گزارش کوتاهمدیرکل روابطعمومی، امور بینالملل، بازرسی و پاسخگویی به شکایات سازمان مدیریت بحران کشور در گفتوگو با «فرهیختگان» با اشاره به سرنوشت کانکسهای اهدایی در مناطق زلزلهزده، اظهار کرد: «معمولا کانکسها دست مردم میماند، در زلزله «بم» که دست خودشان ماند، در زلزله «لرستان» احتیاجی به توزیع کانکس نبود و در زلزله آذربایجان هم دست مردم باقی ماند.»
سرنوشت کانکسها چه میشود؟
از چون و چرای تحویل این کانکسها و شرایط ساخت آنها که بگذریم، مساله دیگر این است که بعد از عبور از بحران و ساخت منازل و اسکان دائم زلزلهزدگان، چه برسر کانکسها میآید و کانکسهایی که از طرف نهادها ساخته شدند یا اینکه اهدا شدهاند به چه سرنوشتی دچار میشوند؟
نیاز به فرهنگسازی داریم
مرتضی سلیمی، رئیس سازمان امداد و نجات جمعیت هلالاحمر در گفتوگو با «فرهیختگان» با اشاره به سرنوشت کانکسها در زلزلههای اخیر اظهار کرد: «مردم در مناطق زلزلهزده یا پول میگیرند یا کانکس که در صورت گرفتن کانکس مالکیت آن شخصی میشود و معمولا مقاومت بسیار بالایی برای پس گرفتن آنها وجود دارد.»
وی افزود: «در منطقه زلزلهزده «زرند» در ازای چادرهایی که به اهالی دادند، شناسنامه تحویل گرفتند تا بعد از اینکه مسکن دائم آماده شد، بتوانند چادرها را پس بگیرند، اما دیدند که هیچکدام از آن 300 هزار نفر چادرها را نیاوردند و در آخر مجبور شدیم شناسنامهها را هم پس دهیم.»
رئیس سازمان امداد و نجات جمعیت هلالاحمر با اشاره به کانکسهایی که در کرمانشاه به مردم داده شده است، گفت: «این کانکسها به زمین متصل هستند و امکان جمعآوری آنها نیست.»
سلیمی خاطرنشان کرد: «اینکه کانکسها بعد از شرایط بحران جمعآوری شود ایده مناسبی است اما در ایران بعید است که شدنی باشد یا حداقل اینکه باید فرهنگسازی شود تا مردم خود ترغیب شوند چادر یا کانکسهای اهدایی را بعد از شرایط بحران و ساکن شدن در منازل، برگردانند.»
وی با اشاره به راهحل مناسب برای تهیه کانکسها در زمان مناسب، گفت: «اخیرا طرحی ارائه شده تا حدود 50 هزار کانکس خریداری شود اما اینکه طرح در چه مرحلهای است و آیا تامین اعتبار شده یا نه را نمیدانم.»
کانکسها جاگیر هستند
علی بختیاری، مدیرکل روابطعمومی، امور بینالملل، بازرسی و پاسخگویی به شکایات سازمان مدیریت بحران کشور در گفتوگو با «فرهیختگان» با اشاره به سرنوشت کانکسهای اهدایی در مناطق زلزلهزده، اظهار کرد: «معمولا کانکسها دست مردم میماند، در زلزله «بم» که دست خودشان ماند، در زلزله «لرستان» احتیاجی به توزیع کانکس نبود و در زلزله آذربایجان هم دست مردم باقی ماند.»
وی افزود: «کانکسها را اگر بخواهیم به همین شکلی که هستند نگه داریم که جای زیادی میگیرند و اگر بخواهیم از شکل خارج کنیم و پیچ و مهرههای آن را باز کنیم، بعد از مدتی زنگ میزنند و دیگر قابل استفاده نیستند.»
بختیاری با اشاره به گفته سلیمی رئیس هلالاحمر مبنیبر اینکه اخیرا طرحی ارائه شده تا حدود 50 هزار کانکس خریداری شود، گفت: «این طرح تاکنون به ستاد مدیریت بحران ارائه نشده است و ما از آن بیاطلاع هستیم، اگر هم چنین طرحی باشد تاکنون به گوش ما نخورده است.»
پیشنهاد «فرهیختگان»
نبود این طرح در تصمیمگیریهای دولت برای روز مبادا به چشم میخورد، بهتر است تا بعد از تحویل خانه در مناطق زلزلهزده، کانکسها جمعآوری و در سولههای مدیریت بحران نگهداری شوند.
اینکه بگوییم حریف مردم نمیشویم یا اینکه برای نگهداری از کانکسها جایی نداریم، بحثی است که اگر بخواهند میتوانند به آن جامه عمل بپوشانند و باید قبول کنیم که وظیفه اصلی مراکز و دستگاههای اجرایی تهیه ملزومات برای روزهای حادثه است نه درست زمانی که حادثه رخ داد تازه به فکر بیفتیم که چه کنیم و چه نکنیم!
با توجه به موقعیت جغرافیایی و با در نظر گرفتن حادثهخیز بودن ایران، بهتر است طرحی ارائه شود که بعد از هر بحران کانکسها جمعآوری شده و در سولههای ستاد بحران نگهداری شود تا در موقع نیاز دیگر احتیاج نشود کاسه چهکنم چهکنم دست بگیریم و حداقل در ساعتهای اولیه بتوانیم تعدادی کانکس به مردم آسیبدیده برسانیم.
* نویسنده : مهسا شمسکلائی روزنامهنگار
مطالب پیشنهادی
