ونزوئلا، افغانستان نفتیونزوئلا، با داشتن بزرگترین ذخایر نفت جهان، پیش از حملات آمریکایی نیز تولیدکنندهای ضعیف بود. هرچند حملات هوایی مستقیماً تأسیسات نفتی مانند ترمینال ژوزه، پالایشگاه آموای یا کمربند اورینوکو را هدف قرار نداد، محاصره نفتکشهای تحریمشده در هفتههای اخیر، واردات نفت را متوقف و صادرات را مختل کرد.
بحران نفت ونزوئلا در سایه حملات آمریکا
در پی حملات نظامی گسترده ایالات متحده به ونزوئلا و دستگیری نیکلاس مادورو، رئیسجمهور سابق این کشور، صنعت نفت ونزوئلا که ستون فقرات اقتصاد آن است کاملاً فلج شده و قادر به فروش یا عملیات عادی نیست. گزارشهای متعدد از منابع معتبر مانند بلومبرگ و اساندپی گلوبال تأیید میکنند که تولید نفت در کمربند اورینوکو، غنیترین منبع نفتی ونزوئلا، ۲۵ درصد کاهش یافته و به ۴۹۸ هزار بشکه در روز در ۹ دی ۱۴۰۴ رسیده بود.به دلیل محاصره دریایی آمریکا و پر شدن مخازن ذخیره، شرکت دولتی PDVSA عملیات چاهها را متوقف کرد. این وضعیت، ونزوئلایی را که پیش از این حملات نیز با زیرساختهای فرسوده و تولید پایین دستوپنجه نرم میکرد، به ورطه ویرانی کامل کشانده است.
فلج شدن عملیات نفتی پس از حملات
حملات آمریکا در۱۲ و ۱۳ دیماه ، که منجر به انفجارها در کاراکاس و دستگیری مادورو شد، مستقیماً بر بنادر نفتی، پالایشگاهها و میادین استخراج تأثیر گذاشته است. دولت مادورو پیش از سقوط، آمریکا را متهم به تلاش برای تصرف نفت ونزوئلا کرد و اعلام نمود که هدف این حملات، غارت منابع استراتژیک است. هر چند حملات هوایی مستقیماً تأسیسات نفتی مانند ترمینال ژوزه، پالایشگاه آموای یا کمربند اورینوکو را هدف قرار نداد، محاصره نفتکشهای تحریمشده در هفتههای اخیر، واردات نفتا (مواد لازم برای پمپاژ نفت سنگین ونزوئلا) را متوقف و صادرات را مختل کرد. نتیجه آنکه PDVSA تولید را تعلیق کرد. به گزارش اساندپی گلوبال صادرات نفت ونزوئلا، که پیشتر بین ۵۰۰ تا ۸۰۰ هزار بشکه در روز تخمین زده میشد، اکنون عملاً صفر است.
آمار تولید پایین پیش از بحران
ونزوئلا، با داشتن بزرگترین ذخایر نفت جهان (۳۰۳ میلیارد بشکه، حدود ۱۷ درصد کل جهانی)، پیش از حملات آمریکایی نیز تولیدکنندهای ضعیف بود. طبق دادههای سازمان کشورهای صادرکننده نفت (OPEC) و Trading Economics، تولید نفت خام ونزوئلا در نوامبر ۲۰۲۵ به ۱.۱۴۲ میلیون بشکه در روز رسیده بود – افزایش جزئی از ۱.۱۳۲ میلیون در اکتبر، اما بسیار پایینتر از اوج ۳.۴۵۳ میلیون بشکه در دسامبر ۱۹۹۷. میانگین تولید از ۱۹۷۳ تا ۲۰۲۵ حدود ۲.۱۹۱ میلیون بشکه بوده و در دوران تحریمهای آمریکا، به رکورد پایین ۳۹۲ هزار بشکه در ژوئیه ۲۰۲۰ سقوط کرد.
نیاز به سرمایهگذاری عظیم آمریکا برای احیای نفت
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، اعلام کرده که شرکتهای نفتی بزرگ آمریکایی میلیاردها دلار سرمایهگذاری خواهند کرد تا «زیرساختهای نفتی ویرانشده ونزوئلا را تعمیر کنند و درآمدزایی برای کشور آغاز شود». او تأکید کرد که این شرکتها «جبران» خواهند شد، اما کارشناسان هشدار میدهند که بازگشت به سطح تولید سابق، نیازمند میلیاردها دلار برای نوسازی پالایشگاهها، خطوط لوله، بنادر و میادین استخراج است – زیرساختی که سالها فرسوده شده. پیش از ملیسازی چاوز، آمریکا سرمایهگذاریهای کلانی در ونزوئلا داشت، اما اکنون به گزارش فاکس بیزنس با بدهیهای PDVSA (بیش از ۶۰ میلیارد دلار) و تحریمها، ریسک بالا است. ترامپ وعده داده آمریکا تا «انتقال قدرت امن» ونزوئلا را اداره کند، اما فروش آینده نفت نیازمند این سرمایهگذاریهاست که ممکن است سالها طول بکشد.
ونزوئلا، ویرانهای در وضعیت بدتر
ونزوئلا که پیش از حملات با تورم نجومی، مهاجرت میلیونها نفر و اقتصاد فروپاشیده دستوپنجه نرم میکرد، اکنون با توقف کامل نفت (منبع ۹۵ درصد صادرات) در وضعیت وخیمتری قرار دارد. قطعی برق، کاستیهای نفتا و تعطیلی چاهها نه تنها درآمد را صفر کرده، بلکه بحران انسانی را تشدید میکند. منابع مانند رویترز و بلومبرگ تأیید میکنند که این فلجشدگی، ونزوئلا را به یک ویرانه کامل تبدیل کرده، جایی که حتی بدون مداخله خارجی، تولید نفت ناچیز بود. در پایان، دخالت آمریکا در نفت ونزوئلا ممکن است به یک موقعیت شبیه افغانستان تبدیل شود: گسترش بیش از حد نظامی و اقتصادی در کشوری بیثبات با زیرساختهای ویران، که میلیاردها دلار سرمایهگذاری را بدون بازگشت سریع بلعیده و به باتلاقی طولانیمدت بدل شود. ترامپ با وعده درآمدزایی، ریسکی عظیم را پذیرفته، در حالی که ونزوئلا عمیقتر در بحران فرو میرود.
مطالب پیشنهادی
