابقات به پشتوانه بردهای چشم نواز و خط دفاعی سرسخت، قهرمان فوتبال ایران شد و لقب لسترسیتی ایران را یدک کشید و همچون همین تیم انگلیسی در فصل بعد قهرمانی حتی نتوانست به بالای جدول نزدیک شود. بسیاری از ستارگان و چهره‌هایی که باعث شدند آبی‌های خوزستان در فصل 95-94 بر بام فوتبال ایران بایستند بعد از بالا بردن جام قهرمانی، تیم جنوبی را ترک کردند و هدایت آنها از عبدالله ویسی به دستیار این مربی موفق یعنی سیروس پورموسوی رسید و آبی‌ها نیم فصل نخست لیگ شانزدهم را با رتبه دهم تمام کردند و در پایان فصل هفتم شدند و 3 سال بعد از قهرمانی به یادماندنی خود به سطح دوم فوتبال کشورمان سقوط کردند.

یک سال قبل از استقلال خوزستان نیز سپاهان درگیر این مشکل شده بود و تیم قهرمان دوره چهاردهم رقابت‌ها ظرف نیم فصل تبدیل به باشگاه نهم جدولی شد و لیگ پانزدهم را با رتبه یازدهم به پایان رساند. براساس آمارها به جز موارد اشاره شده برجسته‌ترین تیم‌هایی که بعد از بالا بردن جام در فوتبال کشورمان نتوانستند از حیثیت و بزرگی لقب عنوان قهرمانی در لیگ برتر ایران دفاع کنند باشگاه‌هایی مثل سپاهان، پاس، فولاد، سایپا و استقلال بوده‌اند.

تا پیش از دوره دوم لیگ برتر، قهرمان‌ها حتما باید پشت نام‌شان اسم استان و شهر تهران قرار می‌گرفت ولی سپاهان اصفهان در فصل 82-81 اتفاق جدیدی را رقم زد و 3 هفته مانده به پایان رقابت‌ها قهرمانی شاگردان فرهاد کاظمی قطعی شد اما بین قهرمانی نخست و دوم زردپوشان در لیگ برتر شاهد یک وقفه 7 ساله بودیم و سپاهان چندماه بعد از بالابردن جام به رتبه هشتم نزول یافت و دوره سوم لیگ را با قرار گرفتن در جایگاه ششم تمام کرد.

پاس تهران در فصل 83-82 موفق شد از غفلت استقلال جوان شده و پرسپولیس پرستاره اما غیرهمدل بیشترین سود ممکن را ببرد و پنجمین و آخرین قهرمانی خود در لیگ‌های سراسری را به‌دست آورد اما قطعا در روزهایی که جام در دستان شاگردان مجید جلالی بود، پاسی‌ها تصور نمی‌کردند چندماه بعد شاهد برکناری سرمربی جام آور خود باشند و در پایان نیم فصل نخست دوره چهارم لیگ در جایگاه یازدهم قرار گیرند و دستپخت استراتژی‌های جلالی و دنیزلی، تیم سرشار از مهره را در پایان فصل به رتبه ششم برساند.

فولاد مدل ملادن فرانچیچ در دوره چهارم لیگ برتر با قهرمانی زودهنگام و قاطعانه‌اش موفق شد شگفتی جالبی در فوتبال ایران خلق کند اما قرمزهای جنوب 2 سال بعد از این قهرمانی به‌دلیل نتایج ضعیف و قرار گرفتن در منطقه سقوط ناچار شدند فصل 87-86 را در لیگ آزادگان بگذرانند. این تیم در قامت مدافع عنوان قهرمانی گام در دوره پنجم لیگ برتر گذاشت و توفیقش در نیمه راه و پایان فصل کسب جایگاه هشتم بود.

سایپا به‌لطف عملکرد قابل قبول در نیم فصل نخست دوره ششم لیگ و کسب 34 امتیاز موفق شد حتی با وجود یک عملکرد معمولی در ادامه راه در پایان فصل بالاتر استقلال اهواز، پرسپولیس و استقلال بایستد اما تیمی که با کمترین اندوخته یعنی 56 امتیاز در ادوار 16 تیمی به قهرمانی رسید در دوره هفتم لیگ با برچسب مدافع عنوان قهرمانی به مشکل جدی خورد. شاگردان علی دایی نیمه نخست فصل 87-86 را با رتبه چهاردهم تمام کردند و دایی در پایان مسابقات، سایپا را با رتبه یازدهم تحویل پیر لیتبارسکی داد.

همچنین استقلال در لیگ نهم با جدایی قلعه‌نویی و حضور او در سپاهان دچار مشکل شد و در نیم فصل نخست با نقشه‌های فنی صمد مرفاوی با فاصله 7 امتیازی نسبت به صدر، در جایگاه قرار گرفت و فصل را با تکیه به رتبه سوم و فاصله 8 امتیازی نسبت به سپاهان قهرمان تمام کرد. پرسپولیس نیز در دوره هشتم لیگ برتر عملکردش به هیچ وجه شباهتی به مدافع عنوان قهرمانی نداشت البته از نتایج قرمزها تا نیم فصل خیلی نمی‌توان ایراد گرفت چون در جایگاه چهارم جدول 4 امتیاز کمتر از ذوب‌آهن صدرنشین داشتند ولی در نیم فصل دوم نتایج‌شان بسیار افت کرد و حاصل تاکتیک‌های قطبی، پیروانی و وینگادا تکیه به جایگاه پنجمی بود.