حمید رضا صفاکیش: آیین گرامیداشت ماه محرم و یاد و نام شهیدان کربلا نزد مردم ما از آن چنان اهمیتی برخوردار بوده که آن را سینه به سینه و نسل به نسل حفظ کرده تا به زمان معاصر رساندهاند.
نهفقط مظلوم بلکه الگو
باید بر این چنین اصرار و بر این امانتداری آفرین گفت، هرچند ناگفته نماند که نحوه مواجهه با این حادثه همواره به یک صورت نبوده است.
غالبا به این واقعه از منظری عاطفی نگریستهاند که هر چند ارزشمندی آن محل انکار نیست اما باید اذعان کرد که چنین منظری همه آنچه را که ممکن است در اختیار ما قرار نمیدهد.
تنها در تاریخ معاصر است که نوع نگاه به عاشورا تغییر یافت و جامعه ما ضمن آن که از ارتباط عاطفی خود از عاشورا نکاست، توفیق برقراری رابطهای عقلانی با این حادثه را نیز از آن خود ساخته است.
جامعه ما همواره به محرم و عاشورای آن نیازمند است زیرا این ماه و عاشورای آن توان آن را داراست که فکر ما را تصفیه کند، عواطف ما را تلطیف سازد، ما را به اخلاق پسندیده مزین کند مشروط بر آن که حسین را در متن زندگی خود وارد بسازیم و نقطه عزیمت خود را برای زدودن بیاخلاقیهای عاشورا قرار دهیم زیرا دلهایی که با حسین انس دارند بسیار برتر از آنند که به آلودگیها و بیاخلاقیها دچار شوند.
ابن قولویه از امام باقر(ع) نقل کرده است که امام(ع) در همان شبی که در کربلا فرود آمدند، نامهای به برادرش محمد حنفیه نوشت و همه تاریخ انسان را در جملهای کوتاه فشرد. گویی همۀ ماجراها و نام و نشانها مثل کف به کناری رفته بود: اما بعد فکأن الدنیا لم تکن و کان الآخره لم تزل. انگار دنیا وجود نداشته است و گویی آخرت هم وجود ندارد.(مقتل جامع، ص689)
روایت شده همه انبیاء زیارت کردند در کربلا مقام شریف امام حسین(ع) را و در آنجا توقف کرده و گفتند ای سرزمین، تو مکانی پرخیر هستی. در تو دفن خواهد شد ماه تابان امامت. هر یک از پیامبران که وارد کربلا میشدند صدمهای بر ایشان وارد میشد و دلتنگ و مغموم گشته از خداوند سبب آن را سوال میکردند. خداوند وحی میفرمود که این سرزمین کربلاست و در آن حضرت حسین(ع) شهید خواهد شد.(بحارالانوار، 244/242)
استاد شهیدمرتضی مطهری به حادثه عاشورا به دیده یک سرمایه مینگرد و چگونگی پاسداشت این سرمایه معنوی را ملاک ومعیاری برای ارزیابی رشد جامعه اسلامی معرفی میکند.(حماسه حسینی، ص200)
استاد شهید مطهری معتقد بود کربلا بیش از آن که نمایشگاه شقاوت و بدی وظهور پلیدی بشر باشد، نمایشگاه روحانیت، معنویت، اخلاق عالی وانسانیت است. حماسه حسینی از نظر او الهام بخش ایمان، یقین و فضیلتهای اخلاقی است. او توجه مخاطبان را به این نکته جلب میکند که امام حسین(ع) نهفقط یک مظلوم بلکه یک الگوست.
او درنهایت میفرمود: «آنهایی که امام حسین(ع) را میشناسند و با او مأنوسند مسئولیتی بسیار سنگین دارند تا آنان که امام حسین(ع) را نمیشناسند و با او انس ندارند. با حسین بودن مسئولیت افزاست، ایمان، یقین و اخلاق
دیگری میطلبد.»
*عضو هیاتعلمی دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی
مطالب پیشنهادی
.gif?v=0)
