چگونه سهام عدالت در دولت احمدی‌نژاد از مسیر عدالت خارج شد؟

فرهیختگان:  تصمیم دولت محمود احمدی‌نژاد در سال ۱۳۸۶، نقطه آغاز یکی از بحث‌برانگیزترین خطاهای سیاست‌گذاری رفاهی در کشور بود؛ تصمیمی که برخلاف هدف «عدالت‌محوری»، به توزیع ناعادلانه منابع انجامید.
 با وجود تصریح قانون اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی بر شناسایی علمی و دقیق ۶ دهک پایین درآمدی، دولت وقت به‌جای دهک‌بندی واقعی، از قشربندی جمعیتی استفاده کرد؛ رویکردی که در نهایت و طی ۱۸ مرحله، دامنه مشمولان سهام عدالت را به حدود ۴۹ میلیون نفر رساند.
بررسی‌های روزنامه فرهیختگان نشان می‌دهد که پیامد این تصمیم، انحراف جدی از اهداف اولیه بود؛ به‌طوری‌که ۴۲ درصد از افراد واقعاً کم‌درآمد در دهک‌های ۱ تا ۶، اساساً از دریافت سهام عدالت محروم ماندند.
 در مقابل، حدود ۱۷.۵ میلیون نفر از دهک‌های ۷ تا ۱۰ درآمدی که جزو اقشار برخوردارتر جامعه محسوب می‌شوند، سهام عدالت دریافت کردند.
 به این ترتیب، بزرگ‌ترین طرح حمایتی اقتصادی کشور، به‌دلیل تصمیمات غیرعلمی و ضعف در شناسایی جامعه هدف، عملاً به جابجایی گسترده منابع از اقشار فقیر به طبقات بالاتر منجر شد؛ وضعیتی که در آن، شعار عدالت، در عمل خود عدالت را دور زد.