یادداشت/ محسن طباطبایی مزدآبادی، دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایرانبالابردن کیفیت جادهها و شریانهای ارتباطی، تجهیز به سیستمهای نور و روشنایی و پایش دقیق نقاط حادثهخیز و رفع مسائل آنها ازجمله راهکارهایی است که میتوان برای کاهش تصادفات پیگیری کرد.
راهکار کاهش تصادفات
به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، موضوع ایمنی جادهای در بطن اهداف 17گانه توسعه پایدار که در سال 2015 و برای افق 2030 تنظیم شدهاند، قرار دارد. در بند سوم این سند بر کاهش میزان تلفات و مرگومیر تصادفات جادهای به نصف میزان وقت، تا سال 2020 تاکید شده است. همچنین در بند 11 آن بر سیستم حملونقل امن مقرونبهصرفه قابل دسترس برای همگان بهویژه گروههای آسیبپذیر مانند کودکان، زنان و سالمندان تا سال 2030 تاکید شده است. اینک بهطور تقریبی سالانه 1.3 میلیون نفر از مردم جهان در اثر تصادفات جادهای جان خود را از دست میدهند. 90 درصد تلفات جادهای جهان در کشورهای کمدرآمد و کمتر توسعهیافته اتفاق میافتد. هزینه تصادفات جادهای در اکثر این کشورها حدود پنج درصد تولید ناخالص داخلی آنهاست. پیشبینی میشود سوانح جادهای تا سال 2030 به هفتمین عامل مرگومیر در جهان تبدیل شود.
آمارهای بینالمللی اقتصاد بهداشت و سلامت درباره علل اصلی مرگومیر در کشورها حاکی از آن است که در کشور ما بهنحو منحصربهفردی مرگومیر ناشی از تصادفات جادهای بعد از بیماریهای قلبی و مغزی بهعنوان سومین عامل مرگومیر و دومین عامل مرگ زودرس معرفی شده است، در حالی که این عامل در کشورهای پیشرفته جزء 10 عامل اول نیست و حتی در کشورهایی مانند چین، برزیل و هند نیز عامل هشتم است. میانگین جهانی مرگومیر در اثر تصادفات جادهای حدود 17 مورد به ازای 100 هزار نفر جمعیت است؛ این عدد برای کشورهای اروپایی حدود 9 مورد به ازای 100 هزار نفر است. این در حالی است که این میزان در کشور ما حدود 20 در 100 هزار نفر است؛ یعنی بیش از دوبرابر اروپا و بیش از میانگین جهانی تلفات جادهای داریم.
طبق آمارهای رسمی در سال 1395، حدود 16 هزار نفر در اثر تصادفات جادهای در کشور جان خود را از دست داده و بیش از 330 هزار نفر مصدوم شدهاند و در مجموع بیش از 100 هزار فقره تصادف جادهای خارج از شهر داشتهایم. با این اوصاف و این اعداد و ارقام نگرانکننده، بهرغم اینکه روند مرگومیر در اثر تصادفات جادهای در کشور کاهشی بوده بهنظر میرسد با توجه به اینکه در کشور ما که 90 درصد جابهجایی مسافر از طریق حملونقل جادهای انجام میشود باید همچنان در این زمینه تلاش و راهکارهای دقیقتر و عملیاتیتری را جستوجو کنیم. در این زمینه هوشمندسازی سیستم حملونقل جادهای میتواند بسیار موثر و راهگشا باشد. اصلاح قوانین و مقررات بهویژه در زمینه سرعت و جرایم مربوط به آن میتواند راهبرد موثری باشد.
مطالعات نشان میدهد اضافهشدن میانگین سرعت بهمیزان یککیلومتر بر ساعت، افزایش سهدرصدی تصادفات را بهدنبال خواهد داشت.
موضوع مهم دیگر بالابردن کیفیت خودروها و سطح ایمنی آنهاست. با توجه به اینکه بیش از 60 درصد مسافرتها و جابهجاییها در سطح کشور مربوط به خودروهای شخصی است، ایمنی خودروها و بالابردن استانداردهای آنها تاثیر چشمگیری بر کاهش مرگومیر ناشی از تصادفات جادهای خواهد داشت. در مقیاس جهانی حدود نیمی از تلفات مربوط به رانندگان موتورسیکلت، دوچرخهها و عابران پیاده است، در این زمینه بهکارگیری مقررات سختگیرانه برای عبور و مرور موتورسیکلتها در برخی کشورها منجر به کاهش مرگومیر بهطور آشکار شده است. این گروههای آسیبپذیر بدون تردید نیازمند توجه و برنامهریزی بهتری هستند. بالابردن کیفیت جادهها و شریانهای ارتباطی، تجهیز به سیستمهای نور و روشنایی و پایش دقیق نقاط حادثهخیز و رفع مسائل آنها ازجمله راهکارهایی است که میتوان برای کاهش تصادفات پیگیری کرد.
مطالب پیشنهادی







