تبریز آماده تغییرسردار آجورلو مدیر کمتجربهای نیست اما کارها و رفتاری که از او در این دو فصل مدیریتی دیدهایم اصلا با سابقه ورزشی او نمیخواند!
آجورلو و سندروم تغییر مربی
1- عمر مربیگری در ایران به کمتر از 6 ماه نزدیک شده انگار! نیمفصل پیش بود که یحیی به تراکتور رفت و نکونام به خونه به خونه. نه یحیی در تراکتور بازنده کامل بود و نه جواد در خونه به خونه برنده محض. با این همه، خونه به خونه به راحتی مربی خود را رها میکند تا اکبر میثاقیان به روی نیمکت این تیم بنشیند که او هم عمر مربیگریاش 6 ماه به 6ماه است و بس.
2- یحیی گلمحمدی در تبریز نه بد نتیجه گرفته و نه خوب. با درنظر گرفتن محدودیتهای تراکتور در جذب بازیکن و خالی بودن دست مربی و همچنین جوانگراییهای صورت گرفته، اصلا ایرادی ندارد اگر به یحیی فرصت بدهند تا پایان فصل کارش را تمام کند و تازه بعد به این نتیجه برسند که جای گرفتن بازیکن از تیمهای دیگر به بهانه سربازی، بهتر نیست با همین روش ساختن استعدادهای خودشان به کار ادامه بدهند؟
کدام مربی در 6 ماه به موفقیت رسیده؟ موفقیت گلخانهای را میشود از طریق دستچین کردن بازیکنان گرانقیمت به دست آورد که مقطعی است و با پایان مهلت سربازی به راحتی تمام میشود. موفقیت ماندگار برای مربیانی است که به جوانها میدان میدهند و یحیی این کار را به خوب انجام داده. چرا باید به خاطر آوردن نکونام، این جوانگرایی تخریب شود؟ نکونام تنها 6 ماه سابقه مربیگری دارد که نصف آن را با قهر و دعوا با لیدرها و مدیران تیمش گذرانده. او چگونه میخواهد در تبریزی کار کند که حاشیههایش از بابل بیشتر است؟
3- سردار آجورلو مدیر کمتجربهای نیست اما کارها و رفتاری که از او در این دو فصل مدیریتی دیدهایم اصلا با سابقه ورزشی او نمیخواند! در سال اول مدیریت امیر قلعهنویی با تیم بود و دستکم برای این تیم یک نایبقهرمانی در جام حذفی به دست آورد. با این همه قلعهنویی برکنار شد چراکه زیادی بر تیم احاطه داشت و مدیران باشگاه از افزایش قدرت او روی سکوها بیمناک بودند. حالا یحیی گلمحمدی آمده که اصلا با سکوها و لیدرها و باشگاه و دنیا و مافیا کاری ندارد و سرش در لاک خودش است و بعد از 6 ماه دارند کنارش میگذارند. خب این چه طرز مدیریت است که مربیان باید مدام کنار بروند؟ امیر قلعهنویی انتخاب آجورلو نبود، گلمحمدی را که خودش برگزید؟ آمدیم و فردا نکونام هم نتیجه نگرفت. تکلیف چیست؟ او را هم کنار میگذارند؟
* نویسنده : هومن جعفری روزنامهنگار
مطالب پیشنهادی








