عصیانگر

به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، عصیانگر ترجیح می‌دهد که ایستاده بمیرد نه آنکه زانو‌زده زندگی کند. این جمله‌ای است که آلبرکامو در کتاب عصیانگر در مورد انسان‌های یاغی و نافرمان بیان می‌کند.

 سال 1991 وقتی به‌عنوان سرمربی پرتغال انتخاب شد و در رساندن تیم به جام جهانی 1994 آمریکا ناکام بود به فدراسیون فوتبال پرتغال تاخت و عنوان کرد که تیم ملی به‌جای فکر کردن به جام جهانی وظیفه‌اش جمع کردن تمام گندکاری‌های فدراسیون بوده است. این شاید اولین و جدی‌ترین گردن‌کشی و نافرمانی کارلوس کی‌روش به مجموعه‌ای بود که به‌طور قانونی کارمند آنجا محسوب می‌شد. پانزدهم فروردین سال 1390 بود که کی‌روش به‌طور رسمی هدایت تیم ملی ایران را به مدت سه سال برعهده گرفت. طی این هفت سال اتفاقات بسیاری رقم خورد ولی آنچه طی این مدت بدون تغییر ماند همان روحیه جنگجویانه و مبارزه‌طلبانه آقای سرمربی بود. او که طبق اعلام سایت‌های معتبر ششمین سرمربی گرانقیمت رقابت‌های جام جهانی روسیه در سال 2018 بود طی این هفت سال توانسته ایران را برای دو دوره متوالی به‌عنوان نماینده قاره آسیا به جام جهانی رهنمون کند. عدم نتیجه‌گیری در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا در سال 2015 شاید تاریک‌ترین نقطه کارنامه کارلوس کی‌روش در ایران بوده است.

عملکرد و نحوه بازی تیم ملی ایران در زمان سرمربیگری او همواره با نقدهای زیادی روبه‌رو بوده ولی کی‌روش طی این هفت سال همواره توانسته است در زمان‌های حساس افکار‌عمومی را با خود همراه کند. حتی خط کشیدن روی اسم بازیکنان بزرگ و در افتادن با ستاره‌های سابق سرخابی همانند علی کریمی نیز نتوانسته این پیوند را خدشه‌دار کند. او برخلاف روحیه مبارزه طلبانه و هجومی خود، در نمایش فوتبالی تیم ملی ایران با آرایشی تدافعی عمل می‌کند. حالا سرمربی با عملکرد خوب خود در جام جهانی توانسته دل هواداران افراطی استقلال و پرسپولیس که از عدم دعوت ستاره‌های تیم محبوب خود شاکی بودند را نیز به‌دست آورد و تمام صفحات هواداری او را ستایش و تمجید می‌کنند. عدم همکاری با مربیان ایرانی و عدم استفاده از آنها در کادر فنی تیم ملی نیز موضوعی است که همواره مورد انتقاد پیشکسوتان و بزرگان فوتبال ایران بوده است ولی پیرمرد 65 ساله هیچ‌گاه از مواضع خود کوتاه نیامده است.

به هر روی حالا پس از نمایش آبرومندانه در جام جهانی و به‌ویژه کسب چهار امتیاز در گروه دشوار این رقابت‌ها، همه منتظر درخشش و قهرمانی تیم ملی در جام ملت‌های آسیا هستند. آنجا که به‌طور قطع جز قهرمانی هیچ چیزی هواداران فوتبال در ایران را اقناع نخواهد کرد. در جام ملت‌ها نه لایی زدن به پیکه وجود دارد و نه گرفتن پنالتی از کریستیانو رونالدو می‌تواند مخاطب ایرانی را با خود همراه کند.

 

* نویسنده : محمد جوادی‌فر روزنامه‌نگار